Συγγραφή μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών, πιστοποιητικά χρήσης υπολογιστών που δίνονται σε μια ημέρα, χορήγηση τίτλου Proficiency για την αγγλική γλώσσα μέσα σε έξι μήνες. Ανεξέλεγκτο εξακολουθεί να ρέει το ποτάμι του μαύρου χρήματος εξαιτίας.. του εμπορίου τίτλων και πιστοποιήσεων που συνεχώς γιγαντώνεται. Όπως άλλωστε προέκυψε από πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο, αμέτρητες εταιρείες διαφημίζουν τέτοιου είδους υπηρεσίες… με το αζημίωτο.
Όπως κατήγγειλε στο iEidiseis.gr ο Γιώργος Χριστόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), αρκετές χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκμεταλλευθεί τέτοιου είδους πιστοποιητικά προκειμένου να μπουν στο Δημόσιο ή να αναρριχηθούν διοικητικά. Η Πολιτεία παραμένει αμέτοχος παρατηρητής του φαινόμενου, κάτι που ο κ. Χριστόπουλος ελπίζει να αρχίσει να αλλάζει, έπειτα από την έκτακτη συνάντηση που θα έχει για το συγκεκριμένο ζήτημα την ερχόμενη Παρασκευή με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ, Θάνο Παπαϊωάννου.
Σύμφωνα με όσα σχολίασε στο iEidiseis.gr ο Γιώργος Χριστόπουλος, «σε οτιδήποτε σχετίζεται με το θέμα της πιστοποίησης, είτε αφορά ξένες γλώσσες, είτε πληροφορική, είτε μεταπτυχιακά και διδακτορικά και έχει σχέση με το ΑΣΕΠ, υπάρχει πρόβλημα παραβατικότητας».
Πρόκειται για ένα φαινόμενο που όπως ανέφερε ο ίδιος, «δεν είναι καινούριο. Το 2005, η ΟΙΕΛΕ είχε αναδείξει ένα μεγάλο ζήτημα που αφορούσε 18 ιδιωτικά Τεχνικά Λύκεια, που εξέδιδαν παράνομους τίτλους σπουδών. Οι μαθητές δεν παρακολουθούσαν σχεδόν ποτέ τα μαθήματα, αλλά έπαιρναν ένα στρογγυλό “20” που τους έδινε 1.000 μόρια στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ».
Και μπορεί μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης να μπήκε «λουκέτο» στα επίμαχα 18 Τεχνικά Λύκεια, εντούτοις, σύμφωνα με τον κ. Χριστόπουλο, «έως το 2021 -όταν και λάβαμε την τελευταία σχετική καταγγελία-, εξακολουθούσαν να διορίζονται στο Δημόσιο άνθρωποι με αυτούς τους ψεύτικους τίτλους. Ενημερώσαμε την τότε υπουργό Παιδείας, αλλά δεν έγινε τίποτα απολύτως. Υπολογίζουμε πως τουλάχιστον 2.000 απόφοιτοι αυτών των Τεχνικών Λυκείων έχουν διοριστεί στο Δημόσιο, οι μισοί εκ των οποίων στον χώρο της δημόσιας υγείας».
Αυτή δεν ήταν η μοναδική υπόθεση: «όταν άνοιξε η ΝΕΡΙΤ, στελέχη συγκεκριμένης πολιτικής παράταξης, έλαβαν διευθυντικές θέσεις, παρουσιάζοντας παράνομες πιστοποιήσεις ξένων γλωσσών και υπολογιστών. Βρήκαμε τότε παράρτημα Ιρλανδικού πανεπιστημίου που χορηγούσε Proficiency αγγλικής γλώσσας στη Βέροια. Έφευγαν από την Αθήνα και πήγαιναν εκεί να πιστοποιήσουν το πτυχίο τους. Το είχαμε καταγγείλει τότε, αλλά όπως συμβαίνει συνήθως στην Ελλάδα, δεν βρέθηκε τίποτα».
