Πολιτική ομπρέλα
Η ανησυχία δεν αφορά μόνο την πιθανότητα αλλαγής πρωθυπουργού ή αρχηγού στο κόμμα.
Αφορά κυρίως το ενδεχόμενο να αλλάξουν οι όροι με τους οποίους μοιράζεται η πολιτική επιρροή στο εσωτερικό της παράταξης.
Γιατί όσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στο τιμόνι, οι συγκεκριμένοι κύκλοι διαθέτουν μια ισχυρή πολιτική ομπρέλα.
Η παρουσία τους στο κυβερνητικό σχήμα και στους μηχανισμούς του Μαξίμου συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με την προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού.
Τι θα συμβεί, όμως, όταν αυτή η προστασία πάψει να υπάρχει καθώς ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε πως αν χάσει φεύγει.
Κοινή γραμμή
Σύμφωνα με τις πληροφορίες και τις εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στο παρασκήνιο, οι συγκεκριμένοι κύκλοι επιχειρούν να διαμορφώσουν κοινή γραμμή για την επόμενη ημέρα.
Δεν θέλουν να βρεθούν απροετοίμαστοι μπροστά σε μια ενδεχόμενη αλλαγή ηγεσίας, ούτε να αντιμετωπίσουν απομονωμένοι τις ανακατατάξεις που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν.
Αντιλαμβάνονται ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς ένας κυβερνητικός μηχανισμός, αλλά μια ιστορική παράταξη με εσωτερικές αναφορές, παραδοσιακές ισορροπίες και κομματικά δίκτυα που δεν εξαφανίστηκαν επειδή ο σημερινός πρωθυπουργός επέλεξε να τα αφήσει σε δεύτερο πλάνο.
Ο φόβος των καραμανλικών
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγάλη τους αγωνία. Οι καραμανλικοί και οι παραδοσιακές δυνάμεις της ΝΔ εξακολουθούν να διαθέτουν πολιτικές αναφορές και ερείσματα μέσα στην κομματική βάση.
Και η σχέση τους με τους εκσυγχρονιστές του σημιτικού ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα θερμή.
Αντιθέτως, για ένα σημαντικό τμήμα της παραδοσιακής νεοδημοκρατικής παράταξης, η διείσδυση στελεχών με πασοκικό παρελθόν στον κυβερνητικό μηχανισμό αποτέλεσε εξαρχής μια δύσκολη πολιτική συγκατοίκηση.
Όσο ο Μητσοτάκης ελέγχει το παιχνίδι, οι αντιδράσεις μπορούν να συγκρατούνται. Σε μια μεταβατική περίοδο, όμως, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.
Η κομματική βάση ενδέχεται να ζητήσει επαναπροσδιορισμό της φυσιογνωμίας της ΝΔ, ενώ οι παραδοσιακοί μηχανισμοί θα διεκδικήσουν μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης ηγετικής κατάστασης.
Οι ακροκεντρώοι
Και τότε οι σημερινοί ισχυροί του Μαξίμου θα πρέπει να εξηγήσουν στους αυριανούς οικοδεσπότες γιατί πρέπει να συνεχίσουν να έχουν θέση στο σπίτι.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να σε τοποθετεί ο πρωθυπουργός σε μια θέση ευθύνης και εντελώς διαφορετικό να πρέπει να εξασφαλίσεις την πολιτική αποδοχή μιας κομματικής βάσης που δεν σε θεωρεί απαραίτητα δικό της άνθρωπο.
Οι ακροκεντρώοι, οι μεταρρυθμιστές και οι ΠΑΣΟΚογενείς γνωρίζουν ότι σε μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να μετατραπούν από πρωταγωνιστές σε εύκολους στόχους.
Η πολιτική τους επιρροή, που σήμερα μοιάζει ισχυρή λόγω της πρόσβασης στην εξουσία, θα δοκιμαστεί στην πράξη.
Και δεν αποκλείεται κάποιοι να βρεθούν αντιμέτωποι με μια ιδιαίτερα άβολη πραγματικότητα: να χάσουν την πολιτική προστασία που τους εξασφάλιζε η παρουσία του Μητσοτάκη και να πρέπει να επιστρέψουν στην αναζήτηση νέας πολιτικής στέγης.
Αναζητούν δικό τους άνθρωπο
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, βρίσκεται ένα βήμα παραπέρα.
Οι συζητήσεις για την επόμενη ημέρα δεν φαίνεται να περιορίζονται στη δημιουργία ενός άτυπου μετώπου αυτοπροστασίας.
Στο παρασκήνιο υπάρχει και η ανάγκη να αποκτήσουν λόγο και παρέμβαση στη διαδικασία διαδοχής.
Να μη μείνουν απλοί θεατές μιας αναμέτρησης στην οποία θα κριθεί όχι μόνο ποιος θα αναλάβει την ηγεσία της ΝΔ, αλλά και ποιοι θα διατηρήσουν την πρόσβασή τους στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι φιλοδοξούν να επιβάλουν δικό τους αρχηγό. Μπορεί να τους αρκεί να στηρίξουν έναν υποψήφιο που θα εγγυηθεί τη συνέχιση της πολιτικής τους παρουσίας.
Έναν άνθρωπο που θα διατηρήσει ανοιχτούς τους διαύλους με το μεταρρυθμιστικό Κέντρο και δεν θα επιχειρήσει να ανατρέψει τις ισορροπίες που διαμορφώθηκαν επί Μητσοτάκη.
Μια τέτοια στρατηγική θα τους επέτρεπε να διαπραγματευτούν από καλύτερη θέση.
Να εμφανιστούν ως υπολογίσιμη δύναμη, να μετρήσουν επιρροή, να εξασφαλίσουν συμμαχίες και, κυρίως, να αποφύγουν την πολιτική απομόνωση. Γιατί ένας προς έναν μπορεί να είναι ευάλωτοι.
Ως οργανωμένο πολιτικό μπλοκ, όμως, θα έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν ανταλλάγματα και εγγυήσεις.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν μπορούν πράγματι να συγκροτήσουν ένα ενιαίο μέτωπο.
Οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι διαφορετικές διαδρομές και οι ανταγωνισμοί στο εσωτερικό αυτού του οικοσυστήματος δεν αποτελούν αμελητέα εμπόδια.
Άλλο να συμφωνείς ότι θέλεις να διατηρήσεις την πολιτική σου θέση και άλλο να συμφωνήσεις ποιος θα είναι εκείνος που θα σε εκπροσωπήσει.
Η ΝΔ δεν είναι ιδιοκτησία του Μαξίμου
Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαμόρφωσε ένα ευρύ πολιτικό σχήμα, στο οποίο συνυπάρχουν παραδοσιακά στελέχη της Δεξιάς, κεντρώοι, πρώην πασοκικοί και τεχνοκρατικά πρόσωπα.
Αυτή η διεύρυνση αποτέλεσε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της πρωθυπουργίας του. Δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι θα επιβιώσει με τους ίδιους όρους μετά την αποχώρησή του.
Γιατί η ΝΔ δεν είναι ιδιοκτησία του Μαξίμου και η κομματική της βάση δεν πρόκειται να παρακολουθεί επ' αόριστον χωρίς αντιδράσεις την ανακατανομή της εξουσίας. Οι πολιτικές ισορροπίες που σήμερα θεωρούνται δεδομένες μπορεί αύριο να ανατραπούν.
Πως θα… τρουπώσουν
Τα «ορφανά του Σημίτη», λοιπόν, φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται πως πλησιάζει η ώρα να οργανώσουν την πολιτική τους άμυνα. Δεν γνωρίζουν πότε θα ανοίξει πραγματικά η συζήτηση για τη διαδοχή, γνωρίζουν όμως ότι όταν ανοίξει, δεν θα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για δεύτερες σκέψεις.
Και το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα διαδεχθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Είναι ποιοι από τους σημερινούς συνομιλητές του θα εξακολουθούν να έχουν θέση στο τραπέζι όταν εκείνος δεν θα βρίσκεται πλέον στην κεφαλή του. Γιατί τότε οι μουσαφίρηδες θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να παραμείνουν στο σπίτι χωρίς τον οικοδεσπότη που τους άνοιξε την πόρτα.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr