Ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ανακοίνωση νέου πολιτικού φορέα, πιθανότατα τον Σεπτέμβριο.Επανέρχεται με δυναμικό τρόπο στο προσκήνιο ένα από τα πλέον έμπειρα πολιτικά πρόσωπα της μεταπολίτευσης.
Η έντονη πολιτική κινητικότητα γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό τροφοδοτεί σενάρια που, εάν επιβεβαιωθούν, ενδέχεται να αλλάξουν τις ισορροπίες στο πολιτικό σύστημα.
Πολλοί πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι μια ενδεχόμενη κάθοδος του πρώην πρωθυπουργού δεν θα περιοριστεί σε μια συμβολική παρέμβαση, αλλά θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σημαντικό παράγοντα αναδιάταξης του χώρου της κεντροδεξιάς, προσελκύοντας ψηφοφόρους που δηλώνουν απογοητευμένοι από τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα.
Οι συνθήκες είναι κατά πολύ ευνοϊκότερες από το 1993
Η ιστορία προσφέρει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο αναφοράς.
Το 1993, όταν ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα ιδιαίτερα εχθρικό πολιτικό και επικοινωνιακό περιβάλλον.
Παρ' όλα αυτά, το νέο κόμμα κατόρθωσε να συγκεντρώσει περίπου το 4,9% των ψήφων στις εθνικές εκλογές, καταγράφοντας μια αξιοσημείωτη επίδοση για έναν νεοσύστατο πολιτικό σχηματισμό.
Σήμερα, αρκετοί εκτιμούν ότι οι συνθήκες είναι διαφορετικές και, σε ορισμένες παραμέτρους, σαφώς ευνοϊκότερες.
Υπάρχουν μετρήσεις που τον φέρνουν να αποσπά ποσοστό ακόμη και άνω του 8%.
Η έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, η αποχή, η απογοήτευση σημαντικού τμήματος των συντηρητικών ψηφοφόρων, αλλά και η αναζήτηση μιας πιο παραδοσιακής πατριωτικής έκφρασης δημιουργούν ένα πολιτικό περιβάλλον που θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερες δυνατότητες από εκείνες του 1993.
Ένα πολιτικό κενό που αναζητά εκπροσώπηση
Τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί ένα σημαντικό εκλογικό ακροατήριο το οποίο δηλώνει ότι δεν εκφράζεται πλήρως από τα υπάρχοντα κόμματα.
Ζητήματα όπως η εθνική κυριαρχία, η εξωτερική πολιτική, η ασφάλεια, το μεταναστευτικό και η οικονομική πολιτική αποτελούν βασικά πεδία προβληματισμού για χιλιάδες ψηφοφόρους, οι οποίοι αναζητούν μια πολιτική πρόταση με σαφέστερο ιδεολογικό στίγμα.
Σε αυτό ακριβώς το πολιτικό κενό θεωρείται ότι θα μπορούσε να απευθυνθεί μια νέα πολιτική πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά.
Οι σταθερές θέσεις που διαμόρφωσαν το πολιτικό του προφίλ
Ένα από τα στοιχεία που, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, διαφοροποιούν τον Αντώνη Σαμαρά από άλλες προσωπικότητες της κεντροδεξιάς είναι η σταθερότητα των θέσεών του σε ζητήματα που χαρακτηρίζει ως θέματα αρχών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η δημόσια αντίθεσή του στη νομοθετική πρωτοβουλία για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.
Ο πρώην πρωθυπουργός είχε υποστηρίξει ότι ο θεσμός του γάμου και η οικογένεια δεν πρέπει να μεταβληθούν, εκφράζοντας τη διαφωνία του με την κυβερνητική επιλογή και επιμένοντας ότι πρόκειται για ζήτημα που υπερβαίνει τις κομματικές ισορροπίες.
Η στάση αυτή ενίσχυσε, σύμφωνα με εκτιμήσεις, το προφίλ του ως πολιτικού που δεν διστάζει να διαφοροποιηθεί ακόμη και από την παράταξή του όταν θεωρεί ότι διακυβεύονται θεμελιώδεις αξίες.
Για ένα τμήμα των συντηρητικών ψηφοφόρων, η επιλογή αυτή λειτούργησε ως ένδειξη πολιτικής συνέπειας, ενώ για άλλους αποτέλεσε σημείο έντονης πολιτικής διαφωνίας.
Η εμπειρία ως συγκριτικό πλεονέκτημα
Σε αντίθεση με άλλες νέες πολιτικές κινήσεις, ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει πολυετή κυβερνητική εμπειρία, διεθνείς επαφές και αναγνωρισιμότητα που δύσκολα μπορεί να αποκτήσει ένας νέος πολιτικός σχηματισμός από το μηδέν.
Οι υποστηρικτές μιας τέτοιας πρωτοβουλίας θεωρούν ότι η πολιτική του διαδρομή, σε συνδυασμό με τις σταθερές θέσεις που έχει εκφράσει τα τελευταία χρόνια σε ζητήματα εθνικής στρατηγικής και γεωπολιτικής, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως πόλος συσπείρωσης ενός σημαντικού τμήματος του εκλογικού σώματος.
Μπορεί να αποτελέσει τη μεγάλη έκπληξη;
Εφόσον τελικά ανακοινωθεί νέο κόμμα, δεν αποκλείεται να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των επόμενων εθνικών εκλογών.
Πρόκειται, ασφαλώς, για πολιτική εκτίμηση και όχι για δεδομένο αποτέλεσμα.
Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι η δυναμική που θα μπορούσε να αναπτύξει ένας πολιτικός με την εμπειρία και την αναγνωρισιμότητα του Αντώνη Σαμαρά δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί.
Άλλωστε, αν το 1993 η Πολιτική Άνοιξη κατάφερε, μέσα σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, να προσεγγίσει το 5%, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι σήμερα, σε ένα πολιτικό περιβάλλον με μεγαλύτερη ρευστότητα και εμφανή κοινωνική δυσαρέσκεια, οι προϋποθέσεις για μια ακόμη ισχυρότερη εκλογική παρουσία ενδέχεται να είναι σημαντικά ευνοϊκότερες.
Εάν οι εκτιμήσεις αυτές επιβεβαιωθούν, η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού θα μπορούσε να αποτελέσει τον καταλύτη για μια νέα αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, επηρεάζοντας όχι μόνο τους συσχετισμούς στην κεντροδεξιά αλλά και συνολικά τον χάρτη των πολιτικών εξελίξεων.
www.bankingnews.gr