13.6.17

Τι ήταν τελικά ο ΔΟΛ;...Εκδοτικός οργανισμός ή Ιερός Λόχος του «αστικού συστήματος»;..


Δεν φτάνουν οι περιπέτειες στις οποίες μπήκαν -τα τελευταία χρόνια- οι πραγματικοί εργαζόμενοι του «Συγκροτήματος», υφίστανται και τις...


προσπάθειες να παραχαραχτεί η Ιστορία σε σχέση με τον ΔΟΛ. Με προφανή

επιδίωξη να αποκρυβεί ότι η  κρίση που έπληξε το ιστορικό Συγκρότημα έχει στην ούγια συγκεκριμένα ονόματα και συγκεκριμένες επιλογές. Όπως έχει και η ιδέα να ακυρώσει την ιστορία του αλλάζοντας οριστικά στρατόπεδο.

Κατ’ επανάληψη διακινείται μια θεωρία κατά την οποία ο ΔΟΛ υπήρξε και παραμένει το «στήριγμα του αστικού  συστήματος». Όποιος θέλει μπορεί να το δει κι έτσι. Αλλά θα ήταν απλώς γραφικός αν δεν ήταν κουτοπόνηρος ο ισχυρισμός ότι η Αριστερά, δια του ΣΥΡΙΖΑ, επιχείρησε να «αλώσει» τις εφημερίδες του ΔΟΛ με φίλιους επιχειρηματίες – προφανώς για να καταστρέψει το «αστικό σύστημα». Οίκοθεν νοείται μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες του ΚΚΕ πριν από κάτι δεκαετίες.

Αλλά ευτυχώς  τα σχέδια δεν πέρασαν, «πάλι»: Μετά το Γράμμο και το Βίτσι και το 1967 ασφαλώς. Κάποιοι «αντιστάθηκαν», σε τί άραγε; Έτσι ο ΔΟΛ, κατά την ίδια θεωρία, θα παραμείνει στην υπηρεσία του «αστικού συστήματος», όπως προβάλλεται η αυτοκαταστροφική υποστήριξη στη ΝΔ – εναντίον του Τσίπρα.

Αλλά αντ’ άλλα, της Παρασκευής το  γάλα. Κάνει μπαμ από μακριά ότι αυτά διατυπώνονται για να ακουστούν από επιχειρηματικούς κύκλους που είχαν και έχουν μια ορατή επιδίωξη: δια του ΔΟΛ  -και των λοιπών ΜΜΕ του «αστικού συστήματος»- να χειραγωγούν την πολιτική τάξη και να τη στρατολογούν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους.

Δηλαδή στην άλωση -αφού αρέσει ο όρος-, του κρατικού χρήματος, των τραπεζικών κεφαλαίων και των κοινοτικών κονδυλίων. Ποιο «αστικό καθεστώς» και άλλα διηγήματα; Το κόλπο είναι παλιό: Κάθε φορά που δεν έκαναν τη δουλειά τους ορισμένοι, «κινδύνευε η πατρίς». Άρα κάποιοι ήταν απαραίτητοι για τη «σωτηρία» της…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Γ. Λακόπουλου πατώντας ΕΔΩ