20 Νοε 2026

Η «ποδοσφαιροποίηση» της πολιτικής και η οργή του 40% – Το υπέρ πάντων κυνήγι της έδρας που διαλύει την εμπιστοσύνη των πολιτών

 

Μέσα στον ορυμαγδό των πολιτικών εξελίξεων, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και ταυτόχρονα ανησυχητικά στοιχεία όλων των δημοσκοπήσεων, το οποίο φαίνεται να περνάει σταθερά «στο ντούκου», είναι αυτό που αποκαλύπτει το τρομακτικό μέγεθος της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος.

Η ακτινογραφία της κοινής γνώμης είναι σοκαριστική: το 40% των ερωτώμενων γυρίζει την πλάτη στην κάλπη και τους θεσμούς, θεωρώντας σχεδόν άχρηστους όλους τους πολιτικούς και τα κόμματα. Πρόκειται για ένα ηχηρό σήμα κινδύνου, μια «βόμβα» στα θεμέλια της αντιπροσώπευσης, η οποία θα έπρεπε να προβληματίσει έντονα και να προκαλέσει κρύο ιδρώτα σε όλα τα κομματικά επιτελεία.

Η απαξίωση αυτή δεν προέκυψε τυχαία· χτύπησε «ταβάνι» τα τελευταία χρόνια, τροφοδοτούμενη από όλο αυτό το κυνικό «νταραβέρι» των μετακινήσεων βουλευτών από το ένα κόμμα στο άλλο, που θυμίζει περισσότερο χρηματιστήριο αξιών παρά πολιτική αντιπαράθεση.

Το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό: βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν ξαφνικά στο πλευρό του Κασσελάκη και από εκεί, με μια ακατανόητη πολιτική ελαφρότητα, μεταπήδησαν στο ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα, δεκάδες βουλευτές επέλεξαν την οδό της ανεξαρτητοποίησης, παραμένοντας σε μια ιδιότυπη «αίθουσα αναμονής», περιμένοντας απλώς το σήμα από την οδό Αμαλίας για την τελική τους προσχώρηση στην ΕΛΑΣ.

Χαρακτηριστική της απόλυτης ιδεολογικής σύγχυσης είναι και η περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη. Μια πολιτικός που είχε εγκαταλείψει εδώ και 15 χρόνια το ΠΑΣΟΚ, φτάνοντας στο σημείο να προκαλεί το κοινό αίσθημα με ακραίες αναρτήσεις, ευχόμενη ακόμα και τον θάνατο του Γιώργου Παπανδρέου, επέστρεψε τώρα «με δόξα και τιμή» στη Χαριλάου Τρικούπη. Η υποδοχή της από τον Νίκο Ανδρουλάκη έγινε με πανηγυρικό τρόπο, σαν να μην μεσολάβησε ποτέ αυτή η περίοδος της τοξικότητας.

Είναι πλέον φανερό ότι τόσες πολλές και απροκάλυπτες μεταγραφές δεν γίνονται ούτε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Όλο αυτό το θολό και ηθικά διάτρητο σκηνικό πυροδότησε την καθολική αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος από μια κοινωνία που νιώθει θεατής στο ίδιο έργο.

Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει πλέον πειστεί και θεωρεί τους βουλευτές στυγνούς επαγγελματίες, που δεν δίνουν δεκάρα για τα προβλήματα του πολίτη και ενδιαφέρονται μόνο για τα προνόμια και την ασφάλεια που τους εξασφαλίζει η βουλευτική έδρα.

https://radar.gr/