Τι σημαίνει, όμως, αυτό στην πράξη; Η απάντηση βρίσκεται στις καθημερινές στερήσεις, όπου η Ελλάδα εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ στην αδυναμία συμμετοχής σε δραστηριότητες αναψυχής – πάνω από έναν στους τέσσερις.
Σύμφωνα με τη φετινή έκθεση της Eurostat για τις συνθήκες διαβίωσης στην ΕΕ, το 2025 το 12,1% των κατοίκων δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να συμμετέχει τακτικά σε δραστηριότητες αναψυχής (από 3,9% στην Κροατία έως 27,3% στην Ελλάδα), ενώ το 27,5% δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά μια εβδομάδα διακοπών μακριά από το σπίτι ανά έτος (από 10,6% στο Λουξεμβούργο έως 61,4% στη Ρουμανία).
Το 87,1% όσων ζουν στην Ελλάδα είχε δυσκολία να τα βγάλει πέρα το 2025 – Το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ
Η οικονομική δυσχέρεια επηρεάζει επίσης τη διατροφή και την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Το 8,5% των κατοίκων δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να καταναλώνει ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι (ή χορτοφαγικό ισοδύναμο) κάθε δεύτερη μέρα (από 1,2% στην Κύπρο έως 18,1% στη Ρουμανία) και ένα 2,0% αδυνατούσε να έχει οικιακή σύνδεση στο διαδίκτυο (από 0,1% στη Φινλανδία έως 6,2% στη Ρουμανία).
Eurostat: Τα στοιχεία για το 2025 – Ιδιαιτέρως ευάλωτα τα παιδιά
Η στέρηση δεν πλήττει όλους εξίσου, ενώ τα παιδιά αποδεικνύονται ιδιαιτέρως ευάλωτα. Το 2025, το 7,9% των παιδιών αντιμετώπιζε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, ενώ στον ευρύτερο δείκτη του κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, το ποσοστό τους έφτανε το 24,3%.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση στην ΕΕ αντιμετώπισε το 6,3%, λίγο μειωμένο από 6,4% το 2024. Ανά κατηγορία, το ποσοστό στις γυναίκες ήταν υψηλότερο σε σχέση με τους άνδρες (6,6% έναντι 6,0%). Ακριβώς το ίδιο ποσοστό (6,3%) κατέγραψαν όσοι βρίσκονταν σε ηλικία εργασίας και αρκετά χαμηλότερο οι ηλικιωμένοι (4,9%).
Τα παιδιά αντιμετώπιζαν τον υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού σε περίπου τις μισές χώρες της ΕΕ. Στο σύνολο της Ένωσης, το χαμηλότερο ποσοστό όσων διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2025 κατεγράφη στις ηλικίες 65+ (18,8%).
Στην Ισπανία, το ποσοστό για τα παιδιά (33,8%) ήταν 8,1 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το αμέσως επόμενο ποσοστό (25,7% για τα άτομα σε ηλικία εργασίας). Στη Δανία, στην Ολλανδία και στη Φινλανδία, τα άτομα σε ηλικία εργασίας παρουσίαζαν το υψηλότερο ποσοστό κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Σε εννέα χώρες της ΕΕ, οι ηλικιωμένοι αντιμετώπιζαν τον υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Στην Κροατία, το ποσοστό για τους ηλικιωμένους (40,0%) ήταν 24,3 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το αμέσως υψηλότερο ποσοστό (15,7% για τα παιδιά).
Να σημειωθεί ότι στα παιδιά ηλικίας από 3 ετών έως την έναρξη της υποχρεωτικής εκπαίδευσης που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό αναλογούν λιγότερες ώρες τυπικής φροντίδας ή εκπαίδευσης. Ανάμεσα σε όσα συμμετέχουν έστω μία ώρα την εβδομάδα, στο 70% εξ αυτών αναλογούν 25 ώρες ή περισσότερες, έναντι 79% των παιδιών που δεν κινδυνεύουν.