Τάσσομαι με αυτούς που προτίμησαν την οδό της επιείκειας προς το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας λόγω των πολλαπλών σαρδάμ του στις πανηγυρικές δηλώσεις μετά το πέρας της παρελάσεως της 25ης Μαρτίου. Άνθρωποι είμαστε, μπορεί να μας αγχώσει η κάμερα, μπορεί να μην..
ξεκουραστήκαμε καλά το βράδυ… ε, και να στραμπουλίσουμε τη γλώσσα μας.Δεν έχω πάψει, όμως, να θυμάμαι μια παλαιότερη ομιλία του (ως πρόεδρος της Βουλής τότε) και με την οποία υπερασπίστηκε την επιλογή του να ταχθεί υπέρ του γάμου των ομοφύλων. Χωρίς να μπερδέψει καθόλου τότε τη γλώσσα του, ξεδίπλωσε μια εξαιρετικά διαστρεβλωμένη και καταμπουρδουκλωμένη επιχειρηματολογία, καταλήγοντας ότι ένας συντηρητικών πεποιθήσεων πολίτης της χώρας οφείλει να πανηγυρίζει για τη νομοθετική καινοτομία. «Οι ομοφυλόφιλοι προσχωρούν σε έναν από τους πιο παραδοσιακούς θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας, που είναι ο γάμος, ο οποίος προϋπήρχε του κράτους […] εμένα ως συντηρητικό μου αρέσει να προσχωρούν σε θεσμούς ευθύνης οι πολίτες» και πάει λέγοντας.
Με θυμάμαι να έχω στραμπουλίσει τ’ αυτιά μου ακούγοντάς τον, τώρα στραμπούλισα τα μάτια μου ξαναδιαβάζοντάς τα, ενώ και… οι θεσμοί ευθύνης έχουν σκοντάψει διακόσιες φορές από κείνη την προοδευτική κατάκτηση της χώρας!
antinews.gr