Η Ελλάδα ετοιμάζει διπλωματικές κινήσεις μετά τον εντοπισμό ουκρανικού ναυτικού drone MAGURA φορτωμένου με εκρηκτικά ανοιχτά της Λευκάδας, ωστόσο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί πλέον να προσποιείται ότι πρόκειται για ένα συνηθισμένο.. περιστατικό, τονίζει το ρωσικό μέσο που εδρεύει στην Αθήνα, Rua.gr.Αυτό που ξεκίνησε ως μια παράξενη ανακάλυψη από ψαράδες μέσα σε θαλάσσια σπηλιά έχει πλέον μετατραπεί επισήμως σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας και υπόθεση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, επισημαίνει χαρακτηριστικά το ρωσόφωνο μέσο.
Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ στις Βρυξέλλες, χαρακτήρισε την υπόθεση «ιδιαίτερα σοβαρή εξέλιξη».
Δήλωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα του Γενικού Επιτελείου για να εξακριβωθούν τα τεχνικά χαρακτηριστικά της συσκευής και οι συνθήκες του περιστατικού.
Μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα, η ελληνική κυβέρνηση θα προχωρήσει στις απαραίτητες διπλωματικές ενέργειες.
Ο Έλληνας ΥΠΕΞ δεν κατονόμασε επισήμως τη χώρα προς την οποία θα απευθυνθεί το διάβημα.
Ωστόσο, μετά τις αναφορές ότι η συσκευή που ανακτήθηκε ήταν ουκρανικό θαλάσσιο drone MAGURA, ο πολιτικός στόχος γίνεται αρκετά προφανής.
Διαφορετικά, το διπλωματικό διάβημα θα έπρεπε να απευθυνθεί σε μια.... θαλάσσια σπηλιά — κάτι μάλλον τολμηρό ακόμη και για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή διπλωματία.
Ο ίδιος ο υπουργός υπογράμμισε: «Η Ελλάδα δεν θα επιτρέψει την κλιμάκωση στρατιωτικών ενεργειών στην ευρύτερη Μεσόγειο, ιδιαίτερα προς την κατεύθυνση της Ελλάδας».
Πρόσθεσε ότι τέτοια περιστατικά συνιστούν σοβαρό κίνδυνο για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, την ασφάλεια των πολιτών και το περιβάλλον.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η Μεσόγειος να μη μετατραπεί σε θέατρο στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Από «άγνωστη συσκευή» σε ουκρανικό MAGURA
Μέχρι τις τελευταίες δηλώσεις τους, οι αρχές προσπαθούσαν να διατηρήσουν μια προσεκτική γραμμή: ότι η συσκευή που βρέθηκε ανοιχτά της Λευκάδας εξακολουθούσε να εξετάζεται, ότι η προέλευσή της διερευνάται και ότι τα τεχνικά χαρακτηριστικά της επαληθεύονται.
Όμως αυτή η επιχειρηματολογία έμοιαζε όλο και λιγότερο πειστική.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού τύπου, το drone ήταν ουκρανικό θαλάσσιο drone MAGURA — ένα μη επανδρωμένο επιθετικό σκάφος επιφανείας που χρησιμοποιείται σε επιχειρήσεις κατά ρωσικών στόχων στη θάλασσα.
Το drone εντοπίστηκε από ψαράδες σε θαλάσσια σπηλιά ανοιχτά του Ακρωτηρίου Δουκάτο, νότια της Λευκάδας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κινητήρας του λειτουργούσε ακόμη.
Οι ψαράδες ασφάλισαν το drone και το ρυμούλκησαν στο λιμάνι της Βασιλικής, όπου στη συνέχεια ανέλαβαν την έρευνα το Λιμενικό, το Πολεμικό Ναυτικό, το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και η ΕΥΠ.
Αυτό και μόνο μοιάζει με αποτυχία του συστήματος ελέγχου.
Ένα στρατιωτικό ναυτικό drone εμφανίστηκε κοντά σε ελληνικό νησί και οι πρώτοι που το εντόπισαν δεν ήταν οι υπηρεσίες πληροφοριών ή το ναυτικό, αλλά απλοί ψαράδες.
