Τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε. Εκεί που μπορούσε να ...ικανοποιηθεί, η παράταξη του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, με την πατσαβούρα του Σύριζα, με τον εκλογικό νόμο...
το άνοιξε πάλι το στοματάκι του ο Κούλης. Γιατί Κυριάκο παιδί μου, δεν έχεις πολιτικό αισθητήριο; Γιατί δεν μπορείς να κατανοήσεις, ποια είναι τα όρια της γελοιοποίησης; Ήσουν πολιτικός εξόριστος στο Παρίσι, ως...
νήπιο; Γιατί ρε Κυριάκο, δεν αφήνεις αυτήν την παράταξη, να ορθοποδήσει; Δεν βλέπεις ότι δεν τον έχεις; Γιατί σέρνεις τόσο κοσμάκη και χιλιάδες αφελείς...ακόμα πίσω σου, ενώ δεν γίνεται, δεν το βλέπεις; Τι πρέπει; Να περιμένουμε να μεγαλώσεις, για να έρθεις ως σωτήρας από το ...Παρίσι;
Κυριάκο παιδί μου...ρώτα τον σεβάσμιο πατέρα σου; Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα; Θεέ μου (και μεταφορικώς). Τι θα κάνει η παράταξη με αυτόν που μπλέξαμε;
αποσπασμα απο το exofitsio
