Νόμιζα ότι τα κινήματα στήνονται και γιγαντώνονται σε δρόμους και πλατείες, σε συνελεύσεις και λαϊκές διαδηλώσεις. Εκφράζουν επιτακτικά κοινωνικά και δημοκρατικά αιτήματα.
Βλέπω τώρα ότι τα κινήματα δημιουργούνται σε συνάξεις σε...
γραφεία στη Καρνεάδου στο Κολωνάκι, που μυρίζουν λιβάνι, παλαιοημερολογιτισμό .Νόμιζα ότι τα κινήματα συνδιαμορφώνουν και στηρίζουν αρχές, αξίες και ιδανικά.
Μαθαίνω τώρα ότι απλά υπογράφουν αγεληδόν κρυφές διακηρύξεις αγνώστου πατρός και περιεχομένου.
Νόμιζα ότι τα κινήματα είναι διαρκής αγώνας, με πάθος και διαφάνεια μέχρι την επίτευξη του στόχου.
Μαθαίνω τώρα ότι στη ψηφιακή εποχή είναι, Περάστε, Υπογράψτε, Τελειώσατε.
Ήξερα ότι δηλώσεις και υπογραφές ζητούνταν από ανανήψαντες δηλωσίες αλλά και από τους δογματικούς ενταγμένους της μιας πλευράς .
Τώρα υπογραφές ζητούνται για να δημιουργήσουν εντυπώσεις μαζικότητας, καταργώντας κάθε διάλογο, ζύμωση, δημιουργώντας αγελαίες συνθήκες . Μάλλον για τυπικούς γραφειοκρατικούς λόγους .
Υπογραφές και δηλώσεις ως υποταγή και αναζήτηση καριέρας, ίσως ακόμα και ως δείγμα απελπισίας, χωρίς ρεαλιστική εναλλακτική λύση για μια κοινωνία σε απόγνωση, δεν είναι κίνημα . Υπογραφή για μας είναι η ψυχή μας . Τη ψυχή μας καταθέτουμε, όχι ένα κομμάτι χαρτί.
Στα κινήματα χωράνε όλοι όσοι αναζητούν κοινό στόχο, ορθόδοξοι και ανορθόδοξοι, ηγετικοί και αιρετικοί, θεούσες και άθεοι, straight και gay.
Λιβάνια, θυμιατά, θρησκευτικά μυστήρια και πετραχήλια δεν χωράνε. Και κάτι τελευταίο.
Με ευχές και παρακάλια δεν τελειώνεις τα τσακάλια, ούτε με εκθέσεις ιδεών κι ευχέλαια φέρνεις την ανατροπή.
Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή. Τα παραεκκλησιαστικά κυκλώματα δεν αρκούν .
Όσοι και όσες νομίζουν ότι με το αίμα των 57 θυμάτων του εγκληματικού κράτους της διαπλοκής και διαφθοράς, θα κάνουν πολιτική καριέρα ενώ ήταν πριν απόντες και απούσες από τους κοινωνικούς αγώνες του λαού, πλανώνται πλάνην οικτρά .
Παρόλα αυτά εύχομαι Καλή Επιτυχία στο πολιτικό εγχείρημα της κ. Καρυστιανού, επειδή αποτελεί μια ελπίδα των προδομένων συμπατριωτών μας, αλλά θα της θυμίσω ότι η εποχή των Μεσσιών του Κολωνακίου έχει εκλείψει.
Η απειρία συγχωρείται, τα λάθη συγχωρούνται, η σκοπιμότητα της παραπλάνησης τιμωρείται κι η χειρότερη τιμωρία είναι η λαϊκή κατακραυγή .