1 Απρ 2026

Η Ευρώπη έχει εβδομάδες και όχι μήνες πριν από την ολοκληρωτική ενεργειακή κατάρρευση


 Έρχεται δελτίο στη βενζίνη και Κυριακές χωρίς αυτοκίνητο επιστρέφουν

Ηαντίστροφη μέτρηση για την οικονομική αυτοκτονία της Ευρώπης ξεκίνησε. Ενώ ο πόλεμος στο Ιράν μετατρέπει τον Περσικό Κόλπο σε μια απέραντη λίμνη φωτιάς, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παρακολουθούν..

έντρομοι τα τελευταία ψήγματα ορυκτών καυσίμων να φτάνουν στις ακτές τους. Αυτό που έρχεται δεν είναι μια απλή κρίση, είναι ένας τυφώνας που θα ισοπεδώσει τη βιομηχανία, θα καθηλώσει τα όνειρά μας στο έδαφος και θα στείλει τον πληθωρισμό σε επίπεδα που θα κάνουν την εποχή του Covid να μοιάζει με παιδική χαρά.

Ο φόβος των ηγετών: «Δεν κοιμόμαστε τα βράδια»

Οι δηλώσεις των ισχυρών της Ευρώπης στάζουν αίμα και αγωνία. Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς παραδέχθηκε ωμά ότι η οικονομική αιμορραγία που ξεκίνησε θα είναι πιο επώδυνη από οτιδήποτε ζήσαμε στην Ουκρανία ή την πανδημία. Ακόμα πιο συγκλονιστικός, ο Ιταλός Υπουργός Άμυνας, Γκίντο Κροσέτο, εξομολογήθηκε ότι οι πληροφορίες που φτάνουν στο γραφείο του τον έχουν αφήσει άυπνο, καθώς η πραγματικότητα του πολέμου καταπίνει κάθε ελπίδα ευστάθειας.

Η Κριστίν Λαγκάρνταπό τον πύργο της ΕΚΤ, προειδοποίησε ότι οι συνέπειες είναι «πέρα από αυτό που μπορούμε να συλλάβουμε με το μυαλό μας». Δεν μιλάμε πια για νούμερα σε μια οθόνη, αλλά για μια δομική κατάρρευση που μπορεί να κρατήσει χρόνια, αλλάζοντας το DNA της ηπείρου για πάντα.

Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι ζωτικής σημασίας για τις μεταφορές και τη θέρμανση, αλλά υποστηρίζουν επίσης ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού της βιομηχανίας, επηρεάζοντας την παραγωγή τροφίμων, τα πλαστικά, τα χημικά και τη γεωργία. Και αυτό δεν περιλαμβάνει τις ελλείψεις σε άλλους πόρους που προκαλούνται από το κλείσιμο του στενού, συμπεριλαμβανομένων των λιπασμάτων και του ηλίου, που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή μικροτσίπ.

Μέχρι στιγμής, η ζημιά για τους Ευρωπαίους καταναλωτές έχει περιοριστεί κυρίως στην τιμή στην αντλία, όπως αναφέρει το Politico

Η θηλιά του Ορμούζ και η ειρωνεία του Τραμπ

Το 20% της παγκόσμιας ενέργειας περνούσε κάποτε από το Στενό του Ορμούζ. Σήμερα, η πύλη αυτή είναι σφραγισμένη από το Ιράν, που απειλεί να βυθίσει οποιοδήποτε πλοίο τολμήσει να την πλησιάσει. Και μέσα σε αυτό το χάος, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να ρίξει «λάδι στη φωτιά». Με μια κυνική ανάρτηση στο Truth Socialο Αμερικανός Πρόεδρος εγκατέλειψε την Ευρώπη στη μοίρα της: «Μάθετε να πολεμάτε μόνοι σας! Πηγαίνετε να πάρετε το δικό σας πετρέλαιο!».

Αυτή η φράση είναι το τέλος της δυτικής αλληλεγγύης. Η Ευρώπη, που βασιζόταν στην αμερικανική ομπρέλα και τις σταθερές ροές του Κόλπου, βρίσκεται τώρα γυμνή και ανυπεράσπιστη, αντιμέτωπη με έναν ενεργειακό θάνατο που θα χτυπήσει κάθε πτυχή της παραγωγής, από τα πλαστικά και τα λιπάσματα μέχρι το κρίσιμο ήλιο για τα μικροτσίπ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Σύμφωνα με τον Charles Costerousse, ανώτερο ενεργειακό αναλυτή στην εταιρεία συμβούλων ναυτιλιακών υπηρεσιών Kpler, 11 δεξαμενόπλοια LNG με σημαία ΗΠΑ και Νιγηρίας έχουν ανακατευθυνθεί από την Ευρώπη προς ανατολικότερα τις τελευταίες ημέρες. Μέσα στις επόμενες ημέρες, το τελευταίο δεξαμενόπλοιο που μεταφέρει LNG από το Κατάρ θα φτάσει στην Ευρώπη, είπε.

