Με το βλέμμα στραμμένο στα συμφέροντα των ΗΠΑ και της αμερικανικής ενέργειας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραχώρησε μια συνέντευξη που «μυρίζει» υποχώρηση, βαφτίζοντας την απραγία «αποκλιμάκωση» και τη γεωπολιτική εξάρτηση «εθνική επιτυχία»
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Λίγες ημέρες πριν περάσει το κατώφλι του «Λευκού Παλατιού», ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε από τις σελίδες του Foreign Policy να στείλει το μήνυμα που ήθελαν να ακούσουν οι σύμμαχοι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και ο Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα. Ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών εκκρεμεί εδώ και δεκαετίες, αλλά έσπευσε να υποβαθμίσει την τουρκική επιθετικότητα σε μια απλή «περίπλοκη κατάσταση». Χρησιμοποιώντας το γνωστό κλισέ «χρειάζονται δύο για να χορέψουν», ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε έτοιμος για έναν «χορό» στον οποίο η Ελλάδα φαίνεται να ακολουθεί τα βήματα της Άγκυρας, την ώρα που ο ίδιος δηλώνει πως δεν βλέπει «σημαντικούς κινδύνους κλιμάκωσης». Είναι να αναρωτιέται κανείς: η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά και το «Turkaegean» είναι για τον κ. Μητσοτάκη απλώς «διαφορές που μπορούμε να διαχειριστούμε λόγω γεωγραφίας»;
Ο «κάθετος διάδρομος» της αμερικανικής κυριαρχίας: Η Ελλάδα ως ενεργειακός μεσάζοντας του LNG
Η συνέντευξη αποκάλυψε το πλήρες σχέδιο της κυβέρνησης για την ενεργειακή τύχη της χώρας. Ο πρωθυπουργός ομολόγησε ότι η στρατηγική επιλογή της Ελλάδας είναι να καταστεί ο διακομιστής του αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη. «Αν το 60% του LNG που καταναλώνει η Ευρώπη προέρχεται από τις ΗΠΑ, γιατί να μη διοχετεύεται μέσω της Ελλάδας;», αναρωτήθηκε, επιβεβαιώνοντας ότι η χώρα μετατρέπεται σε έναν απλό «ντίλερ» των αμερικανικών συμφερόντων. Την ώρα που οι Έλληνες πολίτες στενάζουν από τις τιμές του ρεύματος, ο κ. Μητσοτάκης πανηγυρίζει γιατί η Ελλάδα θα είναι «πάροχος ενεργειακής ασφάλειας» για τους γείτονες, ενώ την ίδια στιγμή παραδέχεται πως η εγχώρια παραγωγή φυσικού αερίου (Exxon, Chevron) είναι ακόμα σε ερευνητικό στάδιο. Ο διατλαντικός δεσμός φαίνεται πως είναι η μόνη «κόκκινη γραμμή» που ο κ. Μητσοτάκης δεν διανοείται να παραβιάσει.
Μετανάστευση και τραγωδία στο Αιγαίο: Το Λιμενικό ως «φράχτης» και οι σκιές μιας σύγκρουσης
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του για το πρόσφατο τραγικό περιστατικό με τους 15 νεκρούς στο Αιγαίο. Ενώ εκκρεμεί η έρευνα, ο πρωθυπουργός έσπευσε να δώσει μια «προκαταρκτική» εκδοχή, κάνοντας λόγο για σύγκρουση σκάφους του Λιμενικού με μικρότερο σκάφος υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Με το δόγμα «θέλω έναν πολύ ψηλό φράχτη για την παράνομη είσοδο», ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανθρωπιστική καταστροφή και την κατασταλτική πολιτική, δηλώνοντας προκλητικά ότι το Λιμενικό «δεν είναι επιτροπή υποδοχής». Την ίδια ώρα, η «συνεργασία» με την Τουρκία στο μεταναστευτικό φαίνεται να περιορίζεται σε ευχολόγια, καθώς ο ίδιος παραδέχεται ότι τα σκάφη των διακινητών συνεχίζουν να αναχωρούν ανενόχλητα από τις τουρκικές ακτές.
Αμυντικές δαπάνες και «βίαιο ξύπνημα» για χάρη του ΝΑΤΟ
Ο κ. Μητσοτάκης δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η Ελλάδα δαπανά πλέον πάνω από το 3% του ΑΕΠ της για την άμυνα, ξεπερνώντας ακόμα και τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ. Χαρακτήρισε μάλιστα την επανεκλογή Τραμπ ως ένα «βίαιο ξύπνημα» που ήταν αναγκαίο για την Ευρώπη, ώστε να πάρει την ασφάλειά της πιο σοβαρά. Το ερώτημα που προκύπτει από τα λεγόμενά του είναι σαφές: πώς η Ελλάδα αντέχει να δαπανά δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, την ώρα που η κοινωνία καταρρέει υπό το βάρος της ακρίβειας; Η απάντηση του πρωθυπουργού ήταν η γνωστή «ανάπτυξη» και τα «πλεονάσματα», τα οποία όμως φαίνεται να διοχετεύονται κυρίως στην αγορά αμερικανικών και γαλλικών οπλικών συστημάτων, παρά στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.
Υποτέλεια στον «Trump 2.0»: Η στρατηγική της μη αντίδρασης
Τέλος, ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε εξαιρετικά προσεκτικός απέναντι στη νέα διοίκηση των ΗΠΑ. Παρά τις απειλές για δασμούς που θα πλήξουν την ευρωπαϊκή οικονομία, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως η στρατηγική μας είναι να «αποφεύγουμε την κλιμάκωση» και να μην προκαλέσουμε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η στάση του «καλού παιδιού» που αναμένει τις διαταγές του Λευκού Οίκου, επαναβεβαιώθηκε με τη δήλωσή του: «Είμαι απολύτως πρόθυμος να αντικαταστήσουμε τη ρωσική ενέργεια με αμερικανική». Μια δήλωση που συμπυκνώνει όλη την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης: πλήρης προσκόλληση στον αμερικανικό παράγοντα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ενεργειακή και πολιτική ομηρία.
https://periodista.gr/