Δεκάδες κράτη, βλέποντας την επισιτιστική τους ασφάλεια να απειλείται, σταμάτησαν να κοιτάζουν παθητικά τα δελτία ειδήσεων. Πλέον, παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, προκαλώντας τεχνητές βροχές και οδηγώντας τον πλανήτη σε έναν άγνωστο, «μετεωρολογικό» Ψυχρό Πόλεμο.
Το ερώτημα που πλέον απασχολεί τη διεθνή διπλωματία είναι σοκαριστικό: Ποιος έχει τελικά τα πνευματικά δικαιώματα και την κυριότητα πάνω σε ένα σύννεφο που ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα;
Η τεχνολογία της «σποράς των νεφών» (Cloud Seeding)
Η διαδικασία της τεχνητής πρόκλησης βροχής δεν είναι χθεσινή ανακάλυψη, καθώς οι πρώτες δοκιμές ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα (μάλιστα, ο αμερικανικός στρατός την είχε χρησιμοποιήσει πειραματικά στον πόλεμο του Βιετνάμ με την επιχείρηση Popeye, για να παρατείνει τους μουσώνες και να λασπώσει τις διόδους των εχθρών). Σήμερα, όμως, η επιστήμη έχει απογειώσει τη μέθοδο:
Ο χημικός «βομβαρδισμός»
Ειδικά τροποποιημένα αεροσκάφη, drones ή επίγειες γεννήτριες απελευθερώνουν μέσα στα σύννεφα χημικά σωματίδια, με κύριους πρωταγωνιστές τον ιωδιούχο άργυρο, τον ξηρό πάγο ή ειδικά επεξεργασμένα άλατα.
Η φυσική της τεχνητής βροχής
Αυτά τα σωματίδια λειτουργούν ως τεχνητοί πυρήνες συμπύκνωσης. Έλκουν την υπάρχουσα υγρασία, οι σταγόνες μεγαλώνουν, βαραίνουν και πέφτουν αναγκαστικά στο έδαφος ως βροχή ή χιόνι.
Η επανάσταση των λέιζερ
Χώρες που πρωτοστατούν στην τεχνολογία, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χρησιμοποιούν πλέον drones που εκπέμπουν ηλεκτρικές εκκενώσεις (λέιζερ) στα σύννεφα. Αυτό αναγκάζει τα σταγονίδια να ενωθούν και να βρέξουν, χωρίς καν τη χρήση χημικών ουσιών, μετατρέποντας την άνυδρη έρημο σε απέραντη λίμνη μέσα σε λίγες ώρες.
Το γεωπολιτικό «αγκάθι»: Η δική σου βροχή είναι η δική μου ξηρασία
Αν και η τροποποίηση του καιρού μοιάζει με το απόλυτο αντίδοτο στην κλιματική αλλαγή, κρύβει μια τρομακτική παγίδα μηδενικού αθροίσματος. Τα σύννεφα δεν γνωρίζουν τελωνεία και εθνικά σύνορα· κινούνται σε ένα ενιαίο, παγκόσμιο ατμοσφαιρικό σύστημα.
Όταν ένα κράτος παρεμβαίνει τεχνητά και αναγκάζει ένα σύννεφο να «αδειάσει» όλο το νερό του πάνω από τη δική του επικράτεια, στερεί αυτόματα την πολύτιμη υγρασία από την επόμενη γειτονική χώρα προς την οποία κατευθυνόταν φυσιολογικά το σύννεφο. Αυτή η πρακτική ισοδυναμεί με «κλοπή» φυσικών πόρων και έχει ήδη ανάψει φωτιές στην παγκόσμια σκακιέρα:
Μέση Ανατολή: Κατηγορίες για «κλοπή σύννεφων»
Σε μια περιοχή που κυριολεκτικά διψάει, το Ιράν έχει εξαπολύσει στο παρελθόν δριμύτατες κατηγορίες κατά του Ισραήλ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, υποστηρίζοντας ότι του «κλέβουν» τα σύννεφα, προκαλώντας εσκεμμένα παρατεταμένη ανομβρία στο ιρανικό έδαφος. Όταν τα αποθέματα νερού στερεύουν, τέτοιες κατηγορίες αποτελούν το τέλειο φυτίλι για στρατιωτική σύγκρουση.
Το γιγαντιαίο «Σεριφάτο» της Κίνας στα Ιμαλάια
Το Πεκίνο τρέχει αυτή τη στιγμή το πιο φιλόδοξο και τρομακτικό πρόγραμμα ελέγχου του καιρού στον πλανήτη (γνωστό και ως σύστημα Tianhe ή "Sky River"). Στόχος της Κίνας είναι να μπορεί να τροποποιεί τον καιρό σε μια έκταση 5,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων (διπλάσια από το μέγεθος της Ινδίας). Η Ινδία παρακολουθεί έντρομη, φοβούμενη ότι η Κίνα θα «αποστραγγίζει» τα σύννεφα πριν αυτά φτάσουν στις πηγές των Ιμαλαΐων, ελέγχοντας πλήρως τους μουσώνες και στερεύοντας τα μεγάλα ινδικά ποτάμια.
Ένας κόσμος χωρίς κανόνες
Το πιο επικίνδυνο στοιχείο αυτής της νέας πραγματικότητας είναι ότι διεξάγεται σε καθεστώς απόλυτης ανομίας. Ενώ για τα επίγεια νερά (ποτάμια, λίμνες που διασχίζουν σύνορα) υπάρχουν αυστηρές διεθνείς συνθήκες και το Δίκαιο της Θάλασσας ρυθμίζει τις θαλάσσιες ζώνες, για την υγρασία του ουρανού δεν υπάρχει κανένα Διεθνές Δίκαιο.
Η μοναδική σχετική διεθνής συνθήκη είναι η Σύμβαση ENMOD του ΟΗΕ (1977), η οποία απαγορεύει ρητά τη χρήση της τροποποίησης του καιρού ως στρατιωτικό όπλο (π.χ. να προκαλέσεις τεχνητό τσουνάμι ή βιβλική πλημμύρα για να καταστρέψεις τον εχθρό). Ωστόσο, η σύμβαση αυτή δεν προβλέπει απολύτως τίποτα για την ειρηνική, εμπορική ή αγροτική χρήση της σποράς νεφών. Έτσι, κάθε χώρα μπορεί να ισχυριστεί ότι απλώς ποτίζει τα χωράφια της, αδιαφορώντας αν καταδικάζει τον γείτονά της στην απόλυτη ερήμωση.
Καθώς η τεχνολογία γίνεται όλο και πιο φθηνή, εύκολη και προσβάσιμη, ο έλεγχος των αιθέρων θα μετατραπεί στο απόλυτο πεδίο μάχης, με τον κίνδυνο των «πολέμων του νερού» να μεταφέρεται πλέον απευθείας πάνω από τα κεφάλια μας.
pentapostagma.gr