Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Πάνε μήνες και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ συνεχίζει να ξεχειλίζει από δυσωδία. Συλλήψεις, καταδίκες, νέες δικογραφίες για πλαστά ζώα, βοσκοτόπια-φαντάσματα και εκατομμύρια ευρώ που κατέληξαν σε τσέπες..
«ημετέρων», την ώρα που η κυβέρνηση εξακολουθεί να παριστάνει την ανήξερη. Άλλοτε φταίνε «παθογένειες δεκαετιών», άλλοτε «παλιές υποθέσεις», άλλοτε «μεμονωμένα περιστατικά». Πάντως, ποτέ η ίδια…Μόνο που η πραγματικότητα είναι πιο πεισματάρα από την κυβερνητική προπαγάνδα. Τίποτα δεν ελέγχεται όταν στελέχη και βουλευτές της Ν.Δ. εμφανίζονται να εμπλέκονται και ταυτόχρονα να προστατεύονται. Τίποτα δεν ελέγχεται όταν η Δικαιοσύνη σέρνεται, οι δίκες παίρνουν συνεχώς αναβολές και η κυβερνητική πλειοψηφία θάβει κάθε αίτημα για ουσιαστική κοινοβουλευτική διερεύνηση. Το είδαμε ξανά και την περασμένη εβδομάδα.
Κι ενώ ο πραγματικός αγρότης παλεύει να επιβιώσει μέσα στην ακρίβεια, στη φορολογία και τις περικοπές, «γαλάζιοι» επιτήδειοι εμφανίζονται να εισπράττουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ χωρίς να διαθέτουν ούτε ένα πραγματικό κοπάδι. Αυτή είναι η πιο ωμή εικόνα του πελατειακού κράτους που όχι μόνο επιβίωσε, αλλά γιγαντώθηκε.
Πέρασαν σχεδόν εννέα μήνες από τότε που η κοινή γνώμη άκουσε για τον «Φραπέ» και τον «Χασάπη» της Κρήτης, για τις ηχογραφημένες συνομιλίες και το πάρτι των επιδοτήσεων. Στην αρχή προκλήθηκε θόρυβος. Εμφανίστηκαν στην εξεταστική, επικαλέστηκαν σιωπές, δικαιολογίες και «δεν θυμάμαι». Και μετά; Σχεδόν τίποτα. Οι υποθέσεις σέρνονται, οι διαδικασίες βαλτώνουν και η κυβέρνηση περιμένει απλώς να ξεχάσει ο κόσμος…
Το ίδιο μοτίβο και στην υπόθεση της πρώην συντονίστριας της Ν.Δ. και κτηνοτρόφου επιχειρηματία, η οποία μαζί με συγγενικά της πρόσωπα φέρεται ότι έλαβε περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ σε επιδοτήσεις. Ferrari, Porsche, δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων από την Αρχή για Μαύρου Χρήματος και καταθέσεις που προκαλούσαν δημόσια χλεύη: «Δεν έχω Ferrari, μόνο ένα μηχανάκι». Κι όμως ακόμα και αυτή η υπόθεση μοιάζει σιγά σιγά να ξεθωριάζει μέσα στη γενικευμένη ασυλία.
Η κυβέρνηση διαφημίζει διαδικασίες «ανάκτησης» χρημάτων, περισσότερο για επικοινωνιακή κατανάλωση, παρά για ουσιαστικό αποτέλεσμα. Οι επιστροφές παραμένουν ελάχιστες, αποσπασματικές και αφορούν κυρίως μικροποσά. Οι μεγάλοι παίκτες βρίσκονται στο απυρόβλητο. Και πάνω από 400 εκατομμύρια ευρώ σε πρόστιμα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα τα πληρώσουν τελικά οι Έλληνες φορολογούμενοι….
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η οργανωμένη κυβερνητική και παρακυβερνητική επίθεση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ο στόχος είναι προφανής: να παγώσουν οι επόμενες δικογραφίες που αγγίζουν και άλλα «γαλάζια» πρόσωπα. Ο Μάιος τελειώνει χωρίς ουσιαστικές εξελίξεις και το Μαξίμου κερδίζει χρόνο, ελπίζοντας ότι η κοινωνική κόπωση θα λειτουργήσει ως μηχανισμός συγκάλυψης…
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι το μήνυμα που εκπέμπεται προς την κοινωνία ότι στην Ελλάδα του 2026 υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: ο αγρότης που ιδρώνει για να επιβιώσει και τιμωρείται για το παραμικρό και οι πολιτικά διασυνδεδεμένοι που λυμαίνονται δημόσιο χρήμα, αγοράζουν χρόνο μέσω καθυστερήσεων και συνεχίζουν να κυκλοφορούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Κι αυτό συνιστά την κανονικοποίηση της ατιμωρησίας…
Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»