Με τις ευλογίες της κερδοφορίας, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες μετατρέπουν τη βασική τραπεζική εξυπηρέτηση σε πηγή «εύκολου» πλουτισμού, αποσπώντας έως και 350 εκατ. ευρώ από τους Έλληνες καταναλωτές..
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Ενώ οι τράπεζες μοιράζουν 2,8 δισ. ευρώ στους μετόχους τους –με το μεγαλύτερο μέρος να καταλήγει σε ξένα funds–, δεν διστάζουν να επιβάλλουν νέο, οριζόντιο «χαράτσι» στον απλό πολίτη. Με την εισαγωγή υποχρεωτικών μηνιαίων συνδρομών για τη διατήρηση βασικών πακέτων συναλλαγών, οι συστημικές τράπεζες (Eurobank, Alpha Bank και πλέον σε τροχιά εφαρμογής η Πειραιώς) επιχειρούν να οικειοποιηθούν το δικαίωμα πρόσβασης του πελάτη στα ίδια του τα χρήματα. Πρόκειται για μια κίνηση που μετατρέπει τον τραπεζικό λογαριασμό από εργαλείο συναλλαγών σε μια μηχανή παραγωγής εσόδων που θα απομυζά εκατοντάδες εκατομμύρια από την ελληνική κοινωνία το 2026.
«Χρυσά» έσοδα από το τίποτα
Η επιβολή του μηνιαίου αντιτίμου —με 0,80 ευρώ ανά μήνα ανά πελάτη— δεν είναι μια τεχνική ανάγκη, αλλά μια στρατηγική επιλογή άμεσης κερδοφορίας. Οι προβλέψεις για έσοδα έως 350 εκατ. ευρώ το 2026 είναι το «κερασάκι στην τούρτα» για έναν τραπεζικό τομέα που έχει ήδη αποκομίσει 2,44 δισ. ευρώ καθαρά έσοδα το 2025. Οι τράπεζες, έχοντας «καθαρίσει» τα χαρτοφυλάκιά τους με τη στήριξη του ελληνικού Δημοσίου, επιλέγουν τώρα να χρεώνουν τον Έλληνα καταναλωτή για υπηρεσίες που μέχρι χθες θεωρούνταν αυτονόητες, αποδεικνύοντας ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» είναι απλώς ευφημισμός για την απεριόριστη εκμετάλλευση του πελάτη.
Η υποκρισία του «εκσυγχρονισμού»
Το αφήγημα του «ψηφιακού εκσυγχρονισμού» και της «εναρμόνισης με την Ευρώπη» είναι η πιο χυδαία δικαιολογία για την επιβολή αυτού του κόστους. Την ώρα που οι ίδιες τράπεζες προχωρούν σε μαζικές περικοπές προσωπικού μέσω προγραμμάτων εθελούσιας αποχώρησης και «στοιχίζονται» πίσω από την Τεχνητή Νοημοσύνη για να μειώσουν τα λειτουργικά τους έξοδα, μετακυλίουν το συνολικό βάρος της λειτουργίας τους απευθείας στον καταναλωτή. Η πλήρης απουσία ανταγωνισμού, με τις τράπεζες να ακολουθούν ομοιόμορφες τιμολογιακές πολιτικές, δημιουργεί ένα καρτέλ χρεώσεων όπου ο πελάτης δεν έχει καμία διέξοδο.
Πληρώνουμε για να μας… δανείζουν
Είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι ενώ το τραπεζικό σύστημα παραμένει «ζωντανό» χάρη στις κρατικές εγγυήσεις και το εργαλείο της αναβαλλόμενης φορολογίας (DTC), επιλέγει να μοιράζει γενναιόδωρα μερίσματα στους μετόχους του, ενώ ταυτόχρονα «κουρεύει» τις καταθέσεις μέσω των ελάχιστων επιτοκίων. Τώρα, προσθέτουν και τη μηνιαία «συνδρομή». Οι τράπεζες δεν προσφέρουν πλέον υπηρεσίες· ενοικιάζουν την πρόσβαση στην οικονομική ζωή, αποδεικνύοντας ότι για το σύστημα αυτό, ο πελάτης δεν είναι συνεργάτης, αλλά μια διαρκής πηγή εσόδων που μπορεί να υποστεί κάθε λογής «νόμιμη» αφαίμαξη.
https://periodista.gr/