Αν η συσκευή βρισκόταν σε κατάσταση μάχης, θα μπορούσε να είχε σημειωθεί τραγωδία προτού το κράτος προλάβει να ακολουθήσει τη συνήθη του διαδικασία: πρώτα να μην καταλάβει τι συμβαίνει, μετά να ερευνήσει και έπειτα να διαβεβαιώσει ότι όλα βρίσκονται υπό έλεγχο.
100 κιλά εκρηκτικών και το ερώτημα του στόχου
Αρχικά, οι αναφορές έκαναν λόγο για φορτίο έως και 300 κιλών.
Αργότερα, ελληνικά ΜΜΕ άρχισαν να μιλούν για περίπου 100 κιλά εκρηκτικών, τα οποία εξουδετερώθηκαν με ελεγχόμενη έκρηξη.
Αυτή η αναθεώρηση δεν καθιστά το περιστατικό λιγότερο επικίνδυνο.
Εκατό κιλά εκρηκτικών ανοιχτά ελληνικού νησιού δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια ούτε λόγος για καθησυχαστικά δελτία Τύπου....
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η συσκευή είχε σχεδιαστεί να πλήττει τον στόχο της με μέθοδο «kamikaze», δηλαδή να συγκρούεται με πλοίο και να εκρήγνυται.
Η Ουκρανία έχει ήδη χρησιμοποιήσει τέτοιου τύπου θαλάσσια drones εναντίον ρωσικών πλοίων και σκαφών που συνδέονται με ρωσικές θαλάσσιες εξαγωγές.
Ως εκ τούτου, το βασικό σενάριο ήταν πιθανή επίθεση σε ρωσικό πλοίο ή δεξαμενόπλοιο που συνδέεται με τον λεγόμενο «σκιώδη στόλο».
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία αποκτούν τα δεδομένα παρακολούθησης πλοίων.
Σύμφωνα με πληροφορίες που συζητήθηκαν στον ελληνικό Τύπο και βασίζονται σε δεδομένα της MarineTraffic, ρωσικό δεξαμενόπλοιο πράγματι διέσχισε τη συγκεκριμένη θαλάσσια διαδρομή το επίμαχο χρονικό διάστημα.
Αν πρόκειται για σύμπτωση, χρειάζεται εξήγηση.
Αν δεν πρόκειται, ακόμη περισσότερο.
Το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι «τι είδους drone είναι αυτό;».
Το ερώτημα αυτό έχει ουσιαστικά ήδη απαντηθεί.
Το κύριο ερώτημα είναι: από πού προήλθε, ποιος κατεύθυνε την πορεία του, αν ο στόχος ήταν προκαθορισμένος, γιατί η συσκευή κατέληξε κοντά στη Λευκάδα και τι γνώριζαν οι ελληνικές αρχές πριν το βρουν οι ψαράδες.
Η Αθήνα δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από το «δεν γνωρίζουμε»
Η δήλωση του Γεραπετρίτη ουσιαστικά σημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από το επιχείρημα «δεν γνωρίζουμε σε ποιον ανήκει η συσκευή».
Αν προετοιμάζονται διπλωματικές κινήσεις, αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα διαθέτει ήδη επαρκείς ενδείξεις ώστε να θεωρεί το περιστατικό όχι τυχαία ανακάλυψη, αλλά συμβάν που συνδέεται με ενέργειες ξένου κράτους.
Μέχρι τότε, η κυβερνητική γραμμή ήταν εξαιρετικά αμήχανη.
Από τη μία, οι αρχές δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν ανοιχτά πολύ γρήγορα την ουκρανική σύνδεση, ώστε να μην προκαλέσουν διπλωματική κρίση με σύμμαχο χώρα. Από την άλλη, δεν μπορούσαν επ’ αόριστον να προσποιούνται ότι το επιθετικό drone γεμάτο εκρηκτικά που βρέθηκε ανοιχτά ελληνικού νησιού προερχόταν από έναν κόσμο αγνώστων αντικειμένων, όπου όλα «εξετάζονται» και τίποτα δεν κατονομάζεται.
