Η πολιτική δεν αναγνωρίζει φυσικά " φιλίες" αλλά μόνο συμφέροντα, εδώ όμως ο Ρώσος ΥΠΕΞ με την πολύχρονη θητεία του, αποδεικνύει ότι η Ρωσία συνεργάζεται με την Τουρκία από το 1921 και μετά αδιαλείπτως, κατά του ελληνισμού, αλλά και κάθε άλλης αυτόνομης προσπάθειας ( Κούρδοι, κά).
Αποκλειστικές δηλώσεις του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην στο TGRT Haber, αποκαλύπτουν την σημερινή ρωσική πολιτική, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, αλλά αποκαλύπτει και τις διαχρονικές σχέσεις Ρώσων και Τούρκων, που συνεργάζονται από τον Καύκασο, την Κωνσταντινούπολη και την Συρία, μέχρι την Λιβύη.
Σε μια εποχή που οι παγκόσμιες ισορροπίες μεταβάλλονται, οι παλιές συμμαχίες καταρρέουν και αναδύονται νέα κέντρα εξουσίας, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος βρίσκεται στην καρδιά αυτών των διαδικασιών, έκανε σημαντικές δηλώσεις λένε οι Τούρκοι:
"Ο Λαβρόφ υπέδειξε ότι το παγκόσμιο σύστημα καταρρέει και ότι μόνο η τουρκική διπλωματία μπορεί να το σώσει" ( ανέκδοτο φυσικά) .
Ο Σεργκέι Λαβρόφ για την Ουκρανία
Ο ίδιος ανέφερε για την Ουκρανία : «Είναι πολύ δύσκολο να σπάσει αυτή η συνήθεια. Γι' αυτό οι λεγόμενες «εγγυήσεις ασφαλείας» που συζητούνται τώρα στοχεύουν στην ενίσχυση ενός καθεστώτος που έχει χάσει τη νομιμότητά του.
Συγγνώμη, αν επιστρέψω στο παράδειγμα της Τουρκίας, αυτό το ουκρανικό καθεστώς έχει καταργήσει ολόκληρη τη γλώσσα ενός λαού, έχει απαγορεύσει την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία και έχει γίνει απλό πιόνι του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο, βλέπουμε, έχει γίνει πιόνι στα χέρια της Δύσης, που χρησιμοποιείται για τον κατακερματισμό της Ορθοδοξίας. Αυτή είναι μια διαδικασία που ξεκίνησε με την υποστήριξη της κυβέρνησης Μπάιντεν».
Ο Σεργκέι Λαβρόφ για το ΝΑΤΟ
Ερώτηση Τουρκάλας δημοσιογράφου: Από τη μία πλευρά, παρατηρούνται σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη και της κυβέρνησης Τραμπ.
Από την άλλη πλευρά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες μιλούν συχνά για την πιθανότητα ενός «Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου με τη Ρωσία», δημοσιεύοντας μάλιστα αναφορές που περιέχουν σενάρια επίθεσης και αυξάνουν τους αμυντικούς προϋπολογισμούς.
Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να σας θέσω μερικά ερωτήματα:
1. Σχεδιάζει η Μόσχα μια άμεση στρατιωτική επίθεση ή τη χρήση καταστροφικής βίας εναντίον της Ευρώπης;
2. Ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές της Ρωσίας για μια τέτοια ενέργεια;
3. Με άλλα λόγια, τι σας εμποδίζει να κάνετε ένα τέτοιο βήμα;
4.Πώς αξιολογείτε την πιθανότητα αποδυνάμωσης ή ακόμη και κατάρρευσης του ΝΑΤΟ λόγω τέτοιων εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης;
Απάντηση; «Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. Η διάλυση του ΝΑΤΟ δεν μας αφορά. Το ΝΑΤΟ είναι ένας αταβισμός, ένα λείψανο του παρελθόντος. Όταν διαλύθηκε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και εξαφανίστηκε η γεωπολιτική σφαίρα της Σοβιετικής Ένωσης, δεν υπήρχε πλέον νόημα να διατηρηθεί το ΝΑΤΟ.
Το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε για να κρατήσει υπό έλεγχο τη Σοβιετική Ένωση και τους γεωπολιτικούς συμμάχους της. Ωστόσο, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, υπήρχαν επίσης σκέψεις στη Δύση ότι η συμμαχία δεν ήταν πλέον σχετική.
Εναλλακτικά, προτάθηκε η ενίσχυση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), μετατρέποντάς τον από ένα απλό συμβουλευτικό όργανο σε έναν πραγματικό οργανισμό. Ωστόσο, επικράτησε η άποψη ότι «πρέπει να διατηρήσουμε το ΝΑΤΟ».
Το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν ήταν η εύρεση ενός νέου σκοπού για το ΝΑΤΟ στις σύγχρονες συνθήκες. Τελικά, προσδιόρισαν αυτόν τον σκοπό: να καταλάβουν τον γεωπολιτικό χώρο που άφησε πίσω του η Σοβιετική Ένωση μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Ρούτε και η Πρόεδρος της Επιτροπής της ΕΕ φον ντερ Λάιεν είναι οι ίδιοι άνθρωποι που τροφοδοτούν την αφήγηση της «προετοιμασίας για έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα ξεκινήσει η Ρωσία.
Εν τω μεταξύ, η πνευματική τεμπελιά αυτής της πολιτικής τάξης αποκαλύπτεται εδώ: δεν μπαίνουν καν στον κόπο να αναπτύξουν το απλούστερο επιχείρημα». «Κοιτάξτε, όταν περιγράφουν την πορεία της ειδικής στρατιωτικής μας επιχείρησης και βλέπουν ότι η Ρωσία προχωρά αργά όπως περίμεναν, χαίρονται τόσο πολύ, που σχεδόν τρέχουν τα σάλια τους από χαρά.
Δεν υπάρχει λογική εδώ. Αν χαίρεσαι που «η Ρωσία δεν μπόρεσε να κατακτήσει την Ουκρανία», αλλά αμέσως μετά σπέρνεις φόβο λέγοντας «Μόλις τελειώσουν την Ουκρανία, θα είναι η σειρά σου», υπάρχει μόνο ένα συμπέρασμα: Οι ελίτ που χρησιμοποιούν αυτή την αφήγηση δεν βλέπουν άλλο τρόπο να κινητοποιήσουν τους ψηφοφόρους τους για να διατηρήσουν την εξουσία τους». «Τη στιγμή που θα εγκαταλείψουν την υστερία της «ρωσικής απειλής», θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα».
Ο Σεργκέι Λαβρόφ για την κατάκτηση του Ντονμπάς και φυσικό αέριο
Λαβρώφ: «Εδώ έγκειται η υποκρισία της Δύσης σχετικά με την αρχή της αυτοδιάθεσης. Ο ίδιος ο ΟΗΕ ήταν αυτός που αποδέχτηκε αυτήν την αρχή ως το μοναδικό κριτήριο για την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Γιατί λοιπόν δεν γίνεται δεκτό το δημοψήφισμα που διεξήχθη στην Κριμαία μετά το πραξικόπημα του 2014;
Κανένα δημοψήφισμα δεν διεξήχθη ποτέ στο Κοσσυφοπέδιο. Απλώς δηλώθηκε ότι «το Κοσσυφοπέδιο είναι πλέον ανεξάρτητο».
Ιδού η απόδειξη: Η Πρόεδρος Φον Ντερ Λάιεν, μαζί με άλλους αξιωματούχους, δηλώνει με υπερηφάνεια: «Θα είμαστε εντελώς απαλλαγμένοι από τη ρωσική ενέργεια μέχρι το τέλος του 2027.
Αλλά κανείς δεν της θέτει αυτό το απλό ερώτημα: «Ποιος πληρώνει αυτό το τίμημα και με ποιο κόστος;» Για παράδειγμα, αγαπητοί Γερμανοί και άλλοι Ευρωπαίοι, πόσες φορές περισσότερο πληρώνετε για αμερικανικό LNG αντί για ρωσικό φυσικό αέριο αγωγών, κατόπιν αιτήματος της Ουάσιγκτον;
Σχεδόν οι μόνοι που τόλμησαν να θέσουν αυτά τα ερωτήματα στο κοινοβούλιο είναι προσωπικότητες όπως η Alice Weidel από το Κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD).»
Ο Σεργκέι Λαβρόφ για τις σχέσεις με την Τουρκία με αναφορά στην Μικρασιατική εκστρατεία-Συρία
Ερώτηση Τουρκάλας Δημοσιογράφου: Κύριε Υπουργέ, έχω δύο ερωτήσεις σχετικά με την Τουρκία.
Πρώτον, βλέπετε την Τουρκία ως ειδικό εταίρο της Ρωσίας εντός του ΝΑΤΟ ή ως ανεξάρτητη δύναμη που επηρεάζει την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρασία;
Δεύτερον, συνεχίζετε να θεωρείτε την πολιτική διαμεσολάβησης της Τουρκίας, που εκτείνεται από την Ουκρανία έως τη Συρία, ως αξιόπιστο δίαυλο διαλόγου στις σχέσεις με τη Ρωσία;
Απάντηση Λαβρώφ: «Η Τουρκία, όπως κάθε μεγάλη χώρα, έχει τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Επιδιώκοντας αυτά, αξιοποιεί επίσης την ιστορική μνήμη του τουρκικού λαού σχετικά με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το καταλαβαίνουμε αυτό πολύ καλά.
Το 2025, γιορτάσαμε την 105η επέτειο της αναγνώρισης της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας το 1921 από τη Σοβιετική Ένωση. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε ούτε η Σοβιετική Ένωση ούτε η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Ωστόσο, η Σοβιετική Ρωσία όχι μόνο αναγνώρισε την Τουρκία, αλλά παρείχε και σημαντική υλική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων όπλων, πυρομαχικών και χρυσού ( στον στρατό του Κεμάλ) .
Είμαι βέβαιος ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα μείνει για πάντα στη μνήμη τόσο στη χώρα μας όσο και στη Δημοκρατία της Τουρκίας. Και σήμερα, στις σχέσεις μας με την Τουρκία, παρά όλες τις αποχρώσεις και τις διαφορετικές προσεγγίσεις στα εθνικά συμφέροντα, οι Πρόεδροι πάντα έβρισκαν κοινό έδαφος στο ζήτημα της Συρίας.
Πράγματι, αρκετές σύνοδοι κορυφής αφιερωμένες σε αυτό το ζήτημα πραγματοποιήθηκαν το 2019-2020».
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτών των συνόδων κορυφής, επιτεύχθηκαν σημαντικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης ανησυχιών σχετικά με τα κουρδικά σχέδια στη Συρία.
Τώρα, αυτά τα σχέδια αναβιώνουν σε κάποιο βαθμό. Στη σύγχρονη Συρία, οι διαδικασίες που έχουμε οραματιστεί εδώ και καιρό με τους Τούρκους φίλους μας αρχίζουν επιτέλους να εφαρμόζονται.
Αναφέρομαι στην ένταξη των Κούρδων στην πολιτική ζωή, στις πολιτικές δομές και στον στρατό της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας.
Ομοίως, στη Λιβύη, με βάση τη στενή συνεργασία, την ανταλλαγή πληροφοριών και την εμπιστοσύνη, αναπτύσσουμε πιθανές συστάσεις για την έναρξη της διαδικασίας επίτευξης εθνικής ενότητας.
Πάντα όμως νιώθουμε πολύ άνετα να συνεργαζόμαστε με τους Τούρκους συναδέλφους μας. Αυτό ισχύει τόσο για τον Χακάν Φιντάν όσο και για τους προκατόχους του. Παρεμπιπτόντως, ισχύει και για τον κ. Σινιρλίογλου, ο οποίος είναι επί του παρόντος Γενικός Γραμματέας του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη). Αν κάποιος μπορεί να σώσει αυτή την καταρρέουσα δομή, αυτός είναι οι ικανοί Τούρκοι διπλωμάτες», καταλήγει ο Λαβρώφ εν πολλών άλλων.
pentapostagma.gr