Του Μανώλη Κοττάκη
Κάποιοι νομίζουν ότι με αυτά που λένε στη Βουλή απευθυνόμενοι προς την τεμπέλικη, ζαλισμένη και ανενημέρωτη αντιπολίτευση θα μας κάνουν κι εμάς να ξεχάσουμε τα νομικά που μάθαμε. Δεν γίνεται. Αυτό που συνέβη στο Κοινοβούλιο στα τέλη της προηγούμενης...
εβδομάδας με πρωταγωνιστές τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη και τον βουλευτή και πρώην υπουργό της Νέας Δημοκρατίας Μάκη Βορίδη, οι οποίοι αγόρευσαν με νομικά επιχειρήματα για τις υποθέσεις των υποκλοπών και της τροπολογίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (δίκες βουλευτών), συνιστούν ωμή παραβίαση της κοινής λογικής, των γεγονότων αλλά ταυτόχρονα και προκλητική παράκαμψη νόμων, διατάξεων και κανονισμών που ψήφισε στο παρελθόν το ελληνικό Κοινοβούλιο. Με πρώτο το Σύνταγμα. Η «κεντρώα φιλοευρωπαϊκή ΝΔ» του κράτους δικαίου στα καλύτερά της. Οι ίδιοι οι νομοθέτες κατήργησαν με τις ερμηνείες που έδωσαν τους εαυτούς τους. Την ψήφο τους σε νόμους και στην αναθεώρηση του 2019.Ξεκινώ από τον ευρωπαϊστή υπουργό Δικαιοσύνης κύριο Φλωρίδη, ο οποίος με την τροπολογία που κατέθεσε για την επιτάχυνση της δίκης των βουλευτών προκάλεσε την αντίδραση της κυρίας Κοβέσι, με συνέπεια το εξής: προκειμένου να αθωωθούν οι βουλευτές με διαδικασίες «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» μέσα σε δύο μήνες θα παγώσουν πιθανώς οι επιδοτήσεις των αγροτών. Η «φιλολαϊκή» ΝΔ στα καλύτερά της. Η τροπολογία αλλάζει τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδικά για τους βουλευτές και τάσσει στη Δικαιοσύνη αποκλειστική προθεσμία δύο μηνών για πλημμελήματα και έξι μηνών για κακουργήματα για την περάτωση των εκκρεμοδικιών.
Ο κύριος Φλωρίδης επικαλέστηκε δήλωση της Ευρωπαίας εισαγγελέως που συμφώνησε επί της αρχής με την επιτάχυνση. Πράγματι, αυτό ισχύει. Αλλά επιτάχυνση δεν σημαίνει νομοθετική παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης ούτως ώστε να αποφασίσει σε χρόνο ρεκόρ υπό ασφυκτική πίεση για ζητήματα που στο πόρισμα της εισαγγελέως περιγράφονται ως απάτες. Θέλω να θυμίσω ότι με τη διάταξη αυτή ουσιαστικά θεσπίζεται ειδική δωσιδικία για Έλληνες πολίτες, καθώς έχει αρθεί η ασυλία των βουλευτών και θα δικαστούν από την τακτική Δικαιοσύνη. Ειδική δωσιδικία με το επιχείρημα ότι οι υποθέσεις πρέπει να εκκαθαριστούν το συντομότερο δυνατόν για να μην είναι όμηροι οι βουλευτές μέχρι τις εκλογές.
