Ο πρωθυπουργός ομολόγησε την πλήρη αδιαφορία του για την κοινωνική πλειοψηφία, ορθώνοντας το τείχος της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» απέναντι στην ακρίβεια
Στη συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της 90ής ΔΕΘ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε αμετακίνητος στην...
τακτική της κοινωνικής αναλγησίας, επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη τη φτωχοποίηση των νοικοκυριών. Με το επιχείρημα ότι «δεν βγαίνουν οι αριθμοί» και την προσφιλή κινδυνολογία περί «τινάγματος της μπάνκας στον αέρα», αποδοκίμασε απροκάλυπτα τα καθολικά αιτήματα για επαναφορά της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού στο Δημόσιο. Την ίδια ώρα, απέρριψε κατηγορηματικά οποιαδήποτε μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά, ισχυριζόμενος με περίσσιο κυνισμό ότι δεν υπάρχει λόγος να «καταναλωθεί δημοσιονομικός χώρος», αφήνοντας τους πολίτες εντελώς απρόστατευτους απέναντι στην αισχροκέρδεια της αγοράς.Όσον αφορά τις μισθολογικές υποσχέσεις, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να βαφτίσει το «κρέας ψάρι», προβάλλοντας ως δήθεν επίτευγμα τον κατώτατο μισθό των 950 ευρώ τον Απρίλιο, ενώ μετέθεσε τον στόχο των 1.000 ευρώ για τον Ιανουάριο του 2028. Η τακτική να παραπέμπονται οι όποιες ονομαστικές αυξήσεις στο μακρινό μέλλον αποδεικνύει την παντελή έλλειψη άμεσου σχεδίου για την αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης, την ώρα που ο πληθωρισμός και τα ενοίκια εξανεμίζουν το διαθέσιμο εισόδημα μέσα στις πρώτες ημέρες κάθε μήνα.
Ομηρία των δημοσίων υπαλλήλων και εμμονή στη φοροληστεία των τεκμηρίων
Η επικοινωνιακή τακτική του Μαξίμου ξεπέρασε κάθε όριο πολιτικού εμπαιγμού στο ζήτημα των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς ο κ. Μητσοτάκης δεν δίστασε να διαφημίσει το επίδομα των 500 ευρώ, αποσιωπώντας το γεγονός ότι η πρώτη πληρωμή τοποθετείται για τα τέλη του 2027, δηλαδή μετά τις εθνικές εκλογές. Πρόκειται για μια απροκάλυπτη προσπάθεια προεκλογικής εξαγοράς και πολιτικής ομηρίας εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, οι οποίοι καλούνται να επιβιώσουν σήμερα με υποσχέσεις που μετατίθενται για την επόμενη κυβερνητική θητεία. Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε με σθένος τη φορολογική λαιμητόμο των τεκμηρίων για τους ελεύθερους επαγγελματίες, χαρακτηρίζοντας το οριζόντιο αυτό μέτρο ως «δίκαιο». Παρά τις επιδερμικές διορθώσεις στις προσαυξήσεις, ο σκληρός πυρήνας του τεκμαρτού εισοδήματος παραμένει άθικτος, ενώ η πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος παραπέμπεται στις καλένδες (2027 για την περιφέρεια, 2029 για την Αττική). Την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται συστηματικά να αγγίξει τα υπερκέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, επιλέγει να εξοντώνει φορολογικά τη μεσαία τάξη, επιβεβαιώνοντας ότι η περίφημη «ανάπτυξη για όλους» αποτελεί απλώς ένα επικίνδυνο επικοινωνιακό περιτύλιγμα.
https://periodista.gr/