Περί νομιμότητας, παρελθόντος και κάθε λογής οσία Μαρία. Σκαλίζεις που λες καλέ μου άνθρωπε στο ίντερνετ και βρίσκεις για παράδειγμα κομμάτια από την ιστορία του Αλμπέρτο Χοσέ Πολέτι. Στους νέους δεν λέει τίποτα το όνομα. Στους παλιούς λέει πολλά.
Ο Αργεντίνος στην καταγωγή είναι από τους θρύλους του ποδοσφαίρου της λατινικής Αμερικής. Μυθικός πορτιέρο της Εστουδιάντες τη δεκαετία του ’60. Κάποια στιγμή που λέτε, όντως και τιμωρημένος από κάτι κλωτσιές που έριξε σε 2-3 ματς σε κάτι αντιπάλους, είπε να έλθει στην Ελλάδα των Συνταγματαρχών. Τον Μάρτη του 1972, τον έφερε ο Ολυμπιακός που έκανε και εκείνος τις ελληνοποιήσεις μέσα σε μια μέρα. Πως έγινε ο Αρτσιμπαλντ… Αλχιμάρης; Ολοι Ελληνες! Διαβάζεις λοιπόν στις αναμνήσεις του 74χρονου σήμερα Πολέτι και… συγκινείσαι για τα αδικημένα παιδιά του Πειραιά:
«Χωρίς κέφι να συνεχίζει στην Αργεντινή και κουρασμένος από τραυματισμούς και επεισόδια κατέληξε στον Ολυμπιακό. Δεν έπαιξε πολύ αφού είχε πρόβλημα στη μέση και στα γόνατα σε μια εποχή που η ιατρική δεν έκανε τα θαύματα του σήμερα.
Φθάνοντας στην Αθήνα τον περίμενε ο μάνατζερ που είχε κανονίσει τη μεταγραφή. Κατά την άφιξη ήταν εκείνος ο ατζέντης που απευθύνθηκε στους δημοσιογράφους που περίμεναν τον Πολέτι: «Αγαπητοί μου δημοσιογράφοι πρέπει να σας αφήσουμε επειδή το πρώτο πράγμα που θέλει να κάνει ο παίκτης είναι να αφήσει μερικά λουλούδια στον τάφο της γιαγιάς του!».
Όταν έφτασαν στο κοιμητήριο με τους δημοσιογράφους να ακολουθούν για τις απαραίτητες φωτογραφίες και ρεπορτάζ έψαξαν για το μνήμα στο όνομα “Panaitonias Poletti”. Τη στιγμή που άφηναν τα λουλούδια ο Πολέτι δεν μπορούσε παρά να ρωτήσει γεμάτος απορία τον μάνατζερ: «Μα εγώ δεν έχω καμία γιαγιά Ελληνίδα! Δεν καταλαβαίνω τίποτα! Τι γίνεται εδώ».
Η απάντηση του μάνατζερ αφοπλιστική:
«Σσσσς! Σκάσε ηλίθιε. Εχεις πλαστό ελληνικό διαβατήριο. Πως νομίζεις ότι θα σε φέρναμε εδώ; Από σήμερα και όσο είσαι στην Αθήνα, αυτή είναι η γιαγιά σου!»
Είπατε τίποτα;