Διερωτήθηκε ποτέ ο κύριος υπουργός αν αντίστοιχο άγχος έχουν απλοί πολίτες, επιχειρηματίες, αγρότες, εργαζόμενοι των οποίων η φήμη μπορεί να έχει αμαυρωθεί από κάποια ποινική εκκρεμότητα που έχουν και να τους διασύρει στις αγορές, στις τράπεζες ή τις τοπικές κοινωνίες; Γι’ αυτούς γιατί δεν θεσπίζεται ειδική δωσιδικία; Μόνο οι βουλευτές έχουν τιμή; Οι λοιποί Έλληνες είναι τίποτε «ξεφτιλισμένοι»; Σε κάθε περίπτωση: Όταν θέτεις με πράξεις ή παραλείψεις τον εαυτό σου σε δύσκολη νομική κατάσταση και, όταν είσαι ο νομοθέτης, δεν μπορείς να επικαλείσαι το επιχείρημα ότι έχεις εκλογές για να δικαστείς σε χρόνο ρεκόρ. Όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Δεν είναι δυνατόν να δημιουργείται ελίτ Ελλήνων πολιτών ενώπιον της Δικαιοσύνης. Πόσο μάλλον όταν με την τροπολογία, όπως διαμαρτύρεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μειώνεται, εκτός από τον χρόνο, και η παρέμβασή της στην ανάκριση και δημιουργούνται εύλογες υπόνοιες για το πώς μπορεί να κλείσουν οι υποθέσεις. Για να μην αδικούμε πάντως τον κύριο υπουργό, αυτό δεν αφορά μόνο τον ίδιο αλλά και τον πρωθυπουργό. Αν θέλει να χάσουν τις επιδοτήσεις της επόμενης χρονιάς οι αγρότες για να εκκαθαριστεί το μητρώο των 13 βουλευτών του μέσα σε δύο μήνες, ας προχωρήσει. Ο κόσμος πλέον βλέπει και καταλαβαίνει ότι, εκτός από το Σύνταγμα, γίνεται κάθε μέρα κουρέλι και ο κανονισμός της Βουλής και ο κώδικας ποινικής δικονομίας. Και όσα συνέβησαν με τη δικαστή της Λάρισας (την ειρηνοδίκη που έπρεπε να μάθει ποινικό σε τρεις μήνες, κύριε Φλωρίδη), η οποία κατέβηκε από την έδρα παρανόμως δηλώνοντας αποχή από τη δίκη για τα βίντεο, ωμή παραβίαση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θεωρείται. Παραιτήθηκε αρεοπαγίτης γι’ αυτήν. Και ο κόσμος πια δικαίως ή αδίκως έχει συγχωνεύσει στο μυαλό του τη Δικαιοσύνη με την εξουσία και τις θεωρεί μία.
Αλλά το ζήτημα των τροπολογιών Φλωρίδη, με τις οποίες ήδη διασύρεται η Ελληνική Δημοκρατία στις Βρυξέλλες και θα διασυρθεί ακόμα περισσότερο, εάν η Ευρωπαία εισαγγελέας αποφασίσει να στείλει τη χώρα μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το άρθρο 86 που δεν της επιτρέπει να ασκεί απευθείας διώξεις σε υπουργούς που διασπαθίζουν το κοινοτικό χρήμα, δεν είναι το μοναδικό νομικό ζήτημα στο οποίο σκόνταψε ο κύριος υπουργός Δικαιοσύνης. Υπάρχει κι άλλο. Επιχειρηματολόγησε στο Κοινοβούλιο ότι από τη στιγμή που είχαν γίνει 100 νόμιμες επισυνδέσεις από την ΕΥΠ, τι χρειάζονταν άραγε οι επισυνδέσεις από το Predator, άρα πώς εμπλέκεται η κυβέρνηση. Τι Κλουζό! Μόνο κάποιος που δεν έχει διαβάσει τον φάκελο ή εσκεμμένα διαστρέφει τα γεγονότα θα μπορούσε να πει κάτι τέτοια νομικά «κικιρίκου», και τον κύριο Φλωρίδη τον έχουμε πολύ έξυπνο και πολύ καταρτισμένο για να κάνει το ένα ή το άλλο. Στην πραγματικότητα την ανάγκη φιλοτιμία εποίησε για χάρη του πρωθυπουργού του. Αυτό το οποίο διέφυγε προφανώς της προσοχής του είναι ότι όσοι πρωταγωνιστούν στο σκάνδαλο των υποκλοπών έστελναν μολυσμένο σύνδεσμο μέσω του παράνομου λογισμικού στα θύματά τους, με πρώτο τον κύριο Νίκο Ανδρουλάκη και, αν εκείνα δεν πατούσαν τον σύνδεσμο και δεν έπεφταν στην παγίδα, τότε όλως συμπτωματικώς διατασσόταν κάποια νόμιμη επισύνδεση της κινητής τηλεφωνίας από την ΕΥΠ. Στη βάση κάποιου πληροφοριακού δελτίου, το οποίο αποτελούσε το ικανόν πρόσχημα για τον αρμόδιο εισαγγελέα, όπως τον κύριο Τζαβέλλα, για να διατάξει την επισύνδεση. Αγαπητέ υπουργέ Δικαιοσύνης, επιχειρήματα σαν κι αυτά που είπατε στη Βουλή να τα λέτε σ’ αυτούς που δεν καταλαβαίνουν. Δυστυχώς για εσάς, ο πολύς κόσμος καταλαβαίνει και παρακαταλαβαίνει πλέον.