«Παίρνεις Proficiency με εικονικές εξετάσεις»
Σε ότι αφορά τις πιστοποιήσεις ξένων γλωσσών, ο κ. Χριστόπουλος σχολίασε πως «η Γερμανία των 80 εκατομμυρίων κατοίκων έχει 3 φορείς πιστοποίησης αγγλικής γλώσσας. Σήμερα η Ελλάδα έχει 47. Παράγοντες της αγοράς μας λένε ότι τουλάχιστον οι 40 είναι “μαϊμού”. Πληρώνεις και παίρνεις Proficiency με εικονικές εξετάσεις».
Παράλληλα, «υπάρχουν ιδιωτικοί φορείς που υπόσχονται πως από το Lower έως το Proficiency απαιτούνται 4-6 μήνες. Ειδικοί εκπαιδευτικοί του χώρου λένε πως ακόμη και ο πιο ταλαντούχος μαθητής, χρειάζεται στην καλύτερη περίπτωση 1.5 – 2 χρόνια».
«Πιστοποιητικά εν μια νυκτί»
Μεγάλο πρόβλημα υπάρχει σύμφωνα με τον ίδιο και στα μεταπτυχιακά και διδακτορικά: «τουλάχιστον δύο Ιταλικά πανεπιστήμια μοιράζουν τα μεταπτυχιακά σαν τα στραγάλια. Κάνουν εικονικά διαδικτυακά μαθήματα. Στο ένα από αυτά τα πανεπιστήμια, όσοι παίρνουν αυτά τα μεταπτυχιακά, λαμβάνουν και μια πιστοποίηση C2, ότι δήθεν γνωρίζουν την ιταλική γλώσσα. Ακόμη και στην Ιταλία, ένας από αυτούς τους φορείς, έχει τη φήμη ενός πολύ παραβατικού πανεπιστημίου».
Αντίστοιχα, «πολλοί φορείς πληροφορικής δίνουν εν μια νυκτί -στην κυριολεξία- πιστοποιήσεις τύπου ECDL. Θεωρώ ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκμεταλλευθεί τέτοιου είδους πιστοποιητικά χρήσης υπολογιστών, ξένων γλωσσών, μεταπτυχιακούς ή διδακτορικούς τίτλους, προκειμένου να διοριστούν στο Δημόσιο, να αναρριχηθούν διοικητικά ή να ανέβουν μισθολογικό κλιμάκιο».
Σημειώνεται πως σε πρόσφατη ανακοίνωσή της, η ΟΙΕΛΕ σημείωνε πως «είχαμε αναδείξει με ένταση την περίφημη ΚΥΑ Πληροφορικής που επέβαλε το 2014 ο τότε υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος, σύμφωνα με την οποία καταργείται ο κρατικός επόπτης από τις εξετάσεις, ώστε οι πάροχοι της κατάρτισης να αλωνίζουν ελεύθερα και να “μοιράζουν” πιστοποιητικά στους χαρούμενους και ικανοποιημένους “πελάτες”».
«Από 100 έως και πάνω από 2.000 ευρώ»
Πάντως, σύμφωνα με τον κ. Χριστόπουλο, «δεν είναι όλοι οι φορείς βρώμικοι. Εμπιστεύομαι απόλυτα τα ελληνικά πανεπιστήμια που χορηγούν διδακτορικούς τίτλους. Στο δημόσιο πανεπιστήμιο, υπάρχει ένα μεγάλο σώμα ανθρώπων που σε εξετάζει. Επίσης, υπάρχουν πολλοί σοβαροί φορείς στις ξένες γλώσσες και στην πληροφορική. Υπάρχουν όμως και πάρα πολλοί φορείς που χορηγούν ψευδείς τίτλους σπουδών. Ο χώρος πιστοποίησης, είναι ένας χώρος πολλών εκατομμυρίων ευρώ που οι θεσμικοί επόπτες είτε φοβούνται, είτε δεν θέλουν να αγγίξουν. Πρέπει όμως να μπει μια τάξη στο σύστημα, επειδή ότι συμβαίνει σήμερα στη χώρα, είναι ντροπιαστικό».
