Σε μια προκλητική προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από το βαρύ κλίμα του γαλάζιου συνεδρίου και τα απανωτά σκάνδαλα των Πόθεν Έσχες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέφυγε στην πεπατημένη των επικοινωνιακών εγκαινίων – Γιατί οι πανηγυρισμοί στη μονάδα της Coca-Cola Τρία Έψιλον ..κρύβουν την τραγική υστέρηση της χώρας έναντι της Ευρώπης, πώς η κυβέρνηση βαφτίζει «ανάπτυξη» τον πλουτισμό των πολυεθνικών και ποια είναι η σκληρή πραγματικότητα της ακρίβειας που διαψεύδει τα success stories του Μαξίμου
Προσπαθώντας να αποδράσει από την εσωκομματική γκρίνια, τους τριγμούς της δεξιάς πτέρυγας και το σκοτεινό παρασκήνιο που εκδηλώθηκε στο 16ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρήκε καταφύγιο στις εγκαταστάσεις της Coca-Cola 3Ε στο Σχηματάρι. Ανεβαίνοντας στο βήμα, επέλεξε να ξεκινήσει με ένα άστοχο χαριτολόγημα, δηλώνοντας ότι μετά από τρεις μέρες όπου όλα ήταν μπλε, χαίρεται για τη «χρωματική αλλαγή» (λόγω του κόκκινου της πολυεθνικής).
Αυτό το επικοινωνιακό πυροτέχνημα, ωστόσο, δεν αρκεί για να κρύψει το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός χρησιμοποιεί τις ιδιωτικές επενδύσεις ως προσωπικό σωσίβιο, την ίδια ώρα που οι αποκαλύψεις του Periodista.gr για τα ακίνητα του Σπανάκη και τις μετοχές του Παπασταύρου έχουν προκαλέσει πλήρη ηθική κατάρρευση στο Μαξίμου.
Η ομολογία για την παραγωγική κατάρρευση και οι εικονικοί μισθοί
Το αφήγημα του κ. Μητσοτάκη περί «Ελλάδας που ευημερεί» γκρεμίστηκε από τις ίδιες του τις παραδοχές κατά τη διάρκεια της ομιλίας του. Ο Πρωθυπουργός αναγκάστηκε να ομολογήσει κυνικά ότι «στα ζητήματα παραγωγικότητας είμαστε ακόμα πίσω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», επιβεβαιώνοντας τις πρόσφατες εκθέσεις-κόλαφο της Moody’s Analytics που δείχνουν ότι το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων έχει κατρακυλήσει κάτω από την Κύπρο και την Πορτογαλία.
Επιπλέον, η αναφορά του ότι ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει ήδη αγγίξει τα 1.500 ευρώ —στόχος που είχε τεθεί για το 2027— ακούγεται ως ανέκδοτο στα αυτιά της κοινωνίας. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για εικονικά νούμερα στα χαρτιά, την ώρα που ο πληθωρισμός καλπάζει στο 4,6%, η ανεργία επιστρέφει στο 9% και οι εργαζόμενοι αδυνατούν να καλύψουν τους βασικούς λογαριασμούς της καθημερινότητας.
Η προκλητική μονομέρεια και η χρηματοδότηση των λίγων
Η ουσία της οικονομικής πολιτικής του Μαξίμου αποτυπώθηκε ανάγλυφα στις υποσχέσεις του Πρωθυπουργού προς τα διευθυντικά στελέχη του ομίλου. Ο κ. Μητσοτάκης υπερφιάλανα κομπορρήμονησε ότι 20 από τους 83 φόρους που μείωσε αφορούν ευθέως τη βιομηχανία, ενώ παραδέχθηκε ότι στρέφει σκόπιμα τα κίνητρα του αναπτυξιακού νόμου και του Ταμείου Ανάκαμψης προς τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Αυτή η προκλητική μονομέρεια, που μεταφράζεται σε χρηματοδοτήσεις 3,1 δισεκατομμυρίων ευρώ για λίγους εκλεκτούς, συνιστά μνημείο κοινωνικής αδικίας. Την ώρα που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πνίγονται από την πιστωτική ασφυξία των συστημικών τραπεζών και τα λουκέτα, η κυβέρνηση λειτουργεί ως τροχονόμος των συμφερόντων των πολυεθνικών, προσφέροντάς τους «one-stop shop» εξυπηρέτηση, την ίδια στιγμή που για τον απλό πολίτη η ακρίβεια και η φορολογική αφαίμαξη αποτελούν τη μόνιμη, σκληρή πραγματικότητα.
https://periodista.gr/