Πάμε τώρα στον έτερο Καππαδόκη κύριο Μάκη Βορίδη, ο οποίος, φουσκώνοντας σαν παγόνι με την άνεση που τον διακρίνει, ανέπτυξε την περασμένη Παρασκευή τη φοβερή επιχειρηματολογία του στο Κοινοβούλιο γιατί η πλειοψηφία πρέπει να πάρει απόφαση με 151 ψήφους για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής: Την επιχειρηματολογία της εθνικής άμυνας και της εθνικής ασφάλειας, κατά το άρθρο 68 του Συντάγματος. Η απόφαση αυτή που ήδη ελήφθη ουσιαστικά αποτελεί ένα μεγαλοπρεπές «άδειασμα» για τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κύριο Τζαβέλλα, ο οποίος έθεσε την υπόθεση εκ νέου στο αρχείο με το επιχείρημα ότι δεν προέκυψαν από τη δίκη στο ακροατήριο στοιχεία που να αφορούν την εθνική ασφάλεια. Και έγραψε και το περίφημο επιχείρημα για τον Φουρθιώτη. Όταν έρχεται το Κοινοβούλιο και ενταφιάζει μία εξεταστική επιτροπή για λόγους εθνικής ασφαλείας, στην ουσία έχει κόψει, έχει σκίσει σε κομματάκια και έχει πετάξει στα σκουπίδια το πόρισμα του κυρίου εισαγγελέα. Μπράβο, κύριε Βορίδη! Πώς το καταφέρατε αυτό; Εύγε! Αφού υπάρχει ζήτημα εθνικής ασφαλείας και άρα κατασκοπίας, ζητήστε του τώρα να το ανασύρει. Όσον αφορά τα ειδικότερα επιχειρήματα του κυρίου Βορίδη γιατί αυτή τη φορά απαιτούνταν 151 ψήφοι για τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής και όχι 120, όπως την προηγούμενη φορά, ένα μόνο. Διδαχτήκαμε στις νομικές σχολές ότι η λέξη «νόμιμον» διαβάζεται και ανάποδα, από το τέλος προς την αρχή, αλλά υπάρχει και ένα όριο. Ο κύριος βουλευτής είπε ότι το 2022 η Βουλή δεν έλαβε απόφαση επί του προδικαστικού ερωτήματος για το είδος της πλειοψηφίας που χρειάζεται για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής και ότι αυτό δε χρειαζόταν γιατί τότε η Νέα Δημοκρατία ήταν το πρώτον υπέρ της σύστασης εξεταστικής επιτροπής. Ενώ τώρα που ήταν εναντίον της σύστασης εξεταστικής επιτροπής χρειαζόταν να ληφθεί απόφαση στο προδικαστικό ερώτημα. Τέτοια ξεκάθαρη διαστροφή και παραβίαση του ίδιου του Συντάγματος από τους συντάκτες του και νομοθέτες τους δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Ούτε τέτοια ομολογία. Ο κανονισμός της Βουλής για τις πλειοψηφίες αιτημάτων που συνδέονται με το Σύνταγμα εξαρτάται από τα κέφια της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας. Οι κανόνες δεν είναι σταθεροί! Εύγε, φιλοευρωπαίοι! Η νέα συνταγματική διάταξη, εμπνεύσεως του κυρίου Γεραπετρίτη, ο οποίος, σημειωτέον, σιώπησε σε αυτήν την αντιδικία, όπως και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, που έχει καταστεί τροχονόμος παρανομιών, καθορίζει ρητώς πλειοψηφία 120 βουλευτών, με εξαίρεση κάποιες περιπτώσεις, όπως η Άμυνα και η εξωτερική πολιτική. Δεν γράφει καν ασφάλεια το Σύνταγμα για τη διερεύνηση από εξεταστική επιτροπή. Η υπόθεση των υποκλοπών δεν εμπίπτει σε αυτές, γιατί το Κοινοβούλιο με την απουσία ερμηνείας διάταξης το 2022 συνηγόρησε ότι εφαρμόζεται για τις υποκλοπές ξεκάθαρα η βασική διάταξη του Συντάγματος του 2019, όχι η