ΣΟΚ στο στράτευμα: Ο νόμος Δένδια «τιμωρεί» τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες στρατιωτικών, μονογονεϊκές και μερικές ακόμα κατηγορίες της «ειδικής μεταθετικότητας»*! – Η πολυμελής οικογένεια δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ποινή μοριοδότησης! – Απίστευτη αναφορά που προκαλεί αναταράξεις…
Όπως πληροφορείται το DP, εδώ και λιγότερο από μία εβδομάδα, τα στελέχη των ΕΔ έχουν κληθεί να αποδεχτούν τα νέα μόρια μεταθέσεων που εκδόθηκαν από τις Διευθύνσεις. Εντελώς ακατανόητα… αν και έρχεται μετά τις -τουλάχιστον αμφιλεγόμενες- δηλώσεις της αρμόδιας «υπουργού Οικογένειας», η νέα (από)ρύθμιση περιλαμβάνει μια εξοργιστική αδικία σε βάρος των πολύτεκνων οικογενειών στρατιωτικών!
Υπενθυμίζεται, ότι η βασική υπουργική απόφαση Φ.411/12/362832/Σ.8977 εκδόθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2021 και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 5700 στις 8 Δεκεμβρίου 2021 και ότι η νέα μοριοδότηση έγινε με βάση την απόφαση Φ.411/2/347692/Σ.4099 της 7ης Μαΐου 2026 η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 2687 στις 13 Μαΐου 2026. Το παράδοξο είναι ότι το Παράρτημα μοριοδότησης, το οποίο αφορά πρωτίστως τα στελέχη, κοινοποιήθηκε σε αυτά την 2α Ιουνίου 2026, δηλαδή με ένα μήνα καθυστέρηση! Χωρίς σαφή λόγο. Η έναρξη ισχύος είναι από την 1η Σεπτεμβρίου 2026 και μετά.
Μια τρομακτική αλλαγή που επέρχεται με βάση το νέο ΦΕΚ, είναι η βάναυση τιμωρία όσων στελεχών διαθέτουν πολυμελείς οικογένειες, αδιακρίτως. Με τον νέο υπολογισμό μορίων, σταματά η προσμέτρηση μορίων, τόσο θέσης ευθύνης όσο και επιτελικής εμπειρίας και φρουράς, για τα στελέχη «ειδικής μεταθετικότητας», μετά τα τρία χρόνια σε μία φρουρά!
Η νέα μοριοδότηση δεν θα εφαρμοστεί μόνο στις μελλοντικές μεταθέσεις! Εφαρμόζεται με εκ νέου υπολογισμό μορίων, από την πρώτη ημέρα υπηρεσίας! Έτσι, για όσους υπηρέτησαν σε φρουρά επιθυμίας πάνω από τρία έτη, δεν αφαιρούνται μόνο τα μόρια «Φρουράς» για το πέραν της τριετίας διάστημα όπως ίσχυε μέχρι τώρα, αλλά πλέον αφαιρούνται και τα μόρια επιχειρησιακής και επιτελικής βαρύτητας, πέραν της τριετίας!
“Ανακατασκευή”…
Έτσι, υπηρεσία που ήδη παρασχέθηκε, καθήκοντα που ήδη εκτελέστηκαν και θέσεις ευθύνης που ήδη αναλήφθηκαν, χάνουν εκ των υστέρων τη μοριοδοτική τους αξία! Πρόκειται για… ανακατασκευή της υπηρεσιακής εικόνας του στελέχους, με κανόνες που δεν ίσχυαν όταν εκείνο σχεδίασε τη ζωή και τις υπηρεσιακές επιλογές του!
Ας δούμε όμως τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ένας αξιωματικός με μεγάλη οικογένεια μετατίθεται στην Αθήνα για κοινωνικούς ή οικογενειακούς λόγους. Υπηρετεί σε μεγάλο επιτελείο, αποκτά γνώση του αντικειμένου και εμπειρία σε σύνθετες διαδικασίες. Μετά από χρόνια, η ίδια η Υπηρεσία τού αναθέτει θέση ευθύνης και ανταποκρίνεται κανονικά στις αυξημένες απαιτήσεις.
Με τον νέο τρόπο υπολογισμού, η επιχειρησιακή και επιτελική βαρύτητα αυτής της πραγματικής υπηρεσίας παύει να προσμετράται μετά την τριετία. Το στέλεχος δεν χάνει μόρια επειδή έπαψε να υπηρετεί σε δύσκολη θέση. Τα χάνει εξαιτίας της οικογενειακής του κατάστασης. Ένα άλλο στέλεχος στην ίδια φρουρά με ακριβώς τα ίδια χρόνια υπηρέτησης σε αυτή, απολαμβάνει πλήρους μοριοδότησης! Βγάζει αυτό οποιοδήποτε νόημα;
Εδώ εντοπίζεται λοιπόν η βασική αδικία. Άλλο να περιορίζονται τα μόρια που συνδέονται με την ίδια τη φρουρά προτίμησης και άλλο να ακυρώνεται μοριοδοτικά η επιχειρησιακή και επιτελική προσφορά.