Τώρα το ερώτημα τίθεται ωμά.
Αν το ουκρανικό MAGURA κατέληξε ανοιχτά της Λευκάδας χωρίς να το γνωρίζουν οι ελληνικές αρχές, αυτό συνιστά σοβαρή αποτυχία του θαλάσσιου ελέγχου.
Αν οι ελληνικές αρχές γνώριζαν περισσότερα απ’ όσα ήταν διατεθειμένες να παραδεχθούν δημόσια, τότε δεν πρόκειται πλέον για τυχαία ανακάλυψη αλλά για σιωπηρή εμπλοκή της χώρας σε ξένο πόλεμο.
Και στις δύο περιπτώσεις, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις.
Ποιος εντόπισε πρώτος τη συσκευή;
Γιατί δεν ανιχνεύθηκε από τα στρατιωτικά συστήματα επιτήρησης;
Πώς κατέληξε μέσα σε θαλάσσια σπηλιά;
Είχε υποστεί βλάβη;
Είχε χάσει τον έλεγχο;
Περίμενε στόχο;
Ήταν μέρος σμήνους drones;
Γιατί οι πρώτοι άνθρωποι που ήρθαν αντιμέτωποι με ένα ενδεχομένως εκρηκτικό στρατιωτικό αντικείμενο ήταν πολίτες ψαράδες;
Η Μεσόγειος ως νέα ζώνη πολέμου
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι ο Γεραπετρίτης συνέδεσε ευθέως το περιστατικό με τον κίνδυνο να μετατραπεί η Μεσόγειος σε θέατρο στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Αυτό δεν αποτελεί πλέον απλή διπλωματική προειδοποίηση.
Είναι παραδοχή ότι ο πόλεμος μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας επεκτείνεται σταδιακά σε θαλάσσιες οδούς, ενεργειακές διαδρομές και περιοχές που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν περιφερειακές ως προς τη σύγκρουση.
Για την Ελλάδα, αυτή η προοπτική είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Η χώρα διαθέτει τεράστια ακτογραμμή, δεκάδες νησιά, στρατηγική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο και έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς στόλους στον κόσμο.
Οποιαδήποτε επέκταση στρατιωτικών επιχειρήσεων σε θαλάσσιες διαδρομές κοντά στα ελληνικά νησιά θα αποτελούσε απειλή όχι μόνο για την εξωτερική πολιτική, αλλά και για την οικονομία, τη ναυτιλία, τον τουρισμό, τα λιμάνια και την ασφάλεια των πολιτών.
Η Ουκρανία μπορεί να θεωρεί τις επιθέσεις σε ρωσικά δεξαμενόπλοια μέρος του πολέμου κατά των πηγών εσόδων της Μόσχας.
Η Ρωσία μπορεί να θεωρεί τέτοιες ενέργειες κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Ωστόσο, σε αυτό το σενάριο η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί όχι σε μέρος της λύσης, αλλά σε περιοχή γειτονική προς επιχειρήσεις των οποίων τις συνέπειες θα χρειαστεί να εξηγήσει στην ελληνική κοινωνία.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που η δήλωση του Γεραπετρίτη έχει σημασία.
Δείχνει ότι η Αθήνα έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος.
Όμως η κατανόηση δεν είναι απάντηση.
Η απάντηση θα απαιτήσει συγκεκριμένες ενέργειες: διπλωματικές παρεμβάσεις, επίσημη εξήγηση της πορείας του drone, αξιολόγηση απειλής, κοινοβουλευτικό έλεγχο και μέτρα ώστε να αποτραπεί επανάληψη ανάλογου περιστατικού.
Το ίχνος... από τη Λιβύη και το ερώτημα της διαδρομής
Ωστόσο, το γεγονός και μόνο ότι το ουκρανικό MAGURA εντοπίστηκε ανοιχτά της Ελλάδας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι εκτοξεύθηκε από ελληνικό έδαφος.
Η Λιβύη παραμένει μία από τις σοβαρότερες εναλλακτικές θεωρίες.