εξαίρεση, και ότι δεν χρειάζονται ερμηνεία τα προφανή. Το γεγονός ότι το 2022 η Νέα Δημοκρατία ήταν υπέρ της εξεταστικής (για να χρησιμοποιήσω τη «λογική» Βορίδη) δεν σημαίνει ότι δεν χρειαζόταν προδικαστική απόφαση για το είδος της πλειοψηφίας, 120 ή 151. Εάν χρειαζόταν, πάει να πει ότι το Κοινοβούλιο άσκησε, με τη λογική Βορίδη, πλημμελώς τις αρμοδιότητές του. Αν δια της παραλείψεως ελύθη το θέμα, δημιουργήθηκε τετελεσμένο. Και αν υπήρχε αμφιβολία τώρα, έπρεπε, πάλι με τη «λογική» Βορίδη, το Κοινοβούλιο να αναζητήσει στα πρακτικά την αυθεντική βούληση του συνταγματικού νομοθέτη, όπως διατυπώθηκε από τον υπουργό Γεραπετρίτη και τον εισηγητή της πλειοψηφίας. Και έτσι που ελήφθη τώρα η απόφαση πάλι λάθος ελήφθη. Απορώ τι κάνει εκεί ο πρόεδρος της Βουλής. Μόνο δικολάβοι επαρχιακών δικαστηρίων και αν, θα μπορούσαν να κάνουν τέτοιου είδους κωμικές νομικές ερμηνείες για ζήτημα προδικασίας και για το είδος της πλειοψηφίας προκειμένου να αποφύγουν το πικρό ποτήριον της εξεταστικής.
Ούτως ή άλλως, προτού μιλήσει ο κύριος Βορίδης, ένας άλλος νομοθέτης, ο κύριος Καιρίδης, αποκάλυψε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι η Νέα Δημοκρατία τάχθηκε κατά της εξεταστικής επειδή δεν ήθελε να υπάρχει εκκρεμοδικία λίγο πριν από τις εκλογές. Ποια εθνική ασφάλεια, ποιες ειδικές πλειοψηφίες, ποιο Σύνταγμα, ποια εθνική άμυνα και ασφάλεια, ποιοι νόμοι. Θα πρέπει κάποια στιγμή να κατανοήσει ο κύριος Βορίδης, ο οποίος επέστρεψε στο Μαξίμου για να παράσχει τις υπηρεσίες του, μολονότι ο πρωθυπουργός τον εξευτέλισε και τον παραίτησε για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι το Κοινοβούλιο δεν είναι επαρχιακό δικαστήριο και ο ίδιος δεν θέτει παρελκυστικώς ως εκπρόσωπος κατηγορουμένου ζητήματα της Ποινικής Δικονομίας. Το Κοινοβούλιο είναι ο ναός της δημοκρατίας για να τον εξευτελίζετε με τόσο φτηνά επιχειρήματα, κύριε. Βεβαίως, δεν έχουμε αυταπάτες ότι όλα αυτά γίνονται αντιληπτά από τις μεγάλες πλειοψηφίες των πολιτών στη λεπτομέρειά τους. Όμως ο κόσμος έχει ένα αλάνθαστο ένστικτο και νιώθει. Σ’ αυτή την τετραετία εξελέγη μονοκομματικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, καταργήθηκε το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών επειδή δεν άρεσε στον πρωθυπουργό, κατά δήλωσή του, λειτουργεί το Κοινοβούλιο με σύνθεση τραβεστί 297 βουλευτών αντί 300, βουλευτές ψηφίζουν επιστολικά παραβιάζοντας τη μυστικότητα της ψηφοφορίας, πορίσματα δικαστών για ποινικές ευθύνες υπουργών ρίπτονται στον κάλαθο των αχρήστων, βουλευτές κατηγορούνται για ηθική αυτουργία σε ψευδορκία χωρίς να παραπέμπονται, το Σύνταγμα και οι νόμοι κουρελιάζονται καθημερινώς. Αυτά ο πολίτης δεν τα θυμάται, αλλά πλέον έχει στο μυαλό του τη συνολική γεύση. Είναι αυτό που έλεγε ένας αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος: «Δημοκρατία χωρίς δικαιοσύνη ισούται με τυραννία». Είμαστε σίγουροι ότι η λέξη τυραννία αρέσει στον κύριο Βορίδη. Αλλά δεν αρέσει σε όσους το κόμμα του τυραννά.