Παράλληλα, «υπάρχει η τρομερή φάμπρικα εταιρειών που συγγράφουν διατριβές μεταπτυχιακών και διδακτορικών. Στο ιντερνετ μπορείς να βρεις δεκάδες αγγελίες εταιρειών που υπόσχονται ότι θα γράψουν με εχεμύθεια τη διατριβή των ενδιαφερόμενων. Οι τιμές ξεκινάνε από 100 ευρώ για μια απλή διατριβή και ξεπερνούν ακόμη και τις 2.000 ευρώ αν πρόκειται για διδακτορική διατριβή».
Αυτές οι εταιρείες, σύμφωνα με τον κ. Χριστόπουλο, «λένε πως προσφέρουν δήθεν συμβουλευτικές υπηρεσίες, όμως όπως όλοι γνωρίζουν, τους γράφουν τις διατριβές. Έχουν κάποιους ανθρώπους που είναι άνεργοι και έχουν διδακτορικό, οι οποίοι γράφουν αυτές τις διατριβές. Εκμεταλλεύονται την απόγνωση των ανθρώπων».
«Να δημιουργηθεί μητρώο εταιρειών»
Αναφορικά με την ερχόμενη συνάντηση του ίδιου με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ, ο κ. Χριστόπουλος σχολίασε πως «ελπίζω να είναι η αφορμή ώστε να ευαισθητοποιηθεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και να ανοίξει ένα παράθυρο διαλόγου, κάτι που δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, «μια από τις προτάσεις μας θα είναι να υπάρξει συνεργασία του υπουργείου με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα μητρώο των εταιρειών που χορηγούν πιστοποιήσεις και να ελεγχθούν».
Παράλληλα, ο ίδιος σχολίασε πως «θεωρώ ότι θα πρέπει να μειωθεί δραστικά η μοριοδότηση μέσω ακαδημαϊκών τίτλων, ειδικά σε ότι αφορά τα μεταπτυχιακά εξ αποστάσεως, πόσω μάλλον όσα χορηγούνται από μη κρατικούς ή μη πιστοποιημένους φορείς. Πρέπει να υπάρξουν δικλείδες ασφαλείας, καθώς άνθρωποι που έχουν πάρει με κόπο το πτυχίο τους, μπαίνουν στον ίδιο κουβά με όσους απλά το έχουν εξαγοράσει. Με αυτόν τον τρόπο νοθεύονται οι διαγωνισμοί του ΑΣΕΠ. Αν ξετυλιχθεί το κουβάρι, θα αποκαλυφθούν πολλά τέτοια πανεπιστήμια από την Ιταλία, τη Βουλγαρία κι άλλες χώρες».
Ο κ. Χριστόπουλος θεωρεί επίσης πως «το πρόβλημα θα λυνόταν αν αυτοί οι τίτλοι ελέγχονταν από κρατικό επόπτη. Για παράδειγμα, στο παρελθόν, αν τελείωνες μια Ιατρική Σχολή στη Ρουμανία, μετέπειτα έπρεπε να περάσεις και κάποια μαθήματα στην Ελλάδα προκειμένου να σου απονεμηθεί η ισοτιμία τίτλου. Αυτοί οι τίτλοι θα πρέπει να πιστοποιούνται από κρατικό έλεγχο, προκειμένου να βεβαιωνόμαστε πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν πράγματι αυτές τις γνώσεις. Επίσης, μπορούν να συμβάλλουν οι πανεπιστημιακοί φορείς. Πρέπει να ανακαλύψουμε και να αποκόψουμε τη ροή της παρανομίας, επειδή μέχρι σήμερα πρόκειται για ένα βρώμικο παζάρι σε ένα φόντο αθλιότητας»