Ένας μύθος έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα (φυσικά με την βοήθεια των ΜΜΕ), ο οποίος λέει ότι η χώρα δανείζεται φθηνά επειδή αποπληρώνει νωρίτερα τα χρέη της ενώ στην πραγματικότητα η σειρά είναι ανάποδη.
Η χώρα βγήκε ξανά στις αγορές με την «πλάτη» και την εγγύηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των ευρωπαϊκών μηχανισμών, και εκεί χτίστηκε το αφήγημα της «ωφέλιμης» πρόωρης εξόφλησης.
Χωρίς την εγγύηση της ΕΚΤ το Δημόσιο δεν ορίζει από μόνο του ούτε το πόσο θα δανειστεί ούτε από ποιον.
Η αγορά δέχεται τα ελληνικά ομόλογα με χαμηλό επιτόκιο επειδή ξέρει ποιος «κάθεται» από πίσω.
Η Ελλάδα έχει διαθέσει συνολικά περίπου 36 δισεκατομμύρια ευρώ για πρόωρες αποπληρωμές δημόσιου χρέους κατά την περίοδο 2019–2025 και για το τρέχον έτος (2026) και υλοποιεί ένα μεγάλο πρόγραμμα πρόωρης εξόφλησης δανείων συνολικού ύψους 12,84 έως 13 δισεκατομμυρίων ευρώ. Συνολικά δηλαδή θα δοθούν 49 δισ. ευρώ!
Ένα κολοσσιαίο ποσό το οποίο αν χρησιμοποιούνταν στην ελληνική οικονομία με ορθή διαχείριση θα μετασχημάτιζε την ελληνική οικονομία και θα της πρόσφερε μοναδικές παραγωγικές δυνατότητες.
Όπως ήδη έχει αναφέρει το pronews.gr υπάρχουν και άλλα 44 δισ. ευρώ αναξιοποίητα που έχουν την μορφή υπερ-πλεονασμάτων, μόνο για τα τελευταία τρία έτη.
Από αυτά πολύ λίγα επιστρέφουν στους Έλληνες πολίτες και υπό την μορφή… επιδομάτων, δηλαδή κάτι σαν «πιστολιές στον αέρα» καθώς δεν προσφέρουν τίποτα στην οικονομία.
Κάθε ευρώ που φεύγει νωρίτερα για δόση του 2029 ή του 2033 είναι ευρώ που δεν μένει σε επενδύσεις, οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα, βιομηχανία και ρευστότητα επιχειρήσεων.
Μια παραγωγική οικονομία αποπληρώνει χρέος από το εισόδημα που δημιουργεί.
Εδώ η σειρά αντιστράφηκε: Πρώτα το ταμείο αδειάζει προς τους πιστωτές, και η παραγωγική βάση καλείται να ακολουθήσει, για να το «ξαναγεμίσει».
Την πρόωρη εξόφληση τη χαιρετούν οι δανειστές, γιατί μειώνεται ο επιτοκιακός κίνδυνος και βελτιώνεται η δομή του δικού τους χρέους.
Ο πολίτης δεν αποκομίζει κανένα κέρδος. Το πλεόνασμα προκύπτει από κάτι που δεν έγινε δρόμος, νοσοκομείο, παιδεία ή εργοστάσιο.
Το επιτόκιο, λοιπόν, δεν είναι βαθμός καλής οικονομικής διαγωγής. Είναι η τιμή μιας εγγύησης. Όσο η ΕΚΤ δέχεται τον τίτλο και οι μηχανισμοί υπογράφουν η δημοπρασία βγαίνει.
Αν η εγγύηση αποσυρθεί, η πρόωρη αποπληρωμή δεν θα συγκρατήσει το spread. Θα δανειζόμαστε με υπερπολλαπλάσια επιτόκια που είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν.
Χωρίς την ΕΚΤ μεσεγγυητή δεν θα δανειστούμε ούτε ένα ευρώ.
Κυριολεκτικά δηλαδή η χώρα υπάρχει λόγω της ΕΚΤ και όμως περνούν το αφήγημα στον κόσμο ότι «όλα πάνε καλά» και η ελληνική οικονομία που δεν παράγει τίποτα είναι… top και μας «ζηλεύουν» Αμερικανοί, Γερμανοί και ίσως και οι Κινέζοι.
pronews.gr