Ανατομία μιας σκανδαλώδους σχέσης: Πώς ο Θανάσης Μαυρίδης μετέτρεψε μια ιστοσελίδα μηδενικής επιρροής σε «βδέλλα» του κρατικού κορβανά – Η προκλητική υπερτιμολόγηση στη Λίστα Πέτσα, τα τραπεζικά συμβόλαια της σιωπής και το κλείσιμο του ελλειμματικού «Φιλελεύθερου» – Στην εποχή των «ΟΠΕΚΕΠΕδων», η κάνουλα της εξουσίας παραμένει ανοιχτή για τουςπραιτοριανούς του Μαξίμου
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Στην Ελλάδα του 2026, όπου η κοινωνία έχει εθιστεί στα φαινόμενα τύπου «ΟΠΕΚΕΠΕ» και στις απευθείας αναθέσεις σε «ημετέρους», κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε και τι συμβαίνει στον μαγικό κόσμο των Media. Για αυτόν ακριβώς το λόγο έχω αποφασίσει να ανοίξω τον σχετικό φάκελο, ο οποίος περιέχει κραυγαλέες περιπτώσεις, οι οποίες μόνο οργή μπορούν να προκαλέσουν στην κοινωνία, αφού αποκαλύπτεται το μεγάλο πάρτι που έχει στηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τα δικά της ΜΜΕ.
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές είναι η περίπτωση του Liberal.gr και του Θανάση Μαυρίδη. Το εγχείρημα που ξεκίνησε το 2017 με την έκδοση της εφημερίδας “Φιλελεύθερος” ως της δήθεν «εφημερίδα της μεσαίας τάξης», αποδείχθηκε στην πορεία μια επικοινωνιακή φούσκα, η οποία αναπνέει (στην διαδικτυακή της μορφή σήμερα), χάρη στις κάνουλες του δημόσιου χρήματος και των συστημικών τραπεζών.
Η επιχειρηματική διαδρομή του «Φιλελεύθερου» υπήρξε μια διαρκής αποτυχία στην ελεύθερη αγορά. Με κυκλοφορίες που προκαλούσαν θλίψη (μόλις 2.000 φύλλα), το έντυπο οδηγήθηκε μοιραία στο κλείσιμο το 2020. Όμως, αντί για την οικονομική κατάρρευση, ο Θανάσης Μαυρίδης είδε τις δουλειές να πηγαίνουν ακόμη καλύτερα και τις ροές από διαφημιστικά έσοδα να μεγαλώνουν. Το μυστικό; Η μετατροπή της δημοσιογραφίας σε αγιογραφία. Όταν βαφτίζεις τον Πρωθυπουργό «Μωυσή», τα πάντα μπορούν να συμβούν…
Η επιχειρηματική δομή που υποστήριξε αυτό το όραμα, η «Φιλελεύθερος Εκδοτική Α.Ε.», εμφάνισε κατά την περίοδο 2017-2019 έναν κύκλο εργασιών που, κατά τους ισχυρισμούς της ίδιας της διοίκησης, άγγιζε τα 3,2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Με πωλήσεις που μόλις ξεπερνούσαν τα 2.000 έως 2.800 φύλλα εβδομαδιαίως, η εφημερίδα αδυνατούσε να στηριχθεί στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, γεγονός που οδήγησε αρχικά στην κατάργηση του καθημερινού φύλλου τον Ιανουάριο του 2020 και τελικά στην πλήρη αναστολή της έντυπης έκδοσης τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Τα 3,2 εκατ. ευρώ ήταν πάρα πολλά για τις παραπάνω κυκλοφορίες. Η επίσημη αιτιολόγηση περί «ασφυκτικής οικονομικής πίεσης» και επιπτώσεων της πανδημίας αποκρύπτει μια βαθύτερη αλήθεια: το έντυπο εγχείρημα ήταν εξαρχής οικονομικά ελλειμματικό και η επιβίωσή του εξαρτιόταν από εξωγενείς παράγοντες χρηματοδότησης.
Η μετάβαση στην εταιρική μορφή «Φιλελεύθερος Τύπος Μονοπρόσωπη Α.Ε.» και η επικέντρωση στο Liberal.gr σηματοδότησαν τη στροφή προς ένα μοντέλο χαμηλότερου λειτουργικού κόστους, το οποίο όμως παρέμεινε προσκολλημένο στους μηχανισμούς της κρατικής και τραπεζικής αρωγής.
Η «Λίστα Πέτσα» και η αριθμητική του παραλόγου
Η ανάλυση της διαβόητης Λίστας Πέτσα είναι αποκαλυπτική. Το Liberal.gr, μια ιστοσελίδα με υποπολλαπλάσια επισκεψιμότητα από τα μεγάλα ειδησεογραφικά portals, επιδοτήθηκε με το προκλητικό ποσό των 120.000 ευρώ (εντός ενός συνολικού πακέτου 180.000 ευρώ για τον όμιλο).
Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων εκθέτει ανεπανόρθωτα το Μαξίμου: Το Liberal.gr πληρώθηκε έως και 1.000% ακριβότερα ανά επισκέπτη σε σχέση με μέσα που ασκούσαν κριτική, όπως η «Εφημερίδα των Συντακτών». Εύκολα θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι επρόκειτο για… φωτογραφική επιβράβευση της «πίστης» του Μαυρίδη, ο οποίος εκτός από το λιβάνισμα στον Μητσοτάκη, χρησιμοποίησε το Liberal Market, στήλη στο Liberal, ως προνομιακό πεδίο προβολής των τραπεζικών ελίτ, εξασφαλίζοντας σε αντάλλαγμα παχυλά διαφημιστικά συμβόλαια από την Alpha Bank και τις υπόλοιπες συστημικές τράπεζες.
Η αριθμητική της εύνοιας και η «ψηφιακή» υπερτιμολόγηση
Η περίπτωση του Liberal.gr στην καμπάνια «Μένουμε Σπίτι» αποτελεί την επιτομή της στατιστικής στρέβλωσης και της προκλητικής δυσαναλογίας. Η πλατφόρμα εισέπραξε το ποσό των 120.000 ευρώ, εξισούμενη οικονομικά με μέσα όπως η LIFO, παρά τη χαοτική διαφορά στην απήχηση και στο εκτόπισμά τους. Η σύγκριση με το News247.gr είχε εκθέσει ανεπανόρθωτα τους κριτές της κατανομής: ενώ η «ναυαρχίδα» της 24 Media κατέγραφε εξαπλάσια επισκεψιμότητα (18,6 εκατ. έναντι μόλις 3,67 εκατ. του Liberal), είχε λάβει σχεδόν τα μισά χρήματα. Η ιεράρχηση αυτή δεν υπάκουσε σε κανέναν εμπορικό κανόνα, αλλά λειτούργησε ως ένας μηχανισμός επιβράβευσης για μια ιστοσελίδα που, από την εποχή της ΝΔ και του Μητσοτάκη στην αξιωματική αντιπολίτευση, είχε ταυτιστεί πλήρως με το αφήγημα του Μωϋσή.
Ακόμη πιο κραυγαλέα είναι η αναμέτρηση με το Ethnos.gr, το οποίο, αν και παρουσίαζε ανώτερες επιδόσεις σε όλες τις διεθνείς και εθνικές κατατάξεις είχε περιοριστεί στο πενιχρό ποσό των 25.000 ευρώ. Στην πραγματικότητα, το Liberal.gr είχε επιδοτηθεί με το εξαπλάσιο ποσό από μέσα με τα οποία εμφάνιζε παρόμοια ή και καλύτερα ψηφιακά μεγέθη. Η σκανδαλώδης αυτή προτίμηση αναδεικνύει ότι η «κάνουλα» του δημοσίου χρήματος άνοιξε διάπλατα όχι για την ενημέρωση των πολλών, αλλά για τη στήριξη ενός επικοινωνιακού βραχίονα με ανύπαρκτη πλέον επιρροή, που επιβιώνει τεχνητά σε ένα προστατευμένο περιβάλλον κρατικοδίαιτης εύνοιας.
Συστημικές Τράπεζες: Ο βασικός «πνεύμονας» ρευστότητας
Πέρα από το δημόσιο ταμείο, ο δεύτερος πυλώνας που κρατά «ζωντανό» το Liberal.gr είναι το τραπεζικό σύστημα. Η ενότητα «Liberal Market» έχει εξελιχθεί σε έναν εξειδικευμένο δίαυλο, όπου η Alpha Bank, η Eurobank και η Εθνική διοχετεύουν συστηματικά διαφημιστικά κονδύλια.
Ανύπαρκτη επιρροή, υπαρκτή χρηματοδότηση
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο της υπόθεσης Liberal είναι η έλλειψη αντικρίσματος. Ενώ ο όμιλος πρωταγωνίστησε στο «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο, η σημερινή του επιρροή στην κοινή γνώμη είναι πρακτικά μηδαμινή. Τα κείμενα του Μαυρίδη διαβάζονται πλέον μόνο από έναν στενό κύκλο κυβερνητικών στελεχών και τραπεζιτών, λειτουργώντας ως ένα εσωτερικό «γραφείο τύπου» της εξουσίας.
Παρόλα αυτά, η κάνουλα παραμένει προκλητικά ανοιχτή. Το δημόσιο χρήμα συνεχίζει να ρέει προς μια επιχείρηση που δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της χωρίς την κρατική και τραπεζική αρωγή. Πρόκειται για έναν «κρατικοδίαιτο φιλελευθερισμό» που λοιδορεί το κράτος στα άρθρα του, ενώ το εκλιπαρεί και το καλοπιάνει για χρηματοδότηση. Το ερώτημα είναι το εξής: Αν κλείσουν οι κάνουλες από το δημόσιο και τις τράπεζες τι θα κάνει το Liberal.gr; Κάτι θα βρει ο Θανάσης Μαυρίδης, ακόμη και σε δύσκολες εποχές…
https://periodista.gr/