Τα ανεπαρκή ημίμετρα, οι επιδοματικές παγίδες και η ιδεολογική εμμονή στις δυνάμεις της αγοράς εγκλωβίζουν τη μεσαία τάξη και τη νέα γενιά.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχειρεί να ξαναγράψει την πραγματικότητα με ηχηρές διακηρύξεις, αλλά η σκληρή αλήθεια των αριθμών....
την εκθέτει ανεπανόρθωτα. Ενώ τα ενοίκια και οι τιμές αγοράς εκτοξεύονται, η κυβερνητική τακτική εξαντλείται σε ανακύκλωση παλαιών εξαγγελιών και επιδοματικά ψίχουλα.Αντί για μια συνεκτική, δομική παρέμβαση, προκρίνονται προγράμματα τύπου «Σπίτι Μου» και επιδοτήσεις που τροφοδοτούν απευθείας την αισχροκέρδεια. Κάθε κρατική ενίσχυση που διοχετεύεται χωρίς έλεγχο απορροφάται άμεσα από νέες αυξήσεις στα ενοίκια, αφήνοντας τους πολίτες εντελώς απροστάτευτους.
Η ασυδοσία της κερδοσκοπίας και η θυσία της κατοικίας
Η κυβέρνηση παρακολουθεί ως απλός παρατηρητής τη μετατροπή των γειτονιών σε τουριστικά φιλέτα. Η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και η αποθέωση της Golden Visa αποσύρουν χιλιάδες ακίνητα από τη μακροχρόνια αγορά.
Τα επιφανειακά φρένα που εξαγγέλλονται με καθυστέρηση ετών αποδεικνύονται εντελώς προσχηματικά. Με την άρνησή της να επιβάλει αυστηρές ρυθμίσεις και πλαφόν στις αυξήσεις των ενοικίων, η κυβερνητική πλειοψηφία προτάσσει τα συμφέροντα των επενδυτικών funds και των μεγαλοϊδιοκτητών σε βάρος της κοινωνικής συνοχής.
Η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και η απαξίωση του κτιριακού αποθέματος
Η στεγαστική πίεση δεν αποτελεί πλέον πρόβλημα μόνο για τα ασθενέστερα στρώματα, αλλά πλήττει πλέον τον πυρήνα της μεσαίας τάξης. Με το κόστος κατοικίας να απορροφά άνω του 40% έως 80% του μηνιαίου εισοδήματος, η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών καταρρέει.
Η κατάσταση επιβαρύνεται δραματικά από την κυβερνητική αδιαφορία για το γηρασμένο κτιριακό δυναμικό. Τα νοικοκυριά καλούνται να πληρώνουν δυσβάσταχτα μισθώματα για παλαιά, ενεργειακά ατελή ακίνητα, επωμιζόμενα παράλληλα υπέρογκους λογαριασμούς ενέργειας που διογκώνουν το αδιέξοδο.
Το έλλειμμα κοινωνικής κατοικίας και η καταδικασμένη νέα γενιά
Ενώ οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες επενδύουν σε δημόσιες υποδομές, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται συστηματικά να δημιουργήσει απόθεμα κοινωνικών κατοικιών. Παραδίδει την πρώτη κατοικία στις τράπεζες, οι οποίες απορρίπτουν τους νέους εργαζόμενους με επισφαλή εισοδήματα λόγω τραπεζικών κριτηρίων.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η πλήρης κοινωνική οπισθοδρόμηση. Μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων καταδικάζεται σε αναγκαστική συγκατοίκηση με τους γονείς, αδυνατώντας να αυτονομηθεί και να δημιουργήσει οικογένεια. Η κυβερνητική αποτυχία στη στέγη δεν είναι απλώς οικονομική, είναι βαθιά αντικοινωνική.
https://periodista.gr/