Στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) προσέφυγαν 110 τοπικοί φορείς (Σύλλογοι, εταιρείες, επιχειρηματίες, κ.λπ.), αλλά και κάτοικοι της Χίου, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η από 8.1.2016 υπουργική απόφαση, που προβλέπει την «σύσταση κέντρου πρώτης υποδοχής και προσωρινών δομών φιλοξενίας αιτούντων άσυλο και ευάλωτων ομάδων πολιτών τρίτων χωρών στις νήσους Χίο και Σάμο». Στην προσφυγή τους επισημαίνουν ότι από το Ηot Spot στο παλαιό εργοστάσιο της ΒΙΑΛ, στην περιοχή Χαλκείου της Χίου, έχουν υποστεί τεράστια οικονομική, αλλά και προσωπική ζημιά, υποστηρίζοντας ότι η εικόνα της Χίου ως τουριστικού προορισμού, έχει πληγεί σε υπερθετικό βαθμό, όχι μόνο λόγω της προσφυγικής κρίσης, αλλά και των συνεχών αρνητικών δημοσιευμάτων των διεθνών και εγχωρίων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ηλεκτρονικών και έντυπων), για τις απάνθρωπες, κυριολεκτικά, συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στο Hot Spot του νησιού. Ακόμη αναφέρουν, ότι απειλείται η υγεία και η ασφάλεια, τόσο των ίδιων, όσο και των οικογενειών τους, καθώς είναι συχνά τα εκτεταμένα επεισόδια, ενώ βρίσκουν καταφύγιο και εγκληματικά στοιχεία, απειλώντας έτσι τον τουρισμό, αλλά και την ίδια τη ζωή τους και την περιουσία τους.

Η Αννα Κορακάκη ζήτησε να μείνουν μακριά της τα στελέχη των κομμάτων και οι βλαχοδήμαρχοι-περιφερειάρχες και το πέτυχε. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι κρατάει αποστάσεις απ΄όλα τα

κόμματα της Βουλής και δεν θα κάνει το λάθος να συνδέσει το όνομά της με το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα-από την άκρα δεξιά έως την άκρα αριστερά.

Ήταν το Μάιο του 2015, λίγο αφότου είχε κατακτήσει τη πρόκριση στους Ολυμπιακούς όταν δήλωνε σε συνέντευξη της στο gazzetta.gr:

«Έχω πολλά παράπονα (σ.σ.: από την Σκοπευτική Ομοσπονδία Ελλάδας), αρκεί να σας πω ότι μετά την πρόκριση μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν με πήραν ένα τηλέφωνο να μου πουν συγχαρητήρια. Προπονητής μου είναι ο πατέρας μου, Τάσος Κορακάκης, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια περιμένει την ΣΚΟΕ να κάνει σχολή προπονητών για να πάρει το δίπλωμα, και τον κοροϊδεύουν.
Όλα ξεκίνησαν από τον πρώτο μου αγώνα στο εξωτερικό, όταν ο πατέρας μου τους ζήτησε τον αριθμό της πτήσης και το ξενοδοχείο για να με συνοδεύσει με δικά του έξοδα, αφού ήμουν μόλις 14 ετών, η απάντηση που πήρε από την ομοσπονδία ήταν ότι, «σου απαγορεύω να πας», φυσικά ο πατέρας μου έμεινε εμβρόντητος, ρωτώντας τους αν θα του απαγορεύσουν και την έξοδο από τη χώρα. Του είπαν λοιπόν ότι δεν θα του επέτρεπαν να με πλησιάσει την ώρα των αγώνων. Φυσικά, ο μπαμπάς μου ήρθε και όλα πήγαν μια χαρά, μπήκα στον τελικό έκανα ατομικό ρεκόρ και βγήκα 8η. Από κει και μετά άρχισε το πανηγύρι…

Γυρνώ πέρσι από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Μόσχας, έχοντας πετύχει παγκόσμιο ρεκόρ και δεν με περίμενε κανένας στο αεροδρόμιο. Μία εβδομάδα μετά είχαμε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στο Βύρωνα κατεβαίνω από το λεωφορείο κι ενώ οι συναθλητές μου έσπευσαν να με συγχαρούν, οι κύριοι της ομοσπονδίας έκαναν ότι δεν με βλέπουν».

Στην ίδια συνέντευξη ο πατέρας της Τάσος Κορακάκης σημείωνε: «Τι να πω ότι δεν έχουμε ούτε φόρμες, 20 χρόνια στην εθνική ομάδα, δεν έχω πάρει ποτέ φόρμα της εθνικής ομάδας, εκτός από μία φορά στους Μεσογειακούς Αγώνες, οι οποίες ήταν δωρεά χορηγού. Προσπαθώ να ξεπεράσω μόνος μου αυτά τα προβλήματα αναζητώντας έναν χορηγό, αλλά δυστυχώς δεν είναι καθόλου εύκολο.

Ζητήσαμε να πάμε για ολυμπιακή προετοιμασία σε έναν μίτινγκ, πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες νέων και δεν μας έστειλαν πουθενά, ενώ είχαν λάβει από την ΕΟΕ 3.300 ευρώ για προετοιμασία. Όταν τους ρωτήσαμε που πήγαν αυτά τα χρήματα μας είπαν ότι ήταν για τα έξοδα των αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κάτι το οποίο είναι φυσικά αστείο, διότι αυτά καλύπτονται από τη ΔΟΕ».