Πολιτικοποιημένες Ένοπλες Δυνάμεις “ακορντεόν” – ΟΧΙ προσαρμοσμένες στις ελληνικές αμυντικές ανάγκες

 

Το κείμενο του Αντιναυάρχου εν αποστρατεία Δημητρίου Καβουλάκου που φιλοξένησε σε έξι επιμέρους αναρτήσεις το DP από το Linkedin (στο τέλος του σχολίου παρατίθενται οι ενεργοί σύνδεσμοι), δεν περιγράφει απλώς το γιατί και το.. πως φτάσαμε σε αυτή την «αμφιλεγόμενη μεταρρύθμιση» που φέρνει το πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ. Συνθέτει ουσιαστικά, με νομικά και πολιτικά δεδομένα, μια ενιαία εικόνα.

Σχόλιο ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Τη σταδιακή αλλά συστηματική υπερσυγκέντρωση εξουσιών στον εκάστοτε Υπουργό Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) και στον Α/ΓΕΕΘΑ που εκείνος επιλέγει, εις βάρος κάθε έννοιας εσωτερικού ελέγχου, ισορροπίας και συλλογικής στρατιωτικής κρίσης. Το πολυνομοσχέδιο δεν είναι αποκομμένο. Είναι ο τρίτος κρίκος μιας αλυσίδας που ξεκινά με τον ν. 5110/2024 (ΕΛΚΑΚ – Κοινά Σώματα), συνεχίζεται με τον ν. 5223/2025 (ΤΑΕΘΑ – ΦΑΑΕΔ / ΑΚΙΝΗΤΑ Ε.Δ.) και ολοκληρώνεται με τον λεγόμενο «Χάρτη Μετάβασης».

Αν τα δει κανείς μαζί, οι τελείες ενώνονται. Νέα δομή δυνάμεων, ανθρώπινο δυναμικό, περιουσία, οικονομικοί πόροι και εξοπλιστικές προτεραιότητες… όλα συγκλίνουν σε ένα κέντρο αποφάσεων. Η κοινή συνισταμένη όλων αυτών των παρεμβάσεων, είναι η αποδυνάμωση των Κλάδων και των συλλογικών οργάνων τους. Με τον μανδύα της διακλαδικότητας, προωθείται όχι το διεθνώς δοκιμασμένο joint μοντέλο συνεργασίας, αλλά το «κοινό», δηλαδή η οργανική απορρόφηση λειτουργιών, προσωπικού και κρίσιμων ειδικοτήτων υπό μία ενιαία διοικητική πυραμίδα.

Ο Α/ΓΕΕΘΑ αναδεικνύεται σε μοναδικό κόμβο εισηγήσεων και εγκρίσεων, ενώ οι Αρχηγοί Κλάδων υποβαθμίζονται σε ρόλο διαχειριστών αποφάσεων που δεν διαμορφώνουν. Αυτό δεν μπορεί να αποκαλείται αναδιάρθρωση, είναι αλλαγή ολόκληρης της φιλοσοφίας διοίκησης, με σαφείς πολιτικές προεκτάσεις. Το πολυνομοσχέδιο έρχεται να ολοκληρώσει αυτό το σχήμα, δίνοντας στον ΥΕΘΑ τη δυνατότητα να καθορίζει, μέσω υπουργικών αποφάσεων (το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει 88 τέτοιες!) και εισηγήσεων ενός προσώπου, τον αριθμό και τη δομή των οργανικών θέσεων, τις προαγωγές, τη ροή προσωπικού και, εμμέσως, το μέλλον ολόκληρων κατηγοριών στελεχών.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις παύουν να έχουν προβλέψιμη και θεσμικά κατοχυρωμένη εξέλιξη και μετατρέπονται σε έναν ευέλικτο μηχανισμό, προσαρμόσιμο στις δημοσιονομικές αντοχές και στις πολιτικές επιθυμίες της εκάστοτε κυβέρνησης. Ένα στράτευμα που αυξομειώνεται «σαν ακορντεόν», όχι με βάση στρατηγικές ανάγκες αλλά με βάση τις αποφάσεις του Υπουργείου Οικονομικών και τις εισηγήσεις που φιλτράρονται απόλυτα.

