Η εικονική πραγματικότητα των CEOs: Πανηγυρίζουν για τα υπερκέρδη του 2026, τα οποία χτίστηκαν πάνω στην εξοντωτική ψαλίδα καταθέσεων – χορηγήσεων – Ο μύθος της πραγματικής οικονομίας: Μοιράζουν δισεκατομμύρια σε λίγους εκλεκτούς και RRF, κρατώντας ερμητικά κλειστές τις πόρτες για τη μικρομεσαία.. επιχείρηση – Το μεγάλο πλιάτσικο των μερισμάτων: Εκατοντάδες εκατομμύρια φεύγουν προς τα ξένα funds, ενώ τα ελληνικά νοικοκυριά στενάζουν από την ακρίβεια και τα επιτόκια – Ο θρίαμβος των αριθμών και η ήττα της κοινωνίας
Το πρώτο εξάμηνο του 2026 δεν επιβεβαίωσε απλώς τις προβλέψεις των διοικήσεων των ελληνικών τραπεζών. Τις μετέτρεψε σε μια άνευ προηγουμένου, προκλητική επίδειξη πλούτου. Οι τηλεδιασκέψεις των τεσσάρων επικεφαλής των συστημικών ομίλων με τους διεθνείς αναλυτές έμοιαζαν με πάρτι σε κλειστό κλαμπ, όπου το κοινό μήνυμα ήταν ένα: τα business plans αναθεωρούνται προς τα πάνω, τα κέρδη γιγαντώνονται. Ωστόσο, αυτό που οι τραπεζίτες ονομάζουν «ισχυρή οργανική κερδοφορία», η ελληνική κοινωνία το βιώνει καθημερινά ως οικονομικό στραγγαλισμό.
Οι διοικήσεις εμφανίζονται αισιόδοξες για την πορεία της πιστωτικής επέκτασης και των εσόδων τους, πανηγυρίζοντας για τα αποτελέσματα. Ποια είναι όμως η πικρή αλήθεια πίσω από τους δείκτες; Ότι αυτά τα δυσθεώρητα κέρδη δεν έπεσαν από τον ουρανό. Αντλήθηκαν απευθείας από τις τσέπες των Ελλήνων πολιτών, μέσα από την πιο στυγνή και νόμιμη μεταφορά πλούτου: την εξοντωτική «ψαλίδα» ανάμεσα στα σχεδόν μηδενικά επιτόκια καταθέσεων και τα ληστρικά επιτόκια χορηγήσεων που γονατίζουν τους δανειολήπτες.
Μερίσματα για τους λίγους, λουκέτα για τους πολλούς
Η ανάγνωση των επιμέρους στόχων προκαλεί ίλιγγο, αν αναλογιστεί κανείς το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον της χώρας. Η πιο επιθετική αναθεώρηση στόχων ήρθε από τη Eurobank, με τον διευθύνοντα σύμβουλο, Φωκίωνα Καραβία, να αυξάνει την οργανική πιστωτική επέκταση στα 4,5 δισ. ευρώ και να προαναγγέλλει αύξηση εσόδων. Την ίδια ώρα, στην Εθνική Τράπεζα, ο Παύλος Μυλωνάς περηφανεύεται για πρόβλεψη διανομής που αντιστοιχεί στο 60% των κερδών του πρώτου εξαμήνου προς τους μετόχους. Αντίστοιχα, ο διευθύνων σύμβουλος της Alpha Bank, Βασίλης Ψάλτης, ετοιμάζεται για διανομή προμερίσματος 124 εκατ. ευρώ, ενώ η Πειραιώς του Χρήστου Μεγάλου, αν και φαινομενικά πιο «συντηρητική», επιβεβαιώνει την ισχυρή δυναμική κερδοφορίας.
Τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά τα νούμερα; Ότι τα τραπεζικά ιδρύματα, τα οποία διασώθηκαν επανειλημμένα με τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, τώρα που επέστρεψαν στην κερδοφορία, σπεύδουν να μοιράσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε μερίσματα και επαναγορές μετοχών, ικανοποιώντας τη δίψα των διεθνών funds. Τα χρήματα αυτά φεύγουν από την εγχώρια αγορά, την ώρα που η μικρομεσαία επιχείρηση —η πραγματική ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας— παραμένει πρακτικά αποκλεισμένη από τον τραπεζικό δανεισμό, αντιμετωπίζοντας τοίχους και ασφυκτικά κριτήρια.
Η αποδόμηση του μύθου της «πραγματικής οικονομίας»
Η μεγαλύτερη πρόκληση, ωστόσο, βρίσκεται στο νέο αφήγημα που επιχειρούν να χτίσουν οι τραπεζίτες: ότι η νέα φάση ανάπτυξής τους στηρίζεται δήθεν στην «πραγματική οικονομία». Μιλούν για ισχυρή ζήτηση επιχειρηματικών χρηματοδοτήσεων και επιτάχυνση των επενδύσεων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Ποια είναι όμως αυτή η «πραγματική οικονομία» που εξυπηρετούν; Είναι αποκλειστικά το κλειστό κλαμπ των πολύ μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των ενεργειακών ή κατασκευαστικών κολοσσών που μοιράζονται την πίτα του Ταμείου Ανάκαμψης. Το αφήγημα καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα της συνοικιακής επιχείρησης, του ελεύθερου επαγγελματία και του νέου ζευγαριού που προσπαθεί να πάρει ένα στεγαστικό δάνειο.
Το μήνυμα που εξέπεμψαν συνολικά οι τραπεζίτες προς την επενδυτική κοινότητα είναι ότι το 2026 εξελίσσεται σε χρονιά υπερκερδών. Το μήνυμα, όμως, που λαμβάνει η κοινωνία είναι εντελώς διαφορετικό: οι τράπεζες ευημερούν σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον απουσίας πραγματικού ανταγωνισμού, αντιμετωπίζοντας τον Έλληνα καταναλωτή και μικρομεσαίο επιχειρηματία όχι ως συνεργάτη, αλλά ως μόνιμο, αβοήθητο αιμοδότη των ισολογισμών τους.
https://periodista.gr/