Διεθνή δημοσιεύματα έχουν ήδη αναφερθεί στην παρουσία Ουκρανών ειδικών σε θαλάσσια drones στις περιοχές της Tripoli, της Misurata, της Zawiya και γενικότερα στις λιβυκές ακτές.
Η λιβυκή κατεύθυνση έχει ήδη συνδεθεί με επιθέσεις κατά ρωσικών πλοίων στη Μεσόγειο.
Αν το drone κοντά στη Λευκάδα προήλθε από εκεί, αυτό δεν αφαιρεί ερωτήματα για την Αθήνα.
Αντιθέτως, δείχνει ότι ο πόλεμος στη θάλασσα έχει ήδη επεκταθεί πολύ πέρα από τη Μαύρη Θάλασσα και κινείται πλέον σε διαδρομές που χρησιμοποιούνται από εμπορικά πλοία, δεξαμενόπλοια και ελληνικά οικονομικά συμφέροντα.
Υπάρχουν και άλλα πιθανά σενάρια: απώλεια ελέγχου, τεχνική βλάβη, αστοχία πλοήγησης, απόκλιση από ομάδα drones, προσπάθεια απόκρυψης ή ακόμη και πρόκληση εις βάρος της Ελλάδας.
Όμως οποιοδήποτε από αυτά τα ενδεχόμενα απαιτεί όχι σιωπή, αλλά έρευνα με δημόσια πορίσματα.
Γιατί ένα στρατιωτικό drone φορτωμένο με εκρηκτικά ανοιχτά ελληνικού νησιού δεν είναι αφηρημένη θεωρία, αλλά ένα πραγματικό αντικείμενο που ήδη εντοπίστηκε, ρυμουλκήθηκε και εξουδετερώθηκε.
Δεν θα είναι δυνατόν να πέσει σιωπή
Σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις όπου η συμμαχική πειθαρχία επιτρέπει ένα άβολο περιστατικό να θαφτεί γρήγορα, η υπόθεση του MAGURA ανοιχτά της Λευκάδας είναι υπερβολικά επικίνδυνη για να αποσιωπηθεί.
Δεν πρόκειται για ένα αφηρημένο επεισόδιο ενός πολέμου κάπου στις παρυφές της Ευρώπης, αλλά για ουκρανικό επιθετικό ναυτικό drone φορτωμένο με εκρηκτικά κοντά σε ελληνικό νησί και δίπλα σε διεθνείς ναυτιλιακές οδούς.
Για την Ελλάδα, η θάλασσα δεν είναι γεωγραφικό φόντο, αλλά θεμέλιο της ασφάλειας, του εμπορίου και της οικονομίας.
Επομένως, οποιοδήποτε στρατιωτικό αντικείμενο εμφανίζεται κοντά στα νησιά χωρίς σαφή εξήγηση μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτικό ζήτημα.
Ποιος το έστειλε; Από πού προήλθε; Γιατί το βρήκαν ψαράδες; Υπήρχε στόχος στην περιοχή; Και τι γνώριζαν οι ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας;
Μετά από τέτοια περιστατικά, οι αρχές δεν μπορούν να περιορίζονται στη συνήθη φόρμουλα της «έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη».
Γιατί αν σήμερα ένα επιθετικό drone καταλήγει ανοιχτά της Λευκάδας, αύριο ένα παρόμοιο «ατύχημα» μπορεί να συμβεί κοντά σε άλλο νησί, λιμάνι ή εμπορική διαδρομή.
Και ένα ατύχημα με εκρηκτικά συνήθως απαιτεί εξηγήσεις — όχι σιωπή, καταλήγει το ρωσικό μέσο, απηχώντας τις έντονες ανησυχίες της Μόσχας.
Οι Ρώσοι συνδέουν την περίπτωση της Ελλάδας με... τη Λετονία
Σχεδόν ταυτόχρονα με το περιστατικό στη Λευκάδα, σημειώθηκε παρόμοιο συμβάν στη Λετονία, υπογραμμίζει με νόημα το ρωσικό Rua.
Σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία, δύο drones, τα οποία πιθανότατα είχαν εκτοξευθεί από την Ουκρανία εναντίον ρωσικών στόχων, εισήλθαν στον εναέριο χώρο της Λετονίας από τη Ρωσία και συνετρίβησαν σε λετονικό έδαφος.
Το ένα εξ αυτών εξερράγη κοντά σε εγκατάσταση αποθήκευσης πετρελαίου στο Rēzekne, προκαλώντας ζημιές στις δεξαμενές.
Ο Λετονός υπουργός Άμυνας Andris Spruds δήλωσε ότι τα drones, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ήταν ουκρανικά και προορίζονταν να πλήξουν στόχους στη Ρωσία.
Παραδέχθηκε επίσης ότι τέτοιου είδους αεροσκάφη πρέπει να καταρρίπτονται και ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τις ενέργειες του στρατού και του υπουργείου Άμυνας.
Πρόκειται για κρίσιμο σημείο: η λετονική πλευρά αναγνώρισε ουσιαστικά την ουκρανική προέλευση των drones, μεταφέροντας ταυτόχρονα το πολιτικό βάρος στο ζήτημα της αεράμυνας και της ασφάλειας του εναέριου χώρου.
Στη συνέχεια, ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Andriy Sybiha δήλωσε ότι, αν επιβεβαιωθεί πως τα drones ήταν ουκρανικά και εκτράπηκαν σκόπιμα από ρωσικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, το Κίεβο θα ζητήσει συγγνώμη από τη Λετονία.
Το σενάριο έμοιαζε σχεδόν με πρότυπο ενός νέου τύπου πολέμου: το drone ήταν ουκρανικό, ο στόχος ρωσικός, οι ζημιές προκλήθηκαν σε σύμμαχο χώρα και η εξήγηση αποδόθηκε σε ρωσική παρέμβαση στην πορεία του.
Για την ελληνική περίπτωση, αυτό έχει σημασία όχι ως άμεση απόδειξη, αλλά ως προειδοποίηση.
Τα σύγχρονα drones επιχειρούν όλο και συχνότερα σε ομάδες, παρεκκλίνουν από την πορεία τους, χάνουν τον έλεγχο, καταλήγουν σε τρίτες χώρες και δημιουργούν πολιτικές συνέπειες εκεί όπου κανείς δεν τις ανέμενε επισήμως.
Το αφήγημα των συμπτώσεων ενταφιάστηκε στο Λιμάνι της Βασιλικής
Γι’ αυτό το ουκρανικό MAGURA κοντά στη Λευκάδα δεν μπορεί να απορριφθεί ως απλή σύμπτωση χωρίς σαφή εξήγηση.
Η μόνη διαφορά είναι ότι στην περίπτωση της Ελλάδας δεν μιλάμε για εναέριο drone πάνω από συνοριακή ζώνη, αλλά για θαλάσσιο επιθετικό drone φορτωμένο με εκρηκτικά κοντά σε νησί και δίπλα σε ναυτιλιακές διαδρομές.
Και εδώ πλέον δεν υπάρχει τρόπος να κρυφτεί κανείς πίσω από διπλωματικές διατυπώσεις περί «έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη».
Το ερώτημα είναι υπερβολικά απλό: ποιος ευθύνεται για το γεγονός ότι ο πόλεμος κάποιου άλλου έφτασε στις ελληνικές ακτές;
Το βασικό συμπέρασμα είναι δυσάρεστο αλλά προφανές: ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει προ πολλού ξεπεράσει τα ουκρανικά σύνορα.
Κινείται πλέον μέσα από θαλάσσιες διαδρομές, ενεργειακές ροές, «σκιώδεις στόλους», βάσεις, drones και ζώνες όπου η νομική ευθύνη γίνεται τόσο θολή όσο τα νερά μετά από μια έκρηξη.
Και τώρα ένα τέτοιο drone κατέληξε κοντά στη Λευκάδα.
Για την Αθήνα, αυτό δεν είναι λόγος να προσποιείται ότι δεν συνέβη τίποτα.
Είναι λόγος να εξηγήσει πόσο κοντά έχει φτάσει ο πόλεμος κάποιου άλλου στις ελληνικές ακτές...
www.bankingnews.gr