Διάβασα αυτό που έγραφε ο συναγωνιστής Κατσίγιαννης στην «Απογευματινή», ότι δηλαδή ο λόγος που αποφάσισαν οι βουλευτές του (παλιού) Υπολοίπου Αττικής (Βορίδης, Πέτσας και Βλάχος) να την «πέσουν» στον λαοπρόβλητο (βλέπετε, πάει παρέα με την επίσης λαοπρόβλητη κυβέρνηση) υπουργό Σκέρτσο, είναι για τα… μάτια του Μάριου Θεμιστοκλέους.
Δεν σας κρύβω ότι δεν το είχα σκεφτεί, όπως επίσης κι ότι δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς προκαλούσε την αγωνία που εσχάτως ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπο -κυρίως- του Βορίδη. Όταν ανάγνωσα το επίμαχο σχόλιο, έδωσα όλες τις απαντήσεις στον εαυτό μου.
Γιατί, εδώ που τα λέμε, σου προκαλεί μια ταραχή (ακόμη κι αν είσαι Βορίδης) η παρουσία και μόνο του υφυπουργού Μάριου. Και η προκληθείσα ταραχή δεν έχει να κάνει τόσο με τον εκλογικό κίνδυνο στο Υπόλοιπο Αττικής, όσο με το γεγονός ότι μπορεί κάποια στιγμή να χαθεί σε κανένα αρβανιτοχώρι και να τον ψάχνουν από κοινού οι συνυποψήφιοί του.
Το σχόλιο σε σχέση με τα μάτια του Μάριου και τον υπουργό Άκη δεν σας κρύβω ότι μου προκάλεσε και κάτι άλλες σκέψεις. Με δεδομένο ότι ο υπουργός Επικρατείας έχει βολέψει μια ντουζίνα από πρώην ΠΑΣΟΚους στην κρατική μηχανή, τρομάζω στην ιδέα το φαινόμενο Θεμιστοκλέους να επεκταθεί οριζοντίως και καθέτως (αυτό το κάθετο ενίοτε επιφέρει και πόνο) στην ελληνική κοινωνία, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να του την «πέφτουν» τη μία για τα μάτια της Χαραλαμπογιάννη, την επομένη για τους οφθαλμούς του Κοντογιώργη, τη μεθεπόμενη για τα μάτια της Στρατινάκη (που την ήξερε καλά και από παλιά ο Σκέρτσος) και ποιος ξέρει για ποιου άλλου τους οφθαλμούς.
Σε κάθε περίπτωση, και οι πλέον αδαείς αντιλαμβάνονται ότι ουδείς ασχολείται σοβαρά σε επίπεδο εκλογικής επιρροής, ούτε με τον υπουργό Άκη, πολλώ δε μάλλον με εκείνη των πολιτικών του εξαπτέρυγων, που σε πολύ λίγο θα ψάχνουν τρύπα να κρυφτούν.
https://www.parapolitika.gr/