Παράλληλα, η μεταφορά της διαχείρισης τεράστιας ακίνητης περιουσίας μέσω ΤΑΕΘΑ και ΦΑΑΕΔ δημιουργεί ένα δεύτερο επίπεδο ισχύος, οικονομικό και περιουσιακό. Όταν ο ίδιος πολιτικός και διοικητικός άξονας ελέγχει τα έσοδα, τους τρόπους αξιοποίησης, τις συμβάσεις και τις διοικήσεις των φορέων, η δυνατότητα ελέγχου από το εσωτερικό των Ενόπλων Δυνάμεων μηδενίζεται. Η περιουσία που δημιουργήθηκε διαχρονικά για τις ανάγκες των στελεχών και της άμυνας της χώρας, εντάσσεται σε ένα πλαίσιο όπου η διαφάνεια εξαρτάται από την καλή θέληση των ίδιων προσώπων που αποφασίζουν.

Το αποτέλεσμα μοιάζει δυστοπικό όχι γιατί προϋποθέτει κακή πρόθεση, αλλά γιατί καταργεί τις ασφαλιστικές δικλείδες που προλαμβάνουν τις αυθαιρεσίες. Η Ιστορία, και η πρόσφατη ελληνική εμπειρία, δείχνει ότι η συγκεντρωμένη εξουσία, χωρίς αντίβαρα, οδηγεί αργά ή γρήγορα σε αποφάσεις που εξυπηρετούν συγκυριακά συμφέροντα, και βλάπτει μακροπρόθεσμα την αμυντική ικανότητα της χώρας.

Ένα στράτευμα πλήρως ελεγχόμενο από τον εκάστοτε ΥΕΘΑ είναι πράγματι «ευέλικτο» αλλά ευέλικτο για ποιον και για τι; Για την επιχειρησιακή ετοιμότητα της χώρας ή για τη διευκόλυνση πολιτικών χειρισμών που μπορεί και να υπακούν σε εξωτερικές πιέσεις;

Αν αυτό το πλαίσιο παγιωθεί, οι μελλοντικές κυβερνήσεις θα κληρονομήσουν ένα εργαλείο απόλυτου ελέγχου πάνω στις Ένοπλες Δυνάμεις, με ελάχιστη ανάγκη συναίνεσης, διαλόγου ή εσωτερικής επεξεργασίας. Αυτός είναι ο πραγματικός πυρήνας του πολυνομοσχεδίου και των προηγούμενων σχετιζόμενων νόμων. Καμία «νέα εποχή» για την άμυνα αλλά η νέα εποχή της συγκέντρωσης ισχύος. Ανεξαρτήτως προσώπων, αυτό το μείγμα εμμονικών και άστοχων επιλογών, αποτελεί σοβαρό ρίσκο για τη δημοκρατική λειτουργία, τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων και, τελικά, για την ίδια την εθνική μας άμυνα.

https://www.defence-point.gr/

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΙΣΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΥ ε.α. ΚΑΒΟΥΛΑΚΟΥ

1. Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ των Ενόπλων Δυνάμεων στη Φεουδαρχική Εποχή: Εισαγωγή
2. Μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Φεουδαρχική Εποχή: 1o Βήμα (Α’ Μέρος)
3. Μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Φεουδαρχική Εποχή: 1o Βήμα: (Β΄ Μέρος)
4. Μετάβαση Ενόπλων Δυνάμεων στη Φεουδαρχική Εποχή: 2o Βήμα: ΦΑΑΕΔ-ΤΑΕΘΑ (ΑΚΙΝΗΤΑ)
5. Μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Φεουδαρχική Εποχή: 3o Βήμα: Ο “Χάρτης”
6. Μετάβαση των ΕΔ στη Φεουδαρχική Εποχή: Γιατί οι Γιάννηδες επιλέγουν ΣΞ;