Με σχεδόν όλους τους παγκόσμιους προμηθευτές στη μέγιστη χωρητικότητα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αρχίζουν να «συνειδητοποιούν ότι οι προμήθειες LNG στις οποίες βασίζονταν δεν έφταναν εδώ όπως αναμενόταν», δήλωσε η Jaller-Makarewicz. «Δεν είναι ότι έχουμε ένα buffer. Δεν είναι ότι έχουμε κάποια ασφάλεια εκεί». Η Ευρώπη, είπε, θα αρχίσει να αισθάνεται τον πόνο «τον επόμενο μήνα» – ίσως μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Το τέλος των αιθέρων και οι «ενεργειακές καραντίνες»

Η καθημερινότητα των Ευρωπαίων πολιτών πρόκειται να μεταμορφωθεί σε έναν εφιάλτη περιορισμών.

Η αεροπορία βρίσκεται σε κατάρρευση. Με την τιμή των καυσίμων αεριωθούμενων να έχει υπερδιπλασιαστεί (ξεπερνώντας τα 1.700 δολάρια ανά τόνο), οι αεροπορικές εταιρείες όπως η Lufthansa ήδη συζητούν για την καθήλωση δεκάδων αεροσκαφών. Τα ταξίδια γίνονται προνόμιο των ελαχίστων, και οι οικογένειες θα χωριστούν από απροσπέλαστα σύνορα κόστους.

Ετοιμάζουν Δελτίο και Κυριακές χωρίς αυτοκίνητο: Ο Νταν Γιόργκενσεν, επικεφαλής ενέργειας της ΕΕ, ήδη προετοιμάζει το έδαφος για δρακόντεια μέτρα που θυμίζουν το 1973. Δελτίο στη βενζίνη, απαγόρευση κυκλοφορίας τις Κυριακές και «ενεργειακά lockdown» που θα κλείσουν τους ανθρώπους στα σπίτια τους για να εξοικονομηθεί το πολύτιμο ντίζελ.

Η βιομηχανική αυτοχειρία: Το τέλος του «Made in Europe»

Η βαριά βιομηχανία, η καρδιά της ευρωπαϊκής οικονομίας, σταματά να χτυπά. Οι ενεργοβόροι κολοσσοί των χημικών, όπως η Covestro, δηλώνουν ότι το κόστος είναι πλέον μη βιώσιμο. Ο χάλυβας, τα πλαστικά, τα λιπάσματα — όλα όσα στηρίζουν τη γεωργία και τη μεταποίηση — ακριβαίνουν τόσο πολύ που η παραγωγή τους στην Ευρώπη καθίσταται αδύνατη.

Χωρίς σταθερές τιμές ενέργειας, καμία επένδυση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Η Ευρώπη δεν χάνει μόνο την ενέργειά της, χάνει το μέλλον της, καθώς τα κεφάλαια και οι βιομηχανίες μεταναστεύουν σε πιο ασφαλείς λιμένες, αφήνοντας πίσω τους μια ήπειρο γεμάτη σκουριασμένα εργοστάσια και ανεργία.

Ο στασιμοπληθωρισμός: Η θανάσιμη παγίδα

Οικονομικά, η κατάσταση περιγράφεται με μια λέξη που προκαλεί τρόμο: Στασιμοπληθωρισμός. Είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο, όπου η ανάπτυξη μηδενίζεται ενώ οι τιμές συνεχίζουν να εκτοξεύονται. Ο Βάλντις Ντομπρόβσκις προειδοποίησε ότι αυτός ο γύρος πληθωρισμού θα είναι ανεξέλεγκτος.

Οι κυβερνήσεις, ήδη φορτωμένες με τα χρέη προηγούμενων κρίσεων, θα δουν το κόστος δανεισμού να εκτινάσσεται.

Αναγκαστικά θα κάνουν περικοπές στην Υγεία και την Παιδεία. Για να πληρώσουν τους τόκους, οι χώρες θα αναγκαστούν να διαλύσουν το κοινωνικό κράτος, οδηγώντας σε κοινωνικές εκρήξεις που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει.

Ο χρόνος τελειώνει...έμειναν εβδομάδες και όχι μήνες

Η Ευρώπη δεν έχει πλέον την πολυτέλεια του χρόνου. Όπως σημειώνουν οι αναλυτές της Kpler και της ICIS, η αγορά έχει ήδη αρχίσει να «στραγγίζει». Τα δεξαμενόπλοια LNG εκτρέπονται προς την Ασία, όπου οι τιμές είναι υψηλότερες, αφήνοντας την Ευρώπη στο έλεος του κενού.

Ακόμα κι αν η ειρήνη υπογραφόταν αύριο το πρωί, η ζημιά στις υποδομές του Κατάρ και του Ιράν είναι τόσο μεγάλη που η αποκατάσταση θα χρειαζόταν χρόνια. Η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης πέθανε στα νερά του Περσικού Κόλπου.