Από μετακλητός του Χρυσοχοΐδη και «παιδί για τα θελήματα» του Στουρνάρα, στον απόλυτο έλεγχο του επιτελικού παρακράτους – Πώς ο διορισμένος τεχνοκράτης που δεν έχει κολλήσει ούτε ένα ένσημο στην αληθινή αγορά, τολμά να παραδίδει μαθήματα ηθικής στους εκλεγμένους.. βουλευτές – Γιατί η βάση της ΝΔ σιχαίνεται την αλαζονεία της «γυάλας» και ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του «λαγού» του Μητσοτάκη – Η πλήρης αποδόμηση ενός ανθρώπου που αν κατέβαινε σε εκλογές, δεν θα έβρισκε ούτε τη δική του ψήφο σήμερα
Ο Άκης Σκέρτσος αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της συνομοταξίας των κρατικοδίαιτων στελεχών που λυμαίνονται την εξουσία χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση. Η πορεία του είναι ένα διαρκές «πήδημα» από γραφείο σε γραφείο: ξεκίνησε ως μετακλητός του Χρυσοχοΐδη, συνέχισε ως «κουβαλητής» της τσάντας του Στουρνάρα και κατέληξε στον ΣΕΒ, προτού ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον μετατρέψει σε… σκιώδη πρωθυπουργό. Αυτός ο άνθρωπος, που έμαθε να ζει αποκλειστικά από τον κρατικό κορβανά και τους διορισμούς, έχει σήμερα το θράσος να εγκαλεί τους βουλευτές της παράταξης για «πελατειακές σχέσεις», την ώρα που ο ίδιος είναι ο ορισμός του επιτελικού ευνοούμενου.
Η ύβρις κατά του κοινοβουλευτισμού
Το περιβόητο αφήγημά του για την «κοινωνία των πολιτών» απέναντι στην «κοινωνία των πελατών» δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ένα πολιτικό πτύελο προς τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού. Ο Σκέρτσος, κλεισμένος στην αποστειρωμένη γυάλα του Μαξίμου, θεωρεί ότι η πολιτική εξαντλείται σε διαγράμματα και Excel, περιφρονώντας τη ζωντανή σχέση του βουλευτή με την περιφέρεια. Η αλαζονεία του έχει χτυπήσει κόκκινο, καθώς εμφανίζεται ως ο «βαθμολογητής» των υπουργών και ο ερμηνευτής των αξιών μιας παράταξης που ο ίδιος δεν υπηρέτησε ποτέ. Είναι ο άνθρωπος που διχάζει τη ΝΔ, προκαλώντας την οργή στελεχών που έχουν ματώσει για το κόμμα, ενώ εκείνος απλώς απολαμβάνει τα προνόμια του «εκλεκτού».
Ο «ξένος» που τρέμει την κάλπη
Η αλήθεια είναι οδυνηρή για τον Άκη Σκέρτσο: παραμένει ένας πολιτικός «ξένος». Παρά την προσπάθεια του Μητσοτάκη να τον παρουσιάσει ως απαραίτητο τεχνοκράτη-εργασιομανή που «δουλεύει τα βράδια», η κοινωνία τον αντιμετωπίζει με απέχθεια. Είναι το πρόσωπο που ενσαρκώνει την αποξένωση της κυβέρνησης από τα προβλήματα του απλού πολίτη. Αν ο Σκέρτσος είχε έστω και ένα ίχνος πολιτικής ανδρείας, θα τολμούσε να εκτεθεί στην κρίση του λαού. Όμως γνωρίζει καλά ότι χωρίς το πρωθυπουργικό δεκανίκι, η πολιτική του ύπαρξη θα εξαφανιζόταν σε δευτερόλεπτα. Στην πραγματική ζωή, μακριά από τα προστατευμένα γραφεία, ο Σκέρτσος δεν θα έβρισκε ούτε την ψήφο του, γιατί οι ψηφοφόροι αναγνωρίζουν στο βλέμμα του την περιφρόνηση για τη δημοκρατική διαδικασία.
Το τέλος της ασυλίας και το «μαύρο» του ΟΠΕΚΕΠΕ
Με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να καίει και τη θεσμική αποσάθρωση να προχωρά, ο ρόλος του Σκέρτσου ως «συντονιστή» αποδεικνύεται ένα κακόγουστο αστείο. Η αποτυχία του επιτελικού κράτους φέρει την υπογραφή του. Οι βουλευτές της ΝΔ, που βλέπουν τη φθορά να τους πνίγει, δεν είναι πια διατεθειμένοι να κάνουν τις «ασπίδες» για έναν διορισμένο υπάλληλο που τους λοιδορεί. Το «αντάρτικο» των 5 βουλευτών ήταν μόνο η αρχή. Το σύστημα Σκέρτσου πνέει τα λοίσθια, καθώς η πολιτική νομιμοποίηση της κάλπης συνθλίβει οριστικά την επικοινωνιακή φούσκα του κρατικοδίαιτου «επιτελάρχη».
https://periodista.gr/