20.7.17

Αφού ο Γεωργίου τα έκανε όλα τέλεια γιατί δεν παρέμεινε πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ και γιατί η Κομισιόν ΚΑΙΓΕΤΑΙ να τον ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ???

Αθήνα, 20 Ιουλίου 2017
ΔΗΛΩΣΗ
για τις εξελίξεις στην υπόθεση Γεωργίου και την τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος το 2009
του Προέδρου της ΔΑΚΕ Ι.Τ., Νίκου Κιουτσούκη


Η πολύκροτη “υπόθεση Γεωργίου” παραμένει ανοιχτή όπως και οι τεράστιες πληγές που προκάλεσε στην ελληνική κοινωνία και οικονομία.
Η αλλαγή –ως μη όφειλε– στον τρόπο προσδιορισμού του ελλείμματος το 2009 με την ένταξη 17 ΔΕΚΟ στον τομέα της Γενικής Κυβέρνησης εκτίναξε το έλλειμμα από το 4% με 5% στο 12% αρχικά και μετέπειτα στο 13,6% μετατρέποντας την κρίση χρέους σε οξύτατη κρίση δανεισμού.
Στην τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος πρέπει να προστεθεί και η συμπερίληψη του περίφημου “κρυφού”swap Σημίτη που ενώ υπογράφηκε το 2001, άρχισε να αποπληρώνεται το 2004 –κάποιοι το εμφάνιζαν ως δήθεν χρέος της Κυβέρνησης Καραμανλή– και τελικά “φανερώθηκε” στο χρέος του 2009.
Είναι ξεκάθαρο πως η κυβίστηση από το καλπονοθευτικό λαϊκισμό του “λεφτά υπάρχουν” στο διεθνή διασυρμό του “δεν υπάρχει σάλιο” οικοδομήθηκε πάνω στις στατιστικές αλχημείες Γεωργίου. Είναι, επίσης, σαφές ότι η παραχάραξη των δημοσιονομικών στοιχείων έριξε νερό στο “μύλο” των κερδοσκόπων, απογείωσε τα spreads και απέκλεισε ουσιαστικά τη χώρα μας από τις διεθνείς χρηματαγορές “παρουσιάζοντας” ως μονόδρομο το αφήγημα της ένταξής της στο Μεικτό Μηχανισμό Στήριξης και την συνακόλουθη υπογραφή των Μνημονίων Δανεισμού.
Η πραγματικότητα και τα ερωτήματα είναι αμείλικτα για τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου, την Κυβέρνηση Παπανδρέου και τον εκτελεστικό της βραχίονα κ. Γεωργίου, αφού μόνο σαν τέτοιος λειτούργησε…
Σε μια περίοδο που η Ελλάδα άρχισε να δέχεται πιέσεις λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και όταν η μεθοδολογία υπολογισμού της Eurostat δεν είχε αλλάξει, αυτοί επέλεξαν να “ταξινομήσουν” τις ΔΕΚΟ στη Γενική Κυβέρνηση φουσκώνοντας το έλλειμμα και ισοπεδώνοντας την αξιοπιστία της.
Εκείνοι, άλλωστε, δεν ήταν που κατηγορούσαν την Κυβέρνηση Καραμανλή για τη γενναία απόφαση της απογραφής το 2004; Οι διαρροές από τις παρασκηνιακές συνομιλίες του Παπανδρέου με τον Στρος-Καν ήταν το πρελούδιο για το Καστελόριζο και το “πιστόλι” του ΔΝΤ.
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα, ως απόρροια και της διεθνούς οικονομικής κρίσης, όφειλε να προχωρήσει στην αναγκαία δημοσιονομική εξυγίανση και εξισορρόπηση με μέτρα αναπτυξιακής πνοής, ήπιας προσαρμογής και περιορισμού των δημοσιών δαπανών.
Αυτό το δικαίωμα “δημοσιονομικής αυτοδιάθεσης” εκχωρήθηκε με τους χειρότερους δυνατούς όρους οδηγώντας σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, παραγωγική απαξίωση, δυσθεώρητη ανεργία και κοινωνική καχεξία που προσιδιάζει σε ανθρωπιστική κρίση.
Το ζήτημα Γεωργίου είναι επιστημονικό καθώς δεν ακολουθήθηκαν πάγιες διεθνείς στατιστικές τακτικές και πρακτικές, δικαστικό για παράβαση ή μη καθήκοντος, αλλά και εξόχως πολιτικό για τη σκοπιμότητα, το δόλο και τον αντίκτυπο της παραποίησης.
Η σημερινή Κυβέρνηση, λοιπόν, αντί να επιτίθεται κάθε τρεις και λίγο στη Δικαιοσύνη ή να αναλαμβάνει τα δικαστικά έξοδα του κ. Γεωργίου ως προϋπόθεση για το κλείσιμο της αξιολόγησης, επιβάλλεται να προχωρήσει σε ειδική Εξεταστική Επιτροπή για τη διόγκωση του ελλείμματος το 2009 και τις συνέπειές της, εκτός αν θεωρεί ότι η ζημία που προκλήθηκε στον ελληνικό λαό από το Ερρίκος Ντυνάν –για το οποίο διενεργεί Εξεταστική Επιτροπή– είναι μεγαλύτερη…