Η πρώτη επιλογή μπορεί να έχει κάποια λογική: Να μη δημιουργείται διαρκές μοριοδοτικό όφελος μόνο από την παραμονή σε έναν επιθυμητό τόπο. Η δεύτερη, δεν έχει την ίδια σύνδεση με τον σκοπό αυτόν. Μια δύσκολη επιτελική θέση παραμένει δύσκολη. Επίσης, μια διοίκηση παραμένει θέση ευθύνης. Η υπηρεσία παρασχέθηκε και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ!
Ως συνήθως, μια τόσο κραυγαλέα άδικη ρύθμιση θέτει και ζήτημα συνταγματικό. Η αρχή της αναλογικότητας, απαιτεί ένα δυσμενές μέτρο να είναι πρόσφορο για τον σκοπό του, αναγκαίο -να μην υπάρχει ηπιότερο εξίσου αποτελεσματικό μέσο- και δίκαιο σε σχέση με τη βαρύτητα της συνέπειάς του. (Σύνταγμα, άρθρο 25)
Αν ο σκοπός είναι να περιοριστεί η μοριοδοτική ωφέλεια της παραμονής σε φρουρά επιθυμίας, η περικοπή μόνο των μορίων «Φρουράς» θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόσφορη και αναγκαία. Η αναδρομική απώλεια και των μορίων επιχειρησιακής και επιτελικής βαρύτητας, όμως, είναι δυσανάλογη, εκτός από ηθικά απαράδεκτη και καταχρηστική: Τιμωρεί πραγματική υπηρεσία και ευθύνη, ενώ υπάρχει σαφώς ηπιότερη λύση.
Η αντίφαση γίνεται οξύτερη στην Αθήνα. Η μακρά παραμονή δεν αποτελεί πάντοτε προσωπικό προνόμιο. Μπορεί να οφείλεται σε υπηρεσιακές ανάγκες, στην έλλειψη ενδιαφέροντος για μετακινήσεις ή στην επιλογή της Διοίκησης να διατηρήσει ένα έμπειρο στέλεχος σε κρίσιμο επιτελείο. Παρόλα αυτά, ο γονέας που χρησιμοποιεί διαφανώς τα κοινωνικά κριτήρια για να στηρίξει την οικογένειά του βρίσκεται σε δυσμενέστερη μοριοδοτική θέση.
Το άρθρο 21 του Συντάγματος ορίζει ότι η οικογένεια τελεί υπό την προστασία του Κράτους και προβλέπει ειδική φροντίδα για τις πολύτεκνες οικογένειες. (Σύνταγμα, άρθρο 21) Μια κυβέρνηση που δηλώνει φιλοοικογενειακή, αν μη τι άλλο, δεν μπορεί, στην πράξη, να μετατρέπει τη μεγάλη οικογένεια σε επαγγελματικό και μοριοδοτικό μειονέκτημα.
Η επανόρθωση αυτής της αδικίας είναι επιβαλλόμενη και το περιεχόμενο σαφές:
> να αποκλειστεί ο αναδρομικός επανυπολογισμός της ήδη παρασχεθείσας υπηρεσίας,
> μετά την τριετία να επηρεάζονται, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, μόνο τα μόρια «Φρουράς»,
> να διατηρούνται τα μόρια επιχειρησιακής και επιτελικής βαρύτητας για πραγματικά καθήκοντα και θέσεις ευθύνης,
> να προβλεφθούν ρητές εξαιρέσεις για υπηρεσιακή ανάγκη, διοίκηση, κρίσιμες θέσεις και οικογενειακές κατηγορίες.
Να τονιστεί επίσης, ότι σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι φετινές δηλώσεις προτίμησης για τις μεταθέσεις του 2026, είχαν ήδη υποβληθεί έως το τέλος του 2025! Όταν λοιπόν τα στελέχη έκαναν τις επιλογές τους, δεν γνώριζαν τον νέο τρόπο υπολογισμού, ούτε είχαν, μετά την κοινοποίηση της 2ας Ιουνίου 2026, πραγματική δυνατότητα να υπαναχωρήσουν ή να αναδιαμορφώσουν τις επιλογές τους.
Η μοριοδότηση πρέπει να υπηρετεί την αξιοκρατία, τη διαφάνεια και την οικογενειακή προστασία. Δεν μπορεί να διαγράφει εκ των υστέρων πραγματική υπηρεσία, ούτε να τιμωρεί τα στελέχη που σηκώνουν το μεγαλύτερο οικογενειακό βάρος.
*Καθεστώς που ισχύει από το 2010, Νόμος 3883/2010 άρθρο 5 παρ. 1(α), με βάση το οποίο: «Οι πολύτεκνοι, οι γονείς τριών (3) τέκνων ή γονείς ενός τουλάχιστον τέκνου με ανίατο ή δυσίατο νόσημα, γονείς μονογονεϊκών οικογενειών, καθώς και πάσχοντες από ανίατα ή δυσίατα νοσήματα μετατίθενται μόνο κατόπιν πρότερης σχετικής αναφοράς τους.»