απαντούσε στις επιθέσεις που δέχονταν λόγω της προσχώρησής του στο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και λόγω του ότι υπήρξε κατά το παρελθόν συνεργάτης του πρώην υπουργού Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλου.
Πριν παρουσιάσουμε την επιστολή αξίζει να ανασύρουμε το σχέδιο του εποικισμού των ελληνικών βραχονησίδων την εποχή που ο Κοτσακάς ήταν υπουργός Αιγαίου.
«Τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων στο Αιγαίο με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.Στην πραγματικότητα, βασιζόμενη στο Δίκαιο της Θαλάσσης περί υφαλοκρηπίδας και ζώνης οικονομικής εκμετάλλευσης, στόχευε με τον εποικισμό στη διασφάλιση των εθνικών της συμφερόντων.Η απαραίτητη υποδομή εποικισμού θα δημιουργείτο στις νησίδες Τοκμάκια Λέσβου, Βάτος Χίου, Αντικύθηρα Κυθήρων, Γαυδοπούλα Κρήτης και Νίμος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Καλόλιμνος Δωδεκανήσου.
Ήδη, πριν ακόμη το πρόγραμμα πάρει ευρεία προβολή, 500 Έλληνες και περισσότεροι από 1.200 ξένοι υπήκοοι είχαν εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον. Τον Νοέμβριο, ο υπουργός Αιγαίου Α. Κοτσακάς και ο υφυπουργός Εξωτερικών Ε. Μπεντενιώτης πραγματοποίησαν περιοδεία στο Αιγαίο επισκεπτόμενοι με ελικόπτερο διάφορα μικρονήσια προκειμένου να ελέγξουν και να εκτιμήσουν επί τόπου την κατάσταση.
Την 1η Νοεμβρίου 1995 μέλη και φίλοι του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού επιβιβάστηκαν στο ΠΓΥ «Έβρος» του Πολεμικού Ναυτικού δηλώνοντας: ”Θα υψώσουμε τη γαλανόλευκη στα διαμάντια των θαλασσών μας, τις ακατοίκητες βραχονησίδες, που όπως διαπιστώσαμε κατά το ταξίδι τα περισσότερα από αυτά δεν είναι και τόσο βραχονησίδες, αλλά σπάνιας ομορφιάς νησιά με χλωρίδα και πανίδα, και ακόμα θα εντοπίσουμε κατάλληλους χώρους για την κατασκευή στοιχειώδους υποδομής, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ολιγοήμερη παραμονή επισκεπτών στις εσχατιές του ελληνικού χώρου”. Αυτά αναγράφονται στην εφημερίδα ”Ξιφίας” αρ. φύλλου 41 Οκτώβριος-Νοέμβριος 1995 την οποία εκδίδει ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού. Υψώθηκε τότε η ελληνική σημαία στις βραχονησίδες Καλόλιμνος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Βάτος και Πασά. Οι ενέργειες αυτές του συλλόγου εντάσσονταν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα των υπουργείων Εθνικής Αμύνης και Αιγαίου.
Τα όσα αναφέρει η προαναφερθείσα εφημερίδα επιβεβαίωσε στη “Διπλωματία” ο τότε υπουργός Αιγαίου Αντώνης Κοτσακάς: ”Υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου. Βασιζόταν στη σκέψη ότι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο σε ένα νησί αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα μόνον όταν στο έδαφός του ασκείται έστω και μικρή οικονομική δραστηριότητα. Το ζήτημα το είχαμε συζητήσει με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον και είχε εγκρίνει το σχέδιο.
Έτσι, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και τον τότε υπουργό Γ. Αρσένη, εκπονήθηκε με όλες τις λεπτομέρειες συγκεκριμένο πρόγραμμα που προέβλεπε τη μεταφορά σε μια σειρά από βραχονησίδες ορισμένων υλικών που να καθιστούν εφικτή τη διαβίωση ακόμα και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως δοχεία με καύσιμα θέρμανσης και εφόδια, κάποιες στοιχειώδεις εγκαταστάσεις στέγασης, καλύβες και άλλα. Σκοπός μας ήταν κυρίως να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων όπως η Greenpeace και άλλες, ώστε τα νησιά να ζωντανέψουν κάπως…
Στον κατάλογο των νησιών περιλαμβανόταν τα Αντικύθηρα και η Γαυδοπούλα και όχι μόνο βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου. Το υπουργείο Αμύνης είχε διαθέσει τα απαραίτητα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, προσωπικό και υλικά για την υλοποίηση του προγράμματος”».
2012_Ανοιχτή επιστολή του θρυλικού Κοτσακά
Ο κ. Τσοχατζόπουλος και το περιβάλλον του δεν ακολούθησαν προκειμένου να μη ρισκάρουν την παραμονή τους στην κυβέρνηση. Άλλο ένα σημείο το οποίο σκόπιμα παραλείπουν με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων οι κάθε λογής ερασιτέχνες ‘δημόσιοι κατήγοροι’, είναι ότι δεν είχα ποτέ συμμετοχή οποιουδήποτε τύπου στις κυβερνητικές και όποιες άλλες δραστηριότητες του εν λόγω προσώπου, πλην των κομματικών.
Ο χαρακτηρισμός μου ως ‘στενού συνεργάτη’ παραπέμπει τεχνηέντως στο σύνολο των δραστηριοτήτων του κ. Τσοχατζόπουλου και αυτό είναι τουλάχιστον ανέντιμο από όσους το επιχειρούν. Η προσπάθεια στοχοποίησης των πολιτικών μου επιλογών έχει σα στόχο να με οδηγήσει σε ιδιώτευση και αδράνεια. Η αντίληψη που καλλιεργείται με σκοπό την εξυπηρέτηση μικροκομματικών συμφερόντων, περί συλλογικής ευθύνης για πράξεις και επιλογές μεμονωμένων προσώπων είναι βαθιά αντιδημοκρατική, κοινωνικά κανιβαλική και προσβάλει τον πολιτικό μας πολιτισμό που ιδιαίτερα αυτή την περίοδο έχουμε ανάγκη να κρατήσουμε στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
Αν σήμερα κατηγορούμαι γιατί δεν έφυγα από το ΠΑΣΟΚ από το 2001 που διαφοροποίησα σθεναρά τη θέση μου, απαντώ ότι η κριτική είναι ορθή και την αποδέχομαι. Έκανα το λάθος να πιστέψω ότι σε συνεργασία με κάποιους συντρόφους μου θα μπορούσαμε να αποτελέσουμε το ισχυρό αντίβαρο στη συντηρητική μετατόπιση που είχε δρομολογηθεί από το 1996. Ήταν λάθος μου που καθυστέρησα να παραιτηθώ από το ΠΑΣΟΚ. Το έκανα μόλις το Μάιο του 2011.
Δεν μου ήταν εύκολο να αποποιηθώ 38 χρόνια από τη ζωή μου και ίσως η διαχρονική μου συνάφεια με αυτό το κόμμα δεν με άφηνε να δω καθαρά τα όσα συνέβαιναν. Ήταν αδυναμία και λάθος μου που δεν μπόρεσα να διακρίνω έγκαιρα ότι οι πρακτικές και οι επιλογές συγκεκριμένων προσώπων δεν μπορούσαν να συνάδουν με τις δικές μου αξίες και αρχές και εύχομαι ειλικρινά σε όσους σήμερα εμφανίζονται ως τιμητές μου να μη βρεθούν ποτέ στη θέση να κληθούν να απολογηθούν για πράξεις και επιλογές προσώπων με τα οποία συνεργάστηκαν στην πολιτική ή επαγγελματική τους πορεία.
Η πολιτική της ‘ταμπέλας’ του τύπου, ‘βαθύ ΠΑΣΟΚ’, ‘τσοχατζοπουλικός’ και άλλα παρόμοια έχει δοκιμαστεί συχνά στο παρελθόν. Όσοι, όμως, με γνωρίζουν και δεν περιμένουν να σχηματίσουν άποψη από τα ΜΜΕ κάθε τύπου, ξέρουν ότι ποτέ δεν υποθήκευσα την πολιτική μου αυτονομία, ακόμα και σε σχέση με τον Α. Παπανδρέου. Η επιλογή μου να στηρίξω εκλογικά το ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι απόρροια της ιδεολογικής και πολιτικής μου αντίληψης και είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου το οποίο δεν εκχωρώ σε κανενός είδους τιμητή.
Δεν προσχώρησα και δεν είμαι μέλος ή στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, κατά συνέπεια δεν μπορώ να επηρεάσω την πολιτική του και όσα μου αποδίδονται όπως ‘οργανωτικός νους’ κ.α., δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Είμαι μόνιμα εγκατεστημένος στη Χίο και ως εκ τούτου η συμμετοχή μου είναι μικρή. Διατηρώ επιφυλάξεις σε επί μέρους ζητήματα, ωστόσο πιστεύω ότι το κενό που άφησε η συντηρητική μετατόπιση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας είναι κατεπείγουσα ανάγκη να καλυφθεί από μία νέα ευρωπαϊκή κυβερνητική αριστερά.
Ο θόρυβος που έχει περιβάλλει το όνομά μου αποτελεί μέρος μίας ενορχηστρωμένης προπαγάνδας εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ που εξαπολύει η μέχρι πρότινος πολιτικά ηγεμονεύουσα τάξη που βλέπει τα προνόμια της να χάνονται. Είναι εντυπωσιακό και σημείο των καιρών, ότι όσο μεγαλώνει η ένταση της επίθεσης, τόσο μεγαλώνει και η υποστήριξη του κόσμου προς το ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Κλείνοντας αυτή την επιστολή, που δεν προέκυψε αβίαστα, αλλά ως αποτέλεσμα μίας επίπονης προσωπικής διεργασίας, θέλω να σημειώσω ότι αν ο στόχος της επίθεσης που δέχομαι ήταν να αλλάξω πολιτική θέση, όσοι το επιχειρούν έχουν αποτύχει.
Αν στόχος ήταν να περιορίσω την πολιτική μου δράση, μερικώς το έχουν επιτύχει γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει και τα δικά του όρια αντοχής… Η περιουσιακή μου κατάσταση είναι γνωστή και εύκολο σε όποιον το επιθυμεί να την ελέγξει. Κατά κύριο λόγο προέρχεται από ότι κληρονόμησα από την οικογένεια μου. Καταθέσεις ή άλλα εισοδήματα δεν έχω. Ζω με τη σύνταξή μου και επιδιώκω να ζω με αξιοπρέπεια. Αν κάποιοι επιθυμούν να με κρίνουν ζητώ να το κάνουν στη βάση της δικής μου πολιτικής πορείας και του δικού μου τρόπου ζωής».
http://kourdistoportocali.com/