10.2.18

Πώς υπολογίζονται οι τιμές των φαρμάκων;...


Το τελευταίο προϊόν υπό καθεστώς διατίμησης στην απελευθερωμένη ελληνική αγορά, παραμένει το φάρμακο, με...

μια σειρά ρυθμίσεων και αλλαγών επί της τελευταίας αγορανομικής διάταξης που είχε θεσμοθετηθεί γι΄ αυτό, το 1989.

Από τότε , το σύστημα έχει υποστεί περί τις 80 μικρές ή μεγάλες τροποποιήσεις, που ξεκινούν από τον πρωταρχικό τρόπο κοστολόγησης των φαρμάκων και τις παραμέτρους που λαμβάνονται υπόψιν για τη διαμόρφωση τιμής, μέχρι τη σημερινή νομοθεσία που υπολογίζει τις τιμές αναφοράς για την αποζημίωση από την κοινωνική ασφάλιση.

Όπως αναφέρει το healthmag.gr μέχρι το 2011, η τιμολόγηση των φαρμάκων, γινόταν από το υπουργείο Ανάπτυξης (Εμπορίου), στο οποίο λειτουργούσε ξεχωριστή διεύθυνση τιμών φαρμάκων. Εκεί, οι εκπρόσωποι των φαρμακευτικών υπέβαλαν τα αιτήματα κοστολόγησης των φαρμάκων τους - ανάλογα με τις προβλεπόμενες διατάξεις - και η υπηρεσία επεξεργαζόταν τα στοιχεία των εταιριών, προκειμένου να καταλήξει σε ένα σχέδιο δελτίου τιμών φαρμάκων.
Το σχέδιο αυτό, έπρεπε στη συνέχεια να συζητηθεί στην Επιτροπή Τιμών Φαρμάκων, και μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, η νομοθεσία προέβλεπε υπογραφή της σχετικής υπουργικής απόφασης και δημοσίευση των νέων τιμών εντός διημέρου.

Στην Επιτροπή Τιμών, μετείχαν εκτός από τους εκπροσώπους του υπουργείου Ανάπτυξης και Υγείας, εκπρόσωποι των υπουργείων Οικονομικών, Κοινωνικής Ασφάλισης, ο πρόεδρος του ΕΟΦ, εκπρόσωποι των τριών κλάδων της φαρμακευτικής βιομηχανίας και εκπρόσωποι των φαρμακοποιών.

Με τον ιδρυτικό νόμο του ΕΟΠΥΥ τον Φεβρουάριο του 2011, η αρμοδιότητα τιμολόγησης "πέρασε" στον ΕΟΦ και το πρώτο δελτίο τιμών εκδόθηκε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Σύμφωνα με το healthmag.gr στη διάρκεια όλων των ετών, τα εισαγόμενα φάρμακα έπαιρναν τιμή ίση με το μέσο όρο των τριών φθηνότερων τιμών της Ευρώπης, (με την εξαίρεση ενός σύντομου διαστήματος όπου η τιμολόγησηγινόταν με τη φθηνότερη τιμή της Ευρώπης, ρύθμιση που κατέπεσε από το ΣτΕ). Οι τιμές έπρεπε να επαληθευθούν τόσο από τις φαρμακευτικές, όσο και από τις δημόσιες υπηρεσίες. Τα εγχωρίως παραγόμενα όφειλαν να καταθέτουν κοστολογικά στοιχεία προς απόδειξη της αιτούμενης τιμής, ενώ τα γενόσημα, έπαιρναν τιμή που κυμαινόταν μεταξύ 80-90% της τιμής των πρωτοτύπων τους.

Υπό την πίεση της τρόικας, τον Ιανουάριο του 2013, καθιερώθηκε η επαλήθευση των φθηνότερων τιμών της Ευρώπης μέσω της πλατφόρμας EURIPID και OBIG, ενώ δημιουργήθηκε και ανάλογη ηλεκτρονική πλατφόρμα στον ΕΟΦ, για την ψηφιοποιημένη πλέον υποβολή των αιτήσεων στον οργανισμό. Και για τις περιπτώσεις που δεν κυκλοφορεί στην Ευρώπη η συσκευασία που προτείνεται για τη χώρα μας, προβλέπονται οι αναγωγές με τη χρήση επταψήφιου barcode, αντί του 9ψήφιου, με τον οποίο κυκλοφορεί τελικά το προϊόν στη χώρα μας.

Δύο χρόνια αργότερα, καθιερώθηκε η μείωση της τιμής των πρωτοτύπων κατά 50% όταν χάνεται η προστασία των δεδομένων τους και η μείωση της τιμής των γενοσήμων τους στο 65% της τιμής του πρωτοτύπου.

Οι μέχρι τώρα διαφοροποιήσεις που έχουν παρατηρηθεί στις προτεινόμενες τιμές από τις φαρμακευτικές και τις κρατικές υπηρεσίες εντοπίζονται στις χώρες επιλογής και τις αναγωγές που γίνονται, στις περιπτώσεις που οι τιμές δεν δημοσιοποιούνται και κρατούνται από τις μητρικές επιχειρήσεις, απόρρητες. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι φαρμακευτικές δεν δέχονται τους υπολογισμούς που προτείνονται από τις δημόσιες υπηρεσίες και προτείνονται άλλες χώρες...

Πηγή: HEALTHMAG.