Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς κρύβεται μια βαθιά οικονομική ασφυξία. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου βλέπουν τους τζίρους τους να αυξάνονται στα χαρτιά, αλλά τα καθαρά τους κέρδη να συρρικνώνονται δραματικά. Το βασικότερο «καμπανάκι» που αναδεικνύουν τα στοιχεία της αγοράς είναι η πτώση της μέσης κατά κεφαλήν δαπάνης των τουριστών, η οποία καταγράφει υποχώρηση κατά 3,5% έως 4% σε σύγκριση με τις προηγούμενες χρονιές (χωρίς να προσμετράται η κρουαζιέρα).
Αυτό σημαίνει ότι η αύξηση των εσόδων δεν προέρχεται από ένα τουριστικό προϊόν υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά αποκλειστικά από τον όγκο των αφίξεων. Περισσότερος κόσμος επιβαρύνει τις υποδομές, αλλά ο μεμονωμένος επισκέπτης ξοδεύει λιγότερα.
Η μέγγενη του λειτουργικού κόστους
Γιατί όμως τα αυξημένα έσοδα δεν φτάνουν ποτέ στο ταμείο του επιχειρηματία; Η απάντηση βρίσκεται στην εκτόξευση του κόστους λειτουργίας:
Ενέργεια και πρώτες ύλες (+25% έως +35%): Τα τιμολόγια ρεύματος, τα καύσιμα και οι ανατιμήσεις στη χονδρική τροφίμων/ποτών έχουν αυξηθεί μεσοσταθμικά κατά 25% έως 35% μέσα σε μία διετία, ροκανίζοντας αμέσως τα περιθώρια κέρδους.
Τραπεζικές προμήθειες και POS (+15% έως +20%): Με την υποχρεωτική διασύνδεση των POS και της ψηφιακής κάρτας, οι προμήθειες των τραπεζών και τα κόστη συντήρησης των λογισμικών myDATA επιβαρύνουν τις καθημερινές συναλλαγές με επιπλέον κόστος έως και 1,5%–2% επί του συνολικού τζίρου.
Στο εκρηκτικό αυτό κοκτέιλ προστίθεται η νέα φορολογική αρχιτεκτονική.
Με την πλήρη εφαρμογή του τεκμαρτού εισοδήματος, η φορολογική επιβάρυνση για χιλιάδες ατομικές επιχειρήσεις και μικρούς επαγγελματίες της εστίασης και της φιλοξενίας αυξήθηκε κατακόρυφα:
1. Αύξηση φόρου έως και 40%: Επαγγελματίες που δήλωναν χαμηλότερα εισοδήματα λόγω των πραγματικών αυξημένων εξόδων φορολογούνται πλέον υποχρεωτικά για ελάχιστο καθαρό εισόδημα (έως και 14.000–15.000 ευρώ), με αποτέλεσμα τα εκκαθαριστικά τους να είναι διογκωμένα κατά 30% έως 40%.
2. Προκαταβολή φόρου και Τέλος Ανθεκτικότητας: Η δέσμευση κεφαλαίων κίνησης μέσω της προκαταβολής φόρου και τα νέα αυξημένα τέλη ανά διανυκτέρευση/τραπέζι απορροφώνται συχνά από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, για να μη χάσουν την ανταγωνιστικότητά τους.
Έτσι, λοιπόν, τα 18,2 δισ. ευρώ τζίρου που πανηγυρίζει η κυβέρνηση συνιστούν μια «οικονομική φούσκα» για τη βάση της ελληνικής οικονομίας. Όταν οι δείκτες δείχνουν ρεκόρ τζίρου, αλλά οι επιχειρηματίες αγωνίζονται να καλύψουν το εκτιναγμένο κόστος και τους τεκμαρτούς φόρους, είναι φανερό ότι ο ελληνικός τουρισμός γιγαντώνεται σε ποσοτική κλίμακα, αφήνοντας πίσω του μια εξαντλημένη πραγματική οικονομία.
1. Αύξηση φόρου έως και 40%: Επαγγελματίες που δήλωναν χαμηλότερα εισοδήματα λόγω των πραγματικών αυξημένων εξόδων φορολογούνται πλέον υποχρεωτικά για ελάχιστο καθαρό εισόδημα (έως και 14.000–15.000 ευρώ), με αποτέλεσμα τα εκκαθαριστικά τους να είναι διογκωμένα κατά 30% έως 40%.
2. Προκαταβολή φόρου και Τέλος Ανθεκτικότητας: Η δέσμευση κεφαλαίων κίνησης μέσω της προκαταβολής φόρου και τα νέα αυξημένα τέλη ανά διανυκτέρευση/τραπέζι απορροφώνται συχνά από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, για να μη χάσουν την ανταγωνιστικότητά τους.
Έτσι, λοιπόν, τα 18,2 δισ. ευρώ τζίρου που πανηγυρίζει η κυβέρνηση συνιστούν μια «οικονομική φούσκα» για τη βάση της ελληνικής οικονομίας. Όταν οι δείκτες δείχνουν ρεκόρ τζίρου, αλλά οι επιχειρηματίες αγωνίζονται να καλύψουν το εκτιναγμένο κόστος και τους τεκμαρτούς φόρους, είναι φανερό ότι ο ελληνικός τουρισμός γιγαντώνεται σε ποσοτική κλίμακα, αφήνοντας πίσω του μια εξαντλημένη πραγματική οικονομία.
https://www.topontiki.gr/