Η ανακύκλωση της «Ελλάδας που ξυπνάει νωρίς» από το Αιγάλεω, ο βολικός εναγκαλισμός του Μαξίμου με την ΕΛΑΣ και το επικοινωνιακό παραπέτασμα για να κρυφτεί η λεηλασία της κοινωνίας – Η επικοινωνιακή απέλπιδα προσπάθεια του Μητσοτάκη και η εφεύρεση του βολικού εχθρού....
Σε ένα ρεσιτάλ πολιτικής υποκρισίας και απεγνωσμένης αναμόχλευσης των φαντασμάτων του παρελθόντος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε από το Αιγάλεω να στήσει ένα βολικό προεκλογικό σκηνικό, επιβεβαιώνοντας ότι το πολιτικό κατεστημένο τρέφεται αποκλειστικά από την τεχνητή πόλωση. Ο πρωθυπουργός ξέθαψε με απίστευτη έπαρση τα χρεοκοπημένα κλισέ για την «Ελλάδα που ξυπνάει νωρίς», τους «προκομμένους ανθρώπους» και τη «σιωπηλή πλειοψηφία», σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ενεργοποιήσει τα σκουριασμένα αντιΣΥΡΙΖΑ αντανακλαστικά και να συσπειρώσει ένα βαθιά απογοητευμένο ακροατήριο. Το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει απροκάλυπτα ως αντίπαλο τον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛΑΣ, καθώς το κυβερνητικό επιτελείο αντιλαμβάνεται ότι ο μόνος τρόπος για να διασωθεί από τη ραγδαία φθορά της ακρίβειας είναι η επιστροφή στο διχαστικό αφήγημα της περιόδου 2015-2019. Πρόκειται για ένα απόλυτα στημένο παιχνίδι, όπου ο Μητσοτάκης μετατρέπει την οικονομία σε «μαρμαρένια αλώνια» και επιστρατεύει γραφικές αναφορές στον «Ανδρέα Τεπενδρή» και τον «Μαυρογιαλούρο» για να επιτεθεί στις υποσχέσεις της Αμαλίας, την ίδια ώρα που οι δικές του εξαγγελίες για την «Ελλάδα του 2030» αντιμετωπίζονται από τους καχύποπτους πολίτες ως ανέκδοτο.
Τα απομεινάρια του χθες και ο εγκλωβισμός μιας εξαπατημένης κοινωνίας
Η πραγματικότητα, ωστόσο, ξεσκεπάζει και τους δύο μονομάχους ως τις δύο όψεις του ίδιου ακριβώς νομίσματος που οδήγησε τη χώρα στα βράχια. Ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας λειτουργούν ως πολιτικοί αυτουργοί μιας διαρκούς κοροϊδίας, καθώς ο μεν πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανίσει το διαλυμένο κράτος και το φιάσκο του ΟΠΕΚΕΠΕ ως «αποτελεσματικότητα», ο δε αρχηγός της ΕΛΑΣ πασχίζει να πουλήσει «ανανέωση» αναμασώντας τα ίδια δοκιμασμένα στερεότυπα. Κυβερνητικά στελέχη ομολογούν έντρομα στα παρασκήνια ότι η φυσιολογική φθορά του χρόνου, σε συνδυασμό με την ανίατη πληγή της αισχροκέρδειας, έχει εξανεμίσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας, καθιστώντας τις συγκρίσεις με την τετραετία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ένα αδύναμο επικοινωνιακό δεκανίκι. Το ερώτημα που πλανάται πλέον εκκωφαντικά στην κοινωνία είναι το ως πότε αυτά τα χρεοκοπημένα απομεινάρια του χθες θα συνεχίσουν να εμπαίζουν τον ελληνικό λαό, στήνοντας εικονικούς καβγάδες για να κρύψουν ότι εφαρμόζουν την ίδια ακριβώς πολιτική που εξοντώνει την πραγματική οικονομία και υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών.
https://periodista.gr/