Στα «κάγκελα» φέρονται να βρίσκονται πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που πρόσκεινται στον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον στηρίζουν πολιτικά εδώ και δεκαετίες, μετά το δημόσιο «άδειασμα» που επιφύλαξε ο Νίκος Ανδρουλάκης στον πρώην πρόεδρο του κόμματος, με αφορμή την παρέμβασή του... στο «Βήμα» για την ελληνική διπλωματική παρουσία στον ΟΗΕ και τη θετική αποτίμηση της τοποθέτησης του Κυριάκου Μητσοτάκη για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Το "άδειασμα" Ανδρουλάκη σε Βενιζέλο
Η παρέμβαση Βενιζέλου φαίνεται πως ενόχλησε την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να επιλέγει να απαντήσει, έστω και εμμέσως, από το βήμα της Επιτροπής Διεύρυνσης. Χωρίς να κατονομάσει τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, φρόντισε να στείλει ένα μήνυμα με σαφή πολιτικό αποδέκτη.
«Διαβάζω για επιτυχία του πρωθυπουργού. Το καθήκον του έκανε. Η επιτυχία κρίνεται από τα αποτελέσματα», ανέφερε χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να αποδομήσει το θετικό πρόσημο που απέδωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην παρουσία του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ.
Μόνο που, όπως σχολιάζουν με νόημα στελέχη που βρίσκονται κοντά στον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, άλλο πράγμα είναι η κριτική στην κυβερνητική εξωτερική πολιτική και άλλο η αναγνώριση μιας εθνικής τοποθέτησης στη διεθνή σκηνή. Άλλωστε, όπως επισημαίνουν, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έσπευσε να δώσει συγχωροχάρτι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά υπογράμμισε την ανάγκη να στηρίζεται ο εκάστοτε Έλληνας εκπρόσωπος όταν υπερασπίζεται τις εθνικές θέσεις, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης.
"Αχαριστία" καταλογίζουν στον Ανδρουλάκη - Του θυμίζουν ποιος τον έκανε γραμματέα
Σύμφωνα με πληροφορίες του parapolitika.gr, οι αιχμές Ανδρουλάκη έχουν προκαλέσει έντονη οργή σε βενιζελικά στελέχη ανά την επικράτεια, τα οποία δεν κρύβουν την ενόχλησή τους για τη συμπεριφορά του σημερινού προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, ορισμένοι κάνουν ευθέως λόγο για «πολιτική αχαριστία», υπενθυμίζοντας ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν εκείνος που επέλεξε τον Νίκο Ανδρουλάκη για τη θέση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, ακόμη και κόντρα στις εισηγήσεις στελεχών της δικής του εσωκομματικής ομάδας.
Και δεν μένουν μόνο σε αυτό. Όπως επισημαίνουν, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στάθηκε πολιτικά και οργανωτικά στο πλευρό του Νίκου Ανδρουλάκη και στις εσωκομματικές αναμετρήσεις για την ηγεσία, συμβάλλοντας, κατά την εκτίμησή τους, στη διαμόρφωση των συσχετισμών που τον οδήγησαν στην προεδρία.
«Δεν μπορεί να ξεχνά τόσο εύκολα ποιοι τον στήριξαν όταν τους είχε ανάγκη», είναι το νόημα των αντιδράσεων που καταγράφονται στο βενιζελικό στρατόπεδο, με τη δυσαρέσκεια να μην περιορίζεται σε έναν στενό κύκλο στελεχών της Αθήνας, αλλά να εκτείνεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, και σε οργανώσεις της περιφέρειας.
Το στοιχείο που προκαλεί ιδιαίτερη ενόχληση είναι ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να διαφοροποιηθεί δημόσια από έναν πρώην πρόεδρο που, παρά τις κατά καιρούς επιμέρους διαφωνίες, δεν έχει πάψει να αποτελεί σημαντικό πολιτικό σημείο αναφοράς για ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ.
Ανοίγει εσωκομματικό μέτωπο την ώρα που ο Ανδρουλάκης μιλά για διεύρυνση;
Το πολιτικό παράδοξο είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να εκπέμψει μήνυμα ενότητας και διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που, όπως παρατηρούν έμπειρα κομματικά στελέχη, η διεύρυνση δεν μπορεί να αφορά αποκλειστικά την προσέλκυση νέων προσώπων, την ίδια στιγμή που δημιουργούνται εστίες δυσαρέσκειας στο εσωτερικό του κόμματος.
Το ερώτημα πλέον είναι εάν πρόκειται για μια στιγμιαία ανταλλαγή αιχμών ή εάν η συγκεκριμένη αντιπαράθεση αποτελεί την αφετηρία μιας βαθύτερης ρήξης ανάμεσα στην ηγεσία Ανδρουλάκη και σε στελέχη που εξακολουθούν να έχουν ως πολιτική αναφορά τον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Σε κάθε περίπτωση, όσοι γνωρίζουν τις εσωκομματικές ισορροπίες του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται ότι η δυσαρέσκεια των βενιζελικών δεν είναι μια λεπτομέρεια που μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Γιατί μπορεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να επιδιώκει να εμφανίζεται ως ο αδιαμφισβήτητος εκφραστής της σημερινής παράταξης, ωστόσο οι παλιές πολιτικές σχέσεις, οι συμμαχίες και κυρίως οι εσωκομματικοί λογαριασμοί δεν σβήνουν με μια αποστροφή από το βήμα μιας κομματικής εκδήλωσης.
Και, όπως φαίνεται, κάποιοι στο βενιζελικό στρατόπεδο έχουν αρχίσει ήδη να του το υπενθυμίζουν.
Το βέβαιο είναι ότι η δημόσια διαφοροποίηση Ανδρουλάκη από τον Βενιζέλο άνοιξε μια συζήτηση που μόνο βολική δεν είναι για τη Χαριλάου Τρικούπη. Και μένει να φανεί εάν η ενόχληση θα περιοριστεί στα παρασκηνιακά σχόλια ή εάν θα αποκτήσει και πολιτική συνέχεια.
https://www.parapolitika.gr/