6.6.17

ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟΣ σημερα ο ΤΡΑΓΚΑΣ.....Τι δουλεια εχουμε εμεις με αυτην την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ?Ο παππους του ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ ηταν συνεργατης των ΓΕΡΜΑΝΩΝ...

Τι γινεται εκει στο ραδιοφωνο των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ...ΞΕΚΙΝΗΣΕ πολεμο ο ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ στον ΚΟΥΛΗ?
Απιστευτος σημερα ο ΤΡΑΓΚΑΣ..ισοπεδωσε εναν συνεργατη του ΚΟΥΛΗ και της ΝΤΟΡΑΣ..τον γνωστο ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ της ΔΡΑΣΗΣ και των ΜΚΟ...
Με τετοιους συνεργατες δεν μπορει η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ να σηκωσει κεφαλι....
ΔΙΑΒΑΣΤΕ την ιστορια της οικογενειας ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ...ΤΙΠΟΤΑ δεν ειναι ΤΥΧΑΙΟ!!

ΣΑς εχουμε 4 παραπομπες για ενημερωση
1ον.Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΑΠΕΠΕΜΨΕ ΤΟΝ ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΧΕΛΑ ΓΙΑ… ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΙΑ! Για την ιστορία και όπως μας πληροφόρησε η «Καθημερινή», ο Θεόδωρος Σκυλακάκης ήτο ηγέτης φιλογερμανικού κομματιδίου με τίτλο «Κυρίαρχον Εθνικόν Κράτος». Αμέσως μετά την υπουργοποίησή του (λίγο πρίν την 4η Αυγούστου) μεσολάβησε μεταξύ του Μεταξά και του προθύμου τότε για εκτροπή Σοφοκλή Βενιζέλου προκειμένου αυτός να στηρίξει –με τη δόξα του πατρικού επωνύμου– την επερχόμενη ανατροπή του κοινοβουλευτικού καθεστώτος· όμως οι όροι του Βενιζέλου δεν έγιναν δεκτοί από τον Μεταξά. Ο μπαρμπα-Γιάννης Μεταξάς τον έκανε για 4 μήνες υπουργό Εσωτερικών, αλλά τελικά ο Σκυλακάκης εκτοπίστηκε τον Ιούνιο του 1940 με τη λεγομένη ομάδα των Γερμανοφίλων,
2ον.απο το https://theamapati.wordpress.com/2006/10/29/papahelas/
27 Οκτωβρίου 2006. Παραμονή της εθνικής επετείου, εκπομπή μεγάλου ιδιωτικού καναλιού, που μεταδίδεται εκτάκτως, φιλοξενεί τον εγγονό του Εμμανουέλε Γκράτσι, του Ιταλού πρεσβευτή που τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 παρέδωσε το γνωστό τελεσίγραφο στον Ιωάννη Μεταξά.
Δεν παρακολούθησα την εκπομπή. Ελάχιστα ενδιαφέρει το αν ο δικτάτορας απάντησε «Alors, c’est la guerre» [Βικιπαίδεια] ή «Donc monsieur, c’est la guerre» [Αρτέμης Ψαρομηλίγκος, «Μεταξάς-Ζαχαριάδης: Ένα ΟΧΙ επί δύο», Ε-Ιστορικά, 27-10-1999, σ. 16]. Είχαμε πόλεμο, λοιπόν. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Φθινόπωρο 1936. Πριν από ακριβώς εβδομήντα χρόνια, ένας άλλος πόλεμος, υπόγειος αυτή τη φορά, μαινόταν στα παρασκήνια του δικτατορικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Δύο αντίπαλες φατρίες συγκρούονταν λυσσαλέα. Από τη μια πλευρά εκείνη του Ιωάννη Διάκου και από την άλλη εκείνη του Θεόδωρου Σκυλακάκη.
Ο Ιω. Διάκος, που χαρακτηρίζεται από κάποιους ως «άγνωστος δημοσιογραφίσκος», υπήρξε ένας από τους ισχυρότερους άνδρες της μεταξικής δικτατορίας, από την αρχή και μέχρι το τέλος της, την άνοιξη του 1941. Κάποιοι πιθανολογούν ότι αυτή η δύναμή του οφειλόταν στην μασονική ιδιότητά του και στο γεγονός ότι ήταν τέκτων υψηλότερου βαθμού από τους επίσης τέκτονες Ι. Μεταξά και βασιλιά Γεώργιο. Λεπτομέρειες…
Ο απόστρατος αξιωματικός Θ. Σκυλακάκης, υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Μεταξά και πριν την δικτατορία, «ανέπτυξε πλούσια αντιλαϊκή δράση. Ήταν από τους πρώτους υποστηρικτές των φασιστικών ιδεών στη χώρα μας και οργανωτής των πρώτων φασιστικών οργανώσεων. Ο Σκυλακάκης έπαιξε σοβαρό ρόλο στην παρασκηνιακή προετοιμασία της 4ης Αυγούστου. Αλλά δεν ήταν από τους ανθρώπους που δούλευαν για να καρπώνονται άλλοι. Είχε ο ίδιος απεριόριστες φιλοδοξίες. Ονειρευόταν να παραμερίσει μια μέρα το Μεταξά και να γίνει αυτός δικτάτορας. Ο Μεταξάς δεν άργησε να καταλάβει τις προθέσεις του. Δεν ήταν όμως και εύκολο να τον κτυπήσει αμέσως και να τον εξουδετερώσει, γιατί ο υπουργός των Εσωτερικών είχε στα χέρια του αρκετά κλειδιά του κρατικού μηχανισμού…» [Σπύρος Λιναρδάτος, 4η Αυγούστου, ε’ έκδοση, εκδ. Θεμέλιο, 1988, σελ. 42-3].
Οι λεπτομέρεις της διαμάχης δεν θα μας απασχολήσουν. Πάντως η διαπάλη μεταξύ Ι. Διάκου και Θ. Σκυλακάκη έληξε με τη συντριβή και την εκτόπιση του υπουργού Εσωτερικών. Στις 4 Ιανουαρίου 1937 δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες η παρακάτω κυβερνητική ανακοίνωση:
«Κατόπιν υποδείξεως του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως, υπέβαλαν χθες τας παραιτήσεις των ο υπουργός των Εσωτερικών κ. Σκυλακάκης και ο υφυπουργός παρά τω Προέδρω της Κυβερνήσεως κ. Παπαχελάς. Αι παραιτήσεις των δύο υπουργών εγένοντο δεκταί υπό της Α.Μ. του Βασιλέως.» [Λιναρδάτος, ό.π., σελ. 45-6]
Ο Αλέξανδρος [Αλέξης] Παπαχελάς ήταν άνθρωπος του Σκυλακάκη. Σε λίγες ημέρες ο Μανιαδάκης τον έστειλε εξορία. Έγραφε ο ίδιος ο Παπαχελάς το 1972 σε επιστολή του προς την εφημερίδα Ακρόπολις: «Δυστυχώς αι συνεχείς επεμβάσεις του δημοσιογράφου Ιω. Διάκου, του μυστηριώδους αυτού προσώπου, εις τα διαφόρους υπηρεσίας […] σωρεία άλλων υπόπτων επεμβάσεων και τελικώς η κατάρτισις σκανδαλώδους νοσμοσχεδίου περί αλευροβιομηχανίας, κατέστησε αδύνατον την συνέχισιν του έργου μου εξυγιάνσεως των δημοσίων έργων διότι οι πάντες έτρεμον προ του σατανικού αυτού προσώπου» [Λιναρδάτος, ό.π., σελ. 46].
Με τη σημερινή ορολογία των εν γένει προοδευτικών αλλά και όσων κόπτονται δια την πρόοδον της χώρας, θα λέγαμε ότι ο «μυστηριώδης» και «σατανικός» Ι. Διάκος, με τις «ύποπτες» μεθοδεύσεις, ήταν ο αρχιερέας της διαπλοκής στην εποχή του. Εκτός αν θεωρήσουμε ότι και τότε υπήρχαν συμφέροντα. Ταξικά συμφέροντα.
Απ’ τον παππού στον εγγονό, λοιπόν.
Άπαξ. Το λένε.
Δις. Δεν κρύβεται.
Τρις. Δεν μπόρεσα να το επιβεβαιώσω, αλλά με μέτριες σπουδές πώς γίνεται κάποιος σύμβουλος του πρωθυπουργού σε ηλικία τριάντα ετών;
Σε καμιά περίπτωση, βέβαια, δεν ευθύνεται κάποιος για το παρελθόν ή για το παρόν μελών της οικογενείας του. Ούτε κατά διάνοια! Αλλά δεν υπάρχει μόνον οικογενειακό παρελθόν. Υπάρχει και ταξικό οικογενειακό παρελθόν – που όπως και να το κάνουμε όλο και κάπως συνεισφέρει στο… φιλοπρόοδον των μελών της οικογενείας.
Διότι όταν από το ένα σόι κρατάς από υφυπουργό της μεταξικής δικτατορίας και από το άλλο από οικογένεια μεγαλο-στρατηγο-ναυάρχων [Δούσμανη], λογικό δεν είναι να περάσεις στη συνέχεια από το Κολλέγιο και την… ανανεωτική αριστερά για να καταλήξεις στο… ΕΛΙΑΜΕΠ;
4ον.80 χρόνια πριν... 19-V-1936 απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ 19.05.2016 ΕΤΙΚΕΤΕΣ:O ΦIΛIΣTΩP ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΚΥΛΑΚΑΚΗΣ: Χθες την 1ην μ.μ. εγένετο ενώπιον του Βασιλέως και παρουσία του κ. Πρωθυπουργού [Ιωάννης Μεταξάς], η ορκωμοσία των κ. Θ. Σκυλακάκη, συνταγματάρχου εν αποστρατεία, ως υπουργού των Εσωτερικών, Γ. Λογοθέτη, ως υπουργού της Δικαιοσύνης και Π. Σφακιανάκη, ταγματάρχου εν αποστρατεία, ως Γεν. Διοικητού Κρήτης. [...] Ο διορισμός του κ. Σκυλακάκη ως υπουργού των Εσωτερικών προεκάλεσε σχόλια μεταξύ ωρισμένων κύκλων του κόμματος των Φιλελευθέρων και δημοκρατικών και δι’ άλλους λόγους, αλλά κυρίως διότι ο νέος υπουργός προ έτους μόλις είχε πρωτοστατήσει εις την συγκρότησιν οργανώσεως, ήτις διεκήρυττε την ανάγκην της καταργήσεως του κοινοβουλευτισμού και εγκαθιδρύσεως φασιστικού κράτους εν Ελλάδι. Ο κ. Σκυλακάκης εις δηλώσεις του προς τους αντιπροσώπους του Τύπου είπεν: «Είμαι της γνώμης ότι ενδείκνυται μία ριζική μεταβολή εις το Κράτος [...]». [Σημ. «Φ»: Ο Θεόδωρος Σκυλακάκης ήτο ηγέτης φιλογερμανικού κομματιδίου με τίτλο «Κυρίαρχον Εθνικόν Κράτος». Αμέσως μετά την υπουργοποίησή του μεσολάβησε μεταξύ του Μεταξά και του προθύμου τότε για εκτροπή Σοφοκλή Βενιζέλου προκειμένου αυτός να στηρίξει –με τη δόξα του πατρικού επωνύμου– την επερχόμενη ανατροπή του κοινοβουλευτικού καθεστώτος· όμως οι όροι του Βενιζέλου δεν έγιναν δεκτοί από τον Μεταξά. Ο Σκυλακάκης εκτοπίστηκε τον Ιούνιο του 1940 με τη λεγομένη ομάδα των Γερμανοφίλων. Εφονεύθη κατά το Δεκεμβριανό Κίνημα σε επίθεση των στασιαστών εναντίον της οικίας του.]