Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην βρετανική κυβέρνηση καθώς 67 βουλευτές των Εργατικών ζητούν την παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ.
Συγκεκριμένα, τρεις βοηθοί υπουργών παραιτήθηκαν και...
ζήτησαν την παραίτηση του Στάρμερ, ενώ περισσότεροι από 55 βουλευτές των Εργατικών είχαν ήδη ζητήσει από τον πρωθυπουργό να ορίσει χρονοδιάγραμμα αποχώρησης και αυξάνονται συνεχώς.Η σειρά παραιτήσεων και δημόσιας αμφισβήτησης του πρωθυπουργού «σχεδόν σίγουρα» δείχνει συντονισμό και ενδέχεται να αποτελεί την αρχή μιας απόπειρας ανατροπής του από τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος.
Οι παραιτήσεις και οι δημόσιες δηλώσεις προέρχονται από συνεργάτες υπουργών όπως ο υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγκ, η υπουργός Περιβάλλοντος Έμμα Ρέινολντς και η υπουργός Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ.
Οι Times ανεβάζουν τις εκκλήσεις εναντίον του Στάρμερ σε πάνω από 60 βουλευτές, με την κρίση να επεκτείνεται πλέον πέρα από την παραδοσιακή αριστερή πτέρυγα του κόμματος.
Η πίεση εντάθηκε μετά την παραίτηση του Τζο Μόρις, κοινοβουλευτικού συνεργάτη του υπουργού Υγείας Γουές Στρίτινγκ, και του Τομ Ράτλαντ, συνεργάτη της υπουργού Περιβάλλοντος Έμμα Ρέινολντς.
Η Σάλι Τζέιμσον, συνεργάτιδα της υπουργού Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ, ζήτησε επίσης από τον Στάρμερ να παραιτηθεί ή να ορίσει χρονοδιάγραμμα αποχώρησης.
Το i Paper μετέδωσε επίσης ότι ο Στρίτινγκ ετοιμάζεται να παρέμβει δημόσια για το αν ο Στάρμερ μπορεί να παραμείνει στη θέση του, ενώ υπουργός δήλωσε στην εφημερίδα ότι η κατάσταση είναι πλέον «terminal» — δηλαδή πολιτικά μη αναστρέψιμη.
Το σημαντικό είναι ότι η ομιλία, που είχε στόχο να κλείσει το μέτωπο αμφισβήτησης, φαίνεται να είχε το αντίθετο αποτέλεσμα.
Ο Στάρμερ ανακοίνωσε πιο παρεμβατικές πολιτικές, όπως τη δυνατότητα πλήρους δημόσιας ιδιοκτησίας της τη χαλυβουργική εταιρεία (British Steel) και στενότερη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι δεν παρουσίασε πειστικό σχέδιο ριζικής αλλαγής.
Η Κάθριν Γουέστ, που είχε κινηθεί αρχικά προς πιθανή αμφισβήτηση, τελικά ζήτησε από τον Στάρμερ να ορίσει χρονοδιάγραμμα αποχώρησης έως τον Σεπτέμβριο.
Το βασικό ερώτημα τώρα είναι αν η πίεση θα περάσει από τους βουλευτές και τους κοινοβουλευτικούς συνεργάτες σε υπουργούς ή μέλη του υπουργικού συμβουλίου.
Αν αυτό συμβεί, η κρίση θα θυμίζει περισσότερο την πίεση που είχε οδηγήσει στην αποχώρηση του Μπόρις Τζόνσον, παρά μια απλή εσωκομματική διαμαρτυρία.
Τυπικά, πάντως, η διαδικασία αμφισβήτησης στους Εργατικούς δεν είναι απλή.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο της Κυβέρνησης, μια εκλογή ηγεσίας μπορεί να ξεκινήσει είτε αν παραιτηθεί ο αρχηγός είτε αν ένας αντίπαλος υποψήφιος συγκεντρώσει υπογραφές από το 20% των βουλευτών του Εργατικού Κόμματος.