Κι αυτό γιατί, όπως αναφέρεται σε ...
δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου, στις ρυθμίσεις για τιςληξιπρόθεσμες οφειλές περιλαμβάνεται ένας όρος άκρως επαχθής για όσους οφειλέτες δέχονται να κάνουν ρύθμιση για να πάρουν αποδεικτικά φορολογικής ενημερότητας και να ξεμπλοκάρουν εκκρεμείς υποθέσεις γονικών παροχών, δωρεών και κληρονομιών ακινήτων. Πιο αναλυτικά, ο όρος αυτός προβλέπει ότι το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα και μετά την υπαγωγή στη ρύθμιση: να μη χορηγεί αποδεικτικό ενημερότητας για μεταβίβαση ακινήτου ή σύσταση εμπράγματου δικαιώματος επ’ αυτού εφόσον η οφειλή δεν είναι διασφαλισμένη με υποθήκη του ίδιου ή οποιουδήποτε άλλου ακινήτου και να εγγράφει υποθήκες σε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη και των συνυπόχρεων προσώπων, εφόσον η οφειλή δεν είναι ασφαλισμένη.
Ο όρος αυτός σημαίνει ότι κάθε φορολογούμενος ο οποίος χρωστά στο Δημόσιο και, ταυτόχρονα, θέλει να μεταβιβάσει την ακίνητη περιουσία του στα παιδιά του ή επείγεται να προχωρήσει σε αποδοχή κληρονομιάς ακινήτων δεν μπορεί να ολοκληρώσει τις διαδικασίες αν προηγουμένως δεν βάλει υποθήκη σε ένα ή περισσότερα ακίνητά του, ακόμη κι αν έχει τακτοποιήσει τα χρέη του είτε με την παλαιά είτε με τη νέα ρύθμιση των 100 δόσεων. Η υποχρέωση αυτή, λόγω της πολυπλοκότητας, της γραφειοκρατίας αλλά και των εξόδων που συνεπάγεται, εμποδίζει πολλούς από τους οφειλέτες αυτούς να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες γονικών παροχών και κληρονομιών.
Ετσι, ταλαιπωρούνται άδικα χιλιάδες φορολογούμενοι οι οποίοι χρωστούν μεν στο Δημόσιο, αλλά παρ” όλα αυτά έχουν μπει σε ρύθμιση εξόφλησης και είναι συνεπείς στην καταβολή των μηνιαίων δόσεων.