Το Μέγαρο Μαξίμου πανηγυρίζει για τα greek statistics και την «εικονική πραγματικότητα» του προϋπολογισμού και το 7,5% των πολιτών δυσκολεύεται να εξασφαλίσει τα βασικά, με τη σοβαρή έλλειψη τροφής να «σπάει» όλα τα αρνητικά ρεκόρ της τελευταίας επταετίας.
Σε μια Ελλάδα που, σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα και τα επικοινωνιακά σόου των υπουργών, διανύει μια περίοδο ισχυρής ανάπτυξης και ευημερίας, οι επίσημοι και αψευδείς αριθμοί της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) έρχονται να προσγειώσουν ανώμαλα το Μέγαρο Μαξίμου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών, η διατροφική ανασφάλεια στη χώρα καταγράφει ανησυχητική και επικίνδυνη αύξηση, φέρνοντας ολοένα και περισσότερους πολίτες αντιμέτωπους με την εφιαλτική αδυναμία να καλύψουν ακόμη και τις στοιχειώδεις διατροφικές τους ανάγκες.
Ειδικότερα, το 7,5% του πληθυσμού αντιμετώπισε μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής, αυξημένο από το 7% της αμέσως προηγούμενης χρονιάς, αποδεικνύοντας ότι η ακρίβεια ροκανίζει τα εισοδήματα. Ακόμη πιο σοκαριστική, ωστόσο, είναι η εξέλιξη του δείκτη της σοβαρής ανεπάρκειας τροφής —η κατάσταση δηλαδή κατά την οποία συμπολίτες μας αναγκάστηκαν να περάσουν ολόκληρη ημέρα χωρίς φαγητό εξαιτίας της απόλυτης οικονομικής αδυναμίας. Ο δείκτης αυτός εκτινάχθηκε στο 1,7%, καταγράφοντας το υψηλότερο ποσοστό από το 2019, έτος κατά το οποίο η ΕΛΣΤΑΤ ξεκίνησε να ενσωματώνει τα σχετικά κριτήρια του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) των Ηνωμένων Εθνών. Πρόκειται για μια τραγική ομολογία αποτυχίας μιας πολιτικής που αφήνει απροστάτευτα τα ευάλωτα στρώματα και τη μεσαία τάξη, καταδικάζοντάς τα σε καθεστώς πρωτοφανούς επισιτιστικού αποκλεισμού.
Οι επώδυνες ευρωπαϊκές συγκρίσεις και το ναυάγιο της κοινωνικής πολιτικής – Τι αποκαλύπτουν τα στοιχεία για το πραγματικό κόστος του «success story» του Κυριάκου Μητσοτάκη
Η συστηματική προσπάθεια της κυβέρνησης να κρύψει κάτω από το χαλί την καλπάζουσα ακρίβεια και τη διευρυνόμενη κοινωνική εξαθλίωση πέφτει οριστικά στο κενό όταν η ίδια η επίσημη στατιστική υπηρεσία της χώρας αποτυπώνει την υστέρηση της Ελλάδας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η απόκλιση από χώρες όπως η Ιταλία, όπου ο αντίστοιχος δείκτης σοβαρής ανεπάρκειας κυμαίνεται σε συντριπτικά χαμηλότερα επίπεδα, εκθέτει ανεπανόρθωτα τους κυβερνητικούς χειρισμούς και αποδομεί το αφήγημα περί δήθεν «σύγκλησης με την Ευρώπη».
Την ίδια ώρα που οι πολίτες αναγκάζονται καθημερινά να παραλείπουν γεύματα, να περιορίζουν δραστικά την ποσότητα του φαγητού στο τραπέζι τους ή να μετρούν τις μέρες της πείνας εξαιτίας της ασύδοτης ακρίβειας σε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, οι θεσμικοί θριαμβολογίες του πρωθυπουργού και του οικονομικού επιτελείου ηχούν ως ωμός εμπαιγμός. Η διατροφική ανασφάλεια δεν αποτελεί πλέον ένα περιθωριακό ή παροδικό φαινόμενο, αλλά συνιστά το δομικό και αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός μοντέλου διακυβέρνησης που προστατεύει και ευνοεί τα ολιγοπώλια, αφήνοντας το διαθέσιμο εισόδημα έρμαιο στις ορέξεις της αγοράς. Όσες επικοινωνιακές ασπίδες, επιδόματα-ψίχουλα και προπαγανδιστικά φίλτρα κι αν επιστρατεύσει το Μαξίμου, η πείνα, η στέρηση και η αγωνία στα ελληνικά νοικοκυριά συνιστούν το αδιάψευστο τεκμήριο μιας πολιτικής κακοδιαχείρισης που οδηγεί τη χώρα σε ολικό κοινωνικό αδιέξοδο.
https://periodista.gr/