Η ραγδαία φθορά και η ξεκάθαρη πίεση από τα δεξιά του δεν μπορούν πλέον να καλυφθούν με επικοινωνιακά τερτίπια. Ετσι, ο πρωθυπουργός επενδύει τώρα στην ένταση και στο «θερμό επεισόδιο», ενώ προσπαθεί να στήσει νέο σκηνικό «εθνικής πυγμής» με το βλέμμα στραμμένο αποκλειστικά στις κάλπες και δεν κάνει τίποτε παραπάνω από ό,τι είχε κάνει και το 2019… όταν είχε επισκεφτεί ξανά το συγκεκριμένο νησί, μαζί μάλιστα με τη σύζυγό του, σε μια επίσκεψη που δεν θεωρήθηκε… κάποιου είδους ειδική περίπτωση. Κάτι που έκαναν -δίχως φωνές και τυμπανοκρουσίες- και πάμπολλοι πολιτικοί τόσο του δικού του όσο και άλλων κομμάτων πριν και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του.
Το πρόγραμμα του πρωθυπουργού περιλαμβάνει επαφές με τον δήμαρχο Μεγίστης Νικόλαο Ασβέστη, επιθεώρηση έργων και συμμετοχή στις επετειακές εκδηλώσεις της Κυριακής, με πολυπληθή συνοδεία: τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, τους τοπικούς βουλευτές Μάνο Κόνσολα και Βασίλη Υψηλάντη, αλλά και τον Α/ΓΕΕΘΑ Δημήτριο Χούπη με την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο σχεδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου ως εκ τούτου είναι απροκάλυπτος.
Στόχος είναι να συσπειρώσει τη «γαλάζια» βάση και να «ξαναπουλήσει» πατριωτισμό στους δεξιούς ψηφοφόρους που τον εγκαταλείπουν, εξοργισμένοι από το αδιέξοδο των «ήρεμων νερών» και τη χρόνια υποχωρητικότητα στο Αιγαίο που έφερε την Τουρκία σε σημείο να βρίσκεται σε παροξυσμό, επειδή ένας Ελληνας πολιτικός επισκέπτεται ένα ελληνικό νησί.
Αντί όμως αυτή η εμπρηστική τουρκική στάση να αντιμετωπιστεί με αυστηρή εθνική στρατηγική, αντί να υπάρξουν συγκεκριμένες κινήσεις ανάδειξης της τουρκικής προκλητικότητας, βλέπουμε να αξιοποιούνται από το Μαξίμου αποκλειστικά για την ανάταξη του καταρρακωμένου πατριωτικού προφίλ του πρωθυπουργού. Ισως επειδή «βολεύει» τους προεκλογικούς σχεδιασμούς η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων. Οσο η Αγκυρα ανεβάζει στροφές και συντηρεί την επιθετική ρητορική της τόσο το πρωθυπουργικό επιτελείο επιχειρεί να εμφανίσει τον πρωθυπουργό ως δήθεν ανυποχώρητο υπερασπιστή των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Γιατί; Επειδή πήγε στο Καστελόριζο!
Πάντως, η σκληρή πραγματικότητα στο Αιγαίο διαψεύδει τα κυβερνητικά αφηγήματα. Την ώρα που ο πρωθυπουργός πατούσε το πόδι του στο νησί, η τουρκική αεροπορία κλιμάκωνε επικίνδυνα την πίεση πάνω από το Αρχιπέλαγος. Χθες το απόγευμα το ΓΕΕΘΑ κατέγραψε συνολικά εννέα τουρκικά αεροσκάφη -τρεις σχηματισμούς από δύο F-16 ο καθένας και τρία μεμονωμένα μη επανδρωμένα UAVs- σε βορειοανατολικό, κεντρικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο. Τέσσερα από τα τουρκικά μαχητικά ήταν οπλισμένα.
Ο απολογισμός ήταν δέκα παραβάσεις κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών (3 από τα μαχητικά και 7 από τα drones) και δέκα παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, όλες από τα F-16. Σημειώθηκαν μάλιστα δύο εμπλοκές με τα τουρκικά αεροσκάφη. Εκεί, στις σκληρές εμπλοκές πάνω από το Αιγαίο, κρίνεται η υπεράσπιση της πατρίδας. Οχι σε πρόχειρα στημένα, φτηνά κομματικά σκηνικά, που σκοπό έχουν να εξαπατήσουν άλλη μία φορά τους Ελληνες πολίτες προτού ανοίξουν οι κάλπες.
Ωμή τουρκική πρόκληση με αρχειακά έγγραφα από την περίοδο 1919-1922
Σε νέα ευθεία πρόκληση κατά της Ελλάδας προχώρησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, δημοσιοποιώντας αρχειακά έγγραφα και φωτογραφίες από την περίοδο 1919-1922. Η Αγκυρα ισχυρίζεται ότι το υλικό αυτό αποκαλύπτει δήθεν σφαγές αμάχων και συστηματική πολιτική καταστροφής από τον Ελληνικό Στρατό, εστιάζοντας σε επεισόδιο κοντά στην Προύσα. Η κίνηση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Ερχεται ως συνέχεια των εμπρηστικών ανακοινώσεων της 9ης Σεπτεμβρίου, όταν με αφορμή την επέτειο της καταστροφής της Σμύρνης, ο Ταγίπ Ερντογάν πανηγύριζε για την απαλλαγή από την «εχθρική κατοχή».
Την ίδια ώρα, η τουρκική διπλωματία κατήγγειλε ανερυθρίαστα «προμελετημένες σφαγές» και πρακτικές καμένης γης από τις Ελληνικές Δυνάμεις στη Δυτική Μικρά Ασία, επιχειρώντας να αντιστρέψει πλήρως τους ρόλους του θύτη και του θύματος. Αυτό το τουρκικό θράσος, όμως, δεν τροφοδοτείται μόνο από την αναθεωρητική μανία της γείτονος, αλλά βρίσκει πρόθυμους συμμάχους μέσα στην ίδια την Αθήνα.
Εγχώριοι ακαδημαϊκοί προσφέρουν απλόχερα πυρομαχικά στην προπαγάνδα της Αγκυρας, λειτουργώντας ως ανέλπιστοι συνήγοροι αποδόμησης της ιστορικής αλήθειας. Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη -τον Ιούλιο- εμφάνιση του καθηγητή Θανάση Διαμαντόπουλου στην κρατική τηλεόραση. Από τη συχνότητα της ΕΡΤ και εν ώρα μετάδοσης στρατιωτικής παρέλασης στη Γαλλία, ο πανεπιστημιακός και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής μίλησε για μαζικούς βιασμούς και φρικαλεότητες στρατιωτών, αξιώνοντας από την ελληνική Πολιτεία να αναγνωρίσει επίσημα «εγκλήματα πολέμου» στη Μικρά Ασία.
Οπως ήταν αναμενόμενο, τα τουρκικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, με πρώτο το δίκτυο TRT, άρπαξαν αμέσως την ευκαιρία. Παρουσίασαν τις δηλώσεις του καθηγητή ως «επίσημη παραδοχή της Ελλάδας» για ωμότητες στην Ανατολία, κάνοντας σημαία τις αναφορές του για να επιβάλουν τη βολική θεωρία των αμοιβαίων ευθυνών και να ζητήσουν ακόμα και συγγνώμη.
Με τέτοια ερείσματα που κατασκευάζονται ανενόχλητα εντός των τειχών, το τουρκικό καθεστώς βρίσκει πρόσφορο έδαφος να ξεπλένει τη Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού, την πυρπόληση της Σμύρνης και τον ξεριζωμό, μετατρέποντας τις ανιστόρητες αιτιάσεις του σε καθημερινό διπλωματικό εργαλείο.
Θυμήθηκε (ξαφνικά) τα 12 ν.μ. νότια της Κρήτης
Η εθνική κυριαρχία δεν ασκείται με δόσεις ούτε τεμαχίζεται σε βολικές εκλογικές φέτες. Οταν το Μέγαρο Μαξίμου συνεχίζει να διακινεί διαρροές για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αποκλειστικά «νότια και δυτικά της Κρήτης», δεν ασκεί εξωτερική πολιτική.
Ευτελίζει την ίδια την υπόσταση της χώρας. Κάθε φορά που πλησιάζουν κάλπες και η κυβερνητική φθορά χτυπάει κόκκινο, η επικράτεια σαλαμοποιείται. Αναζητούνται εναγωνίως εκείνα τα σημεία του χάρτη όπου η άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων μας δεν θα ενοχλήσει την Αγκυρα, μετατρέποντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε προεκλογικό αντίδωρο.
Κι όμως, η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα -και η κυβέρνηση την απαρέγκλιτη υποχρέωση- να κηρύξει τα 12 ναυτικά μίλια σε όλο το εύρος της πατρίδας, ενιαία και αδιαίρετα, αφού πρώτα κλείσει τους κόλπους και χαράξει τις ευθείες γραμμές βάσης σε ολόκληρη την επικράτεια.
Οτιδήποτε άλλο συνιστά έμμεση υποταγή στο τουρκικό casus belli. Αυτή ακριβώς η φοβική συμπεριφορά του επιλεκτικού αυτοπεριορισμού είναι που έχει αποθρασύνει την Τουρκία. Το πού οδηγεί ο κατευνασμός το είδαμε με τον πιο ωμό τρόπο στην Κάσο, όταν τουρκικά πολεμικά πλοία έφτασαν να παρατάσσονται στα όρια των 6 ναυτικών μιλίων έξω από την Κάσο και την Κάρπαθο, εμποδίζοντας απροκάλυπτα τις κινήσεις και τις έρευνες της πατρίδας μας.
Οταν υποχωρείς εκ των προτέρων για να μη δυσαρεστήσεις τον επιβουλέα, εκείνος δεν πείθεται από τη «μετριοπάθειά» σου, αλλά αποχαλινώνεται και προελαύνει. Η πατρίδα δεν αντέχει άλλο εμπόριο με τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Ή προασπίζεσαι τα σύνορα παντού με στιβαρότητα και ενιαία στρατηγική ή αποδέχεσαι τον ρόλο του φοβικού θεατή στο ίδιο σου το σπίτι.
https://www.dimokratia.gr/