«ΗΤουρκία έκανε bullying. Και αν δεν αντιδράσεις στο bullying, την επόμενη φορά θα σε ενοχλήσουν περισσότερο», ανέφερε μεταξύ άλλων ο καθηγητής Σωτήρης Σέρμπος.
«Σφάζει με το γάντι» τη διαχείριση –από πλευράς κυβέρνησης...
Μητσοτάκη– της υπόθεσης του καλωδίου, των τουρκικών NAVTEX και της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Σωτήρης Σέρμπος.Υπενθυμίζεται ότι ο Σωτήρης Σέρμπος είχε υποβάλει στα τέλη Αυγούστου την παραίτησή του από τη θέση του μετακλητού συμβούλου της Γενικής Γραμματείας του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Στο παρελθόν είχε αναλάβει καθήκοντα συμβούλου στο επιτελείο του Πρωθυπουργού, έχοντας διατελέσει στο παρελθόν σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής και σε άλλα πολιτικά γραφεία και υπουργεία.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του Mega News 104.6 στην εκπομπή «Ανατροπές» με τους Ράνια Τζίμα και Γιώργο Παπαχρήστο, ο καθηγητής σημειώνει ότι η Τουρκία κάνει bullying «και αν δεν αντιδράσεις στο bullying, την επόμενη φορά θα σε ενοχλήσουν περισσότερο».
Για τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας σχολιάζει πως «επιχειρεί de facto συνδιαχείριση. Οποιαδήποτε ενημέρωση από την τουρκική πλευρά για το θέμα που συζητάμε, των βυθομετρήσεων, της χαρτογράφησης για την πόντιση υποβρύχιου καλωδίου. Έχει γίνει επίσημη ενημέρωση από τη γαλλική πλευρά δια της διπλωματικής οδού, εμμέσως πλην σαφώς, για εμένα τουλάχιστον, αφορά και αναγνώριση των τουρκικών διεκδικήσεων στην περιοχή. Εδώ είναι ο κίνδυνος του προηγουμένου, όχι νομικά, αλλά ότι σε βάζει σε μια διαδικασία de facto συνδιαχείριση. Ότι όταν η Ελλάδα πρέπει να βγει εκτός των έξι ναυτικών μιλίων οριζόντια».
Ανέφερε ακόμα ότι «εγώ το ξέρω ότι είμαι μειοψηφική φωνή τον τελευταίο ένα χρόνο που το λέω, η Τουρκία είναι διπλωματικά αναβαθμισμένη τόσο από την Ευρώπη όσο και από την Αμερική και έχει μεγαλύτερο αέρα στα πανιά της όσον αφορά τις μονομερείς της διεκδικήσεις και αξιώσεις έναντι ημών. Τελεία και παύλα. Οπότε αυτό το έλαβε υπόψη της, και σωστά, η ελληνική κυβέρνηση.
Επισήμανε πως «οποιαδήποτε ενημέρωση προς την τουρκική πλευρά αφορά και αναγνώριση των τουρκικών διεκδικήσεων στην περιοχή» και ξεκαθάρισε πως «καταλαβαίνω ότι επειδή βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο για τους πολιτικούς είναι ακόμα πιο δύσκολο να λένε κάποια πράγματα με το όνομά τους».
Αναφερόμενος στην υφαλοκρυπίδα εξήγησε πως «είναι μια θαλάσσια ζώνη που, ουσιαστικά, δεν είναι οριοθετημένη. Αυτό που μας αφορά είναι αυστηρά και μόνο η τήρηση των κανόνων ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, εξ ου και οι σχετικές εκδόσεις NAVTEX για την ασφάλεια των πλοίων»
Για την Κάσο, ο πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού, τόνισε ότι «αν δεν καταλάβουμε τι έγινε εκεί, δεν πρόκειται να καταλάβουμε τι γίνεται τώρα και αν και κατά πόσο το πάθημα έγινε μάθημα». Ο κ. Σέρμπος βλέπει «φοβικότητα και υποχωρητικότητα, εκ μέρους της Κυβέρνησης, τη διαχείριση στην Κάσο. Η Τουρκία δεν πρόκειται να κλιμάκωνε σε εκείνη την κατάσταση» όπως είπε και πρόσθεσε πως στην τωρινή περίπτωση η «Τουρκία έκανε bullying. Και αν δεν αντιδράσεις στο bullying, την επόμενη φορά θα σε ενοχλήσουν περισσότερο. Ειδικά, αν αυτός που σου κάνει bullying θεωρεί ότι δεν θα έχει κόστος και συνέπειες. Εκεί είναι το προηγούμενο με την Κάσο»
Ο καθηγητής διευκρίνισε πως «μπλέξαμε, μεταξύ μας, πολύ άσχημα τα μπούτια μας και ήταν λάθος η διαχείριση από το 2024. Αν η Τουρκία έχει μείνει ικανοποιημένη δεν θα είχε λόγο να κλιμακώσει. Η Τουρκία ήθελε απλώς να μας πιέσει διπλωματικά και νομίζω αυτή την πίεση την κατάλαβε η ελληνική πλευρά. Για αυτό και έβαλε τους Γάλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και μάλιστα δια της επίσημης διπλωματικής οδού».
Ο Σωτήρης Σέρμπος έδωσε τη δική του εξήγηση για τα περί «συγκατάθεσης της Τουρκίας» λέγοντας πως «Το Υπουργείο Εξωτερικών λέει, "Μα δεν ζητήθηκε άδεια". Οι Τούρκοι δεν λένε ότι ζητήθηκε άδεια. Οι Τούρκοι λέει, "Δώσαμε συναίνεση για αυτές τις θαλάσσιες έρευνες, τις επιστημονικές". Δηλαδή το πάνε αλλού για να τεκμηριώσουν ακριβώς αυτές τις έρευνες χρειάζεται συναίνεση από το παράκτιο κράτος, γιατί είναι δική μου υφαλοκρηπίδα κατά την Τουρκία».
Σε συνέχεια της διευκρίνησης κατέληξε πως «αν είχαμε καταφέρει, να έχουμε οριοθετήσει για παράδειγμα με τη Λιβύη την πρώτη δεκαετία του 2000, απλώς με το συμβιβασμό που απαιτείτο όσον αφορά την επήρεια της, της Γαύδου, αλλά τότε υπήρχε το φοβικό σύνδρομο τι προηγούμενο θα υπάρχει με το Καστελόριζο, παρόλο που η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική γεωγραφικά για ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Τότε δεν υπήρχε Γαλάζια πατρίδα, δεν υπήρχε το τουρκολιβυκό, δεν υπήρχε η νέα Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν. Δηλαδή η δική μας ακινησία στο παρελθόν έριξε επιπλέον νερό στο μύλο του τουρκικού μαξιμαλισμού».
https://www.dnews.gr/