10 Μαρ 2026

Για τα «νούμερα» της τηλεθέασης και της Nielsen: Η συνέχεια (και) στις δικαστικές αίθουσες

 


Τελικά η διαχρονική συζήτηση για την εταιρεία Nielsen και τα νούμερα της τηλεθέασης που παρέχει στην τηλεοπτική αγορά πάντα καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: κάποιοι μας θεωρούν… νούμερα.

Για να περάσεις στο εσωτερικό των μετρήσεων της Nielsen μοιάζει με το να διαβείς τις «Πύλες του Ανεξήγητου», γιατί πολλές φορές φαίνεται από μακριά ότι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Πάρτε δυο παραδείγματα τελευταίας εσοδείας. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της Nielsen, το απόγευμα του προηγούμενου Σαββάτου πάνω από το 45% των παιδιών, ηλικίας 6-7 ετών, παρακολουθούσαν… δελτία ειδήσεων. Απίστευτο και όμως «αληθινό».

Αντίστοιχα, το πρωί της ίδιας μέρας διψήφιο ποσοστό 35αρηδων φέρεται να έβλεπε στους τηλεοπτικούς τους δέκτες… παιδικά προγράμματα. Μπαμπάδες έτοιμοι για όλα…

Να πάμε όμως από την πλάκα στα σοβαρά, γιατί εδώ παίζονται εκατομμύρια (της διαφημιστικής «πίτας») και δουλειές ανθρώπων.

Οι μετρήσεις αυτές που έρχονται σε αντίθεση με τα στοιχεία των ψηφιακών πλατφορμών δημιουργούν σοβαρά ερωτηματικά και θέτουν (ξανά) με εμφατικό τρόπο το ζήτημα της αξιοπιστίας των ερευνών της εταιρείας. Και βέβαια το περίφημο δείγμα των περίπου 1.300 νοικοκυριών που κρατούν στα χέρια τους το τηλεκοντρόλ και της αποκλειστικής τεχνολογίας People Meters με την οποία καταμετρώνται.

Οι συσκευές αυτές συνδέονται με την τηλεόραση, αναγνωρίζουν ποιο κανάλι παίζει και ζητούν από τα μέλη του σπιτιού να πατήσουν κουμπί στο τηλεχειριστήριο για να δηλώσουν ότι παρακολουθούν. Από μόνες τους θεωρούνται τεχνολογία προηγούμενης γενιάς, μπορεί και προηγούμενου αιώνα, τη στιγμή που η διεθνής τάση για τη μέτρηση της τηλεθέασης είναι η «υβριδική», αν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε έτσι. Δηλαδή, η συλλογή δεδομένων από τις συσκευές People Meters, αλλά και η αντίστοιχη από κινητά, tablets, laptops, smart TVs, streaming πλατφόρμες και tv boxes, που πλέον όλοι έχουμε στα σπίτια μας και αρκετές φορές παρακολουθούμε από εκεί κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα. Στοιχειώδες…

Όπως και στοιχειώδεις είναι οι παράπλευρες απώλειες από τα απαρχαιωμένα και αμφίβολης αξιοπιστίας συστήματα μέτρησης της πραγματικής τηλεθέασης από τη Nielsen.

Γιατί όπως είναι προφανές η στρεβλή μέτρηση της τηλεθέασης δημιουργεί στρεβλή τιμολόγηση του τηλεοπτικού χρόνου και φυσικά στρεβλή κατανομή των διαφημιστικών εσόδων, τα οποία είναι περίπου 400 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση. Μια μεταβολή της τάξεως της μίας μονάδας μπορεί να μεταφράζεται σε απώλεια ή κέρδος χιλιάδων ευρώ ανά διαφημιστικό διάλλειμα. Φανταστείτε, λοιπόν, τα ποσά αν μιλάμε για μεγαλύτερες αποκλίσεις.

Πώς μπορεί να είναι κάποιος σίγουρος για τη διαφάνεια της διαδικασίας και φυσικά την ορθή κατανομή των διαφημιστικών εσόδων όταν έχουμε δει στο παρελθόν 15% τηλεθέαση σε κανάλι που είχε για ώρες «μαύρο», καθώς είχε πέσει το σήμα του;

Το θέμα των μετρήσεων της τηλεθέασης (θυμηθείτε την περίφημη AGB) είναι διαχρονικό με διακυμάνσεις. Άλλοτε ανεβαίνει, άλλοτε κατεβαίνει στην ατζέντα. Όσοι κυκλοφορούν στην τηλεοπτική πιάτσα και συνομιλούν με στελέχη των καναλιών οσμίζονται ότι επίκειται… ανέβασμα. Από πολλούς που βαρέθηκαν την κοροϊδία. Και δώστε προσοχή: το ανέβασμα που οσμιζόμαστε δεν θα αφορά μόνο τον δημόσιο διάλογο. Κάτι μας λέει ότι οι εξελίξεις θα γραφτούν και στις δικαστικές αίθουσες.

https://www.ieidiseis.gr/