Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, στη συνέντευξή του στην εκπομπή του Ν. Μάνεση στον Alpha στις 17/1/2026, απαντώντας σε ερώτηση για την επικείμενη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,
δήλωσε πως αυτή θα γίνει μέσα στον Φεβρουάριο. Εν όψει της, ας επιχειρήσουμε μία άσκηση διορατικότητας, συνδυάζοντας υποθέσεις, προθέσεις και πραγματικά δεδομένα από αμφότερες τις πλευρές, πριν κληθούμε να αποφασίσουμε σχετικώς.Η Τουρκία, όπως δηλώνει διαρκώς σε όλους τους τόνους, πότε επισήμως και πότε με βάναυση προκλητικότητα, επιδιώκει τη μοιρασιά του Αιγαίου. Ο Ερντογάν έχει απόλυτη ανάγκη την επίτευξη αυτού του στόχου για να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση του καθεστώτος του από εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα. Η πρεμούρα τους είναι τέτοια, που διά στόματος του υπουργού των Εξωτερικών τους θεωρούν υπεύθυνες για την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας «τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες της Ελλάδος που δεν δίνουν τη δυνατότητα στους ηγέτες της να βάλουν την υπογραφή τους σε λύση»! Η εθνική μας ανεξαρτησία και η εδαφική μας ακεραιότητα αντιμετωπίζονται ως «ζήτημα ισορροπιών»! Έτσι φαίνεται, αφού η δήλωση του κ. Φιντάν έμεινε κατ’ ουσία αναπάντητη.
Η κυβέρνηση στα Ελληνοτουρκικά ασκεί μία προσωποπαγή διπλωματία, εν πολλοίς εν κρυπτώ, η οποία δεν επιτρέπει να αντιληφθούμε τις θέσεις της, πέραν γενικόλογων αναφορών στο Διεθνές Δίκαιο και στην αδιαπραγμάτευτη εθνική θέση, ούτε τις προθέσεις της. Προφανώς η επίτευξη μίας συμφωνίας δεν μπορεί να υλοποιηθεί με τους ανωτέρω τρόπους. Το βάρος της είναι τόσο και τέτοιο, που κανείς δεν θα τολμούσε να το σηκώσει μόνος του δίχως τη διαβεβαίωση ότι ενεργεί κατόπιν εγκρίσεως του λαού. Κάπως έτσι θα οδηγηθούμε σε εκλογές.
Αν υποθέσουμε ότι θέλει να αποδεχθεί μία συμφωνία εις βάρος μας όπως αυτή που προτείνουν οι Τούρκοι, θα πρέπει να πείσει τους Έλληνες πως το διακύβευμα σε περίπτωση μη επίτευξής της είναι μεγάλο. Και επειδή τα «ήρεμα νερά», η «συνεκμετάλλευση», τα «τραγούδια και η κουζίνα της γειτονιάς μας» ακούγονται και είναι γραφικά σε περιβάλλον τέτοιας έντασης, θα επιστρατευτεί το δίλημμα «ειρήνη ή πόλεμος;». Πάνω σ’ αυτό κτίστηκε η λογική της υποχωρητικότητας και του κατευνασμού την οποία προωθούν κάποιοι αρμοί της εγχώριας εξουσίας, πολιτικής και οικονομικής. Με τρόπο ανιστόρητο, κοντόφθαλμο, για λόγο ιδιοτελή, εκ της ανεπαρκείας τους να σχεδιάσουν και να στηρίξουν θέση περήφανη και αξιοπρεπή, με σεβασμό στην Ιστορία, με όραμα για το μέλλον του τόπου. Είναι αυτοί του «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε…».
Τρέμω μπροστά στον νέο Διχασμό που θα δημιουργήσουν. Αυτή τη φορά ανάμεσα σε «ειρηνόφιλους ρεαλιστές» και «πολεμοχαρείς πατριδοκάπηλους»! Για να ενισχύσω την ελπίδα να τον αποφύγουμε, σας προτείνω να αναζητήσετε το άρθρο του διευθυντού της «Εστίας» Μ. Κοττάκη στις 17/1/2026 με τίτλο «Ὁ πῆχυς Κωνσταντίνου Καραμανλῆ γιά τό ἑλληνικό Ἀρχιπέλαγος» και το άρθρο του Κ. Γρίβα, καθηγητού Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική ΣΣΕ, στην ιστοσελίδα SLpress στις 23/10/2025 με τίτλο: «Γιατί τα 12 μίλια είναι αδιαπραγμάτευτα».